Πλήθος κόσμου προσκύνησε τα Λείψανα του Θαυματουργού Αγίου Λουκά στη Βέροια

Το εσπέρας της Τρίτης, 3^ης  Οκτωβρίου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο, όπως κάθε Τρίτη απόγευμα, στον Εσπερινό και στην Παράκληση του Αγίου Λουκά του Ιατρού στον Ιερό Ναό του στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.

Πλήθος κόσμου προσήλθε για να προσκυνήσει τα χαριτόβρυτα Ιερά Λείψανα του Θαυματουργού Αγίου Λουκά, να ζητήσει τη θεραπευτική του χάρη και να τον ευχαριστήσει για τα πολυάριθμα θαύματα που επιτελεί καθημερινά.

Ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:

Την περασμένη Κυριακή ακούσα­με στο ευαγγελικό ανάγνωσμα έναν χρυσό κανόνα για τη ζωή του κα­θενός μας. Έναν κανόνα, τον οποίο εάν εφαρμόζαμε, δεν θα υπήρ­­χαν ούτε έριδες, ούτε μάχες, ούτε αντιπαραθέσεις, ούτε πόλε­μοι, αλλά θα επικρατούσε η ειρήνη και η ευτυχία. Τον κανόνα αυτόν μας τον αποκάλυψε ο Κυ­ριός μας λέγοντας: «Καθώς θέλετε ίνα ποι­ω­σιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείται αυτοίς ομοίως».

Ο,τι θέλετε να κάνουν για σας οι άνθρωποι, όπως θέλετε να σας φε­ρονται, το ίδιο θα πρέπει να κάνετε και σείς γι᾽ αυτούς.

Τι θέλουμε να κάνουν για μας οι άνθρωποι; Η ιδανική απάντηση είναι να κάνουν οι άνθρωποι σε μας ο,τι έκαναν οι άγιοι στους αν­θρώπους της εποχής τους. Να κα­νουν για εμάς, εάν είναι δυνα­τον, ο,τι ζητούμε από τον Θεό και τους αγίους.

Τι κάνουν, λοιπόν, οι άγιοι ή τι τους ζητούμε; Ας δούμε τι έκανε ο άγιος Λου­κας, προς τον οποίο ψα­λαμε και απόψε την Παράκληση.

Γνωρίζου­με από τον βίο του ότι, όπου και αν βρισκόταν ο άγιος, με πολ­λη αγάπη προς τους ανθρώ­πους θεράπευε τις ασθένειές τους, αλλά και συνεχίζει να τις θερα­πεύει και μετά την κοίμησή του.

Ανάμεσα σε αυτούς είμεθα και ο­λοι εμείς που ζητούμε πολλές φο­ρες να μας δείξει ο άγιος Λουκάς την αγά­πη του με ένα θαύμα. Και καλώς την ζητούμε. Τι κάνουμε όμως εμείς για τους ανθρώπους γυ­ρω μας; Πως συμπεριφερόμεθα σε αυτούς; Τους αντιμετωπίζουμε με αγάπη, όπως θέλουμε να μας φε­ρονται και εκείνοι; Και ποια ει­ναι η στάση μας απέναντι στον λο­γο του Κυρίου «καθώς θέλετε ίνα ποι­ώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως».

Ας ακούσουμε τι λέγει αναλύ­ο­ντας τον λόγο αυτό του Χριστού ο άγιος Λουκάς.

«Πόσο εξαιρετικά απλά είναι αυ­τα τα λόγια! Όταν ο άνθρωπος ακού­σει για πρω­τη φορά ότι έτσι πρέπει να συμπεριφέρεται μένει αμή­χανος και αναφωνεί: ”Πως λοι­πον δεν το είχα σκεφθεί νωρί­τε­ρα;”

Αλλά όλα τα μεγάλα είναι απλά και όλη η διδασκαλία του Χριστού είναι εξαιρετικά απλή. Απευθυνό­ταν σε ανθρώπους με απλές καρ­δι­ες και τη δέχτηκαν οι πλέον απλοί ψαρά­δες της Γαλιλαίας που έγιναν οι φωτιστές όλου του κο­σμου.

Κι όμως πόσο μακριά είναι η ζωή μας από την εκπλήρωση αυτών των απλών λόγων, αυτών των με­γα­λων εντολών του Χριστού!

Πόσο σπάνια συμβαίνει να συμ­πε­­ρι­­φερθούμε στους ανθρώπους έτσι όπως θα ήθελαν, έτσι όπως θα θε­λαμε να συμπεριφερθούν σε μας. Περιμένουμε από τους αν­θρω­πους τον σεβασμό, αλλά εμείς οι ίδιοι τους εξευτελίζουμε. Θε­λου­­με να μας βοηθούν στις ανά­γκες μας, αλ­λα εμείς οι ίδιοι ποτέ δεν σκεφτό­μαστε να βοηθή­σουμε τους άλλους στις δικές τους ανά­γκες, όταν ευη­με­ρούμε.

Τι σημαίνει αυτό; Για ποιο λόγο συμ­­βαίνει;

Πραγματικά, εμείς συμπεριφερό­μα­στε έτσι ανάλογα με τους αν­θρω­­πους. Σε σχέση με τους πλέον κοντινούς μας, με αυτούς που αγα­πούμε θερμά, δηλαδή τη συ­ζυ­γο μας, τα παιδιά, τον πατέρα, τη μη­τέρα, συμπεριφερόμαστε συμ­φω­να με τις εντολές του Χρι­στού. Τους αγαπούμε όπως τους εαυτούς μας και δεν τους κάνουμε αυτό που δεν θέλουμε να μας κα­νουν.

Όμως σχετικά με αυτούς που απο­­­καλούμε «πλησίον», ενώ τους θεωρούμε μακρι­νούς και ξένους, δεν συμπεριφε­ρο­­μαστε έτσι.

Τι μας εμποδίζει να συμπεριφε­ρο­μαστε και σε αυτούς έτσι, όπως συμ­­περιφερόματε στους κοντινούς και τους αγαπημένους μας;

Μας εμποδίζει ο εγωισμός μας, η φιλαυτία μας, γιατί αγαπούμε μο­νο τον εαυτό μας. Για τον εαυτό μας ενδιαφερόμαστε, τον αγαπού­με. Όμως δεν αγαπούμε τους αν­θρώπους που μας περιβάλλουν, συ­χνα τους προσβάλλουμε και τους βρίζουμε. Αλλά ο Κύριος μας προ­βαλε τόσο δίκαιη, καθάρια και αγία απαίτηση.

Ο Κύριος απαίτησε να αγαπούμε και τους εχθρούς μας. Μήπως αυ­το είναι εύκολο; Όχι, είναι εξαιρετικά δύσκολο. Να αγαπάς τους εχθρούς μαθαίνεται από αυ­τους που έχουν καθαρή καρδιά, που αγαπούν τον Θεό με όλη τους την καρδιά και ακο­λου­θούν τις εντολές του. Σε αυτούς κατοικεί το άγιο Πνεύμα, το πνεύ­μα της τα­πεινώσεως και γίνονται δοχεία του πνεύματος της αγάπης.

Από την καθαρή αγάπη ξεχειλί­ζει το έλεος. Από την καθαρή αγά­πη εκπληρώνονται οι εντολές του Χρι­­στού, γιατί η αγάπη είναι η πλήρωση όλου του νόμου.

Τι λοιπόν πρέπει να κάνουμε για να αποκτή­σουμε την αγάπη; ρωτά ο άγιος Λουκάς, και απαντά ο ίδιος. Αυτό είναι έργο μεγάλο, απέ­ραντο, αυτός ει­ναι ο σκοπός της υπάρξεώς μας, ο σκοπός όλης μας της ζωής.

Ποιόν δρόμο πρέπει να ακολου­θη­σουμε;

Πηγαίνετε διά μέσου της στενής πύλης, μας συ­στήνει ο Χριστός. Μη φοβηθείτε τους πόνους, λέγει ο άγι­ος Λου­κας, γιατί γεννούν το κα­λ­ο. Αυτοί που πονούν ελευθε­ρω­νονται από την κακία, τον εγωι­σμο και γίνο­νται ήρεμοι, μειλίχιοι, γε­μα­τοι αγά­πη. Σε εκείνους που από­κτη­σαν την αγάπη, ο Κυ­ριος καθά­ρισε την καρδιά τους από κάθε ακα­­θαρσία, γιατί το άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα της αγάπης μπορεί να κατοικήσει μόνο σε μει­λίχια και τα­πεινή καρδιά. Πρέπει να αποκτή­σουμε μειλιχιότητα και ταπείνω­ση, και τότε θα έρθει η αγία αγάπη.

Για πολλά πρέπει να προσευχό­μα­­στε, συνεχίζει ο άγιος Λουκάς. Αλ­λα αδιάλειπτα και συνειδητά θα πρε­πει να προσευχόμαστε, ώστε ο Κύριος να καθαρίσει τις καρδιές μας, να μας δωρίσει τις με­γα­λες χρι­στιανικές αρετές, την πραό­τη­τα, την ταπείνωση, την αγία αγά­πη. Ποτέ μην ξεχνάτε, κατα­λήγει ο άγιος Λουκάς, την πιο ση­μαντική προσευχή, την προ­σευχή για την αγάπη. Να παρακαλείτε πάντοτε τον Κύριο λέγο­ντας: “Κυ­ριε, δώσε μου την αγάπη, δίδαξέ με να αγα­πω όλους τους ανθρώ­πους, και τους κοντινούς και τους μακρι­νούς, και τους πι­στους και τους ασεβείς, όπως Εσύ, Κύριε, αγα­πας όλους μας, αμαρτω­λούς και μετα­νοη­μένους. Αμήν”».