Το πρωί της Πέμπτης, 19ης Οκτωβρίου, στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο στη Βέροια πραγματοποιήθηκε η μηνιαία Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας.
Στην αρχή της συνάξεως ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως μας Αρχιμ. Αθηναγόρας Μπίρδας καλωσόρισε τους Ιερείς, τους ενημέρωσε για θέματα υπηρεσιακής φύσεως και έδωσε οδηγίες για διοικητικά και οργανωτικά θέματα.
Έπειτα ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, προέτρεψε τους Ιερείς να εργάζονται με ζήλο και μίλησε για τα μυστήρια της Εκκλησίας μας, αναφέροντας μεταξύ πολλών άλλων:
Η ζωή, την οποία έφερε ο Κύριος με την ενανθρώπησή του και την έλευσή του στη γη και την οποία μας καλεί με τη διδασκαλία και το Ευαγγέλιό του να ζήσουμε, συνίσταται στη δυνατότητα την οποία μας προσφέρει να μετάσχουμε του θανάτου του και να κοινωνήσουμε του Πάθους του μετέχοντας στα ιερά μυστήρια.
Και αυτό είναι απαραίτητο, διότι χωρίς τη συμμετοχή μας στο Πάθος και στον θάνατο του Σωτήρος Χριστού δεν είναι δυνατόν να διαφύγουμε τον θάνατο, στον οποίο είχαμε καταδικασθεί εξαιτίας της παρακοής των πρωτοπλάστων αλλά και της αμαρτίας η οποία είχε επικρατήσει στη ζωή των ανθρώπων. Δεν είναι δυνατόν επομένως ο άνθρωπος, ο οποίος δεν βαπτίσθηκε εν ύδατι και Πνεύματι να εισέλθει στην αληθινή ζωή. Ούτε πάλι αυτοί οι οποίοι δεν έφαγαν τη Σάρκα του Υιού του ανθρώπου και δεν ήπιαν το Αίμα του, μπορούν να έχουν μέσα τους την αληθινή ζωή, που είναι ο Χριστός.
Ποιος είναι όμως ο λόγος για τον οποίο μόνο τα μυστήρια είναι δυνατόν να βάλουν στην ψυχή των ανθρώπων την εν Χριστώ ζωή; ρωτά ο άγιος Νικόλαος, διατυπώνοντας μία απορία την οποία μπορεί να έχουμε όλοι μας. Και γιατί δεν μπορεί να εισέλθει στην ψυχή μας ο Χριστός με άλλον τρόπο;
Ας ακούσουμε τι απαντά ο ίδιος ο ιερός Πατήρ.
Δεν είναι δυνατόν, λέγει, να ζήσουμε με τον Θεό, εάν δεν έχουμε αποθάνει για τις αμαρτίες μας. Και ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να νεκρώσουμε και να θανατώσουμε την αμαρτία που κυριαρχεί στην ψυχή μας είναι διά του Θεού.
Δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας. Δεν μπορούμε οι άνθρωποι να το κάνουμε με τις δικές μας δυνάμεις. Όταν μας έπλασε ο Θεός, ενώ δεν είχαμε καμία σχέση με την αμαρτία, εμείς με τη θέλησή μας ηττηθήκαμε και υποταχθήκαμε σε αυτήν. Γι᾽αυτό και δεν μπορούσαμε μόνοι μας να αναστρέψουμε αυτή την ήττα.
Είχαμε γίνει ήδη δούλοι της αμαρτίας και ως τέτοιοι δεν ήταν δυνατόν να αποδειχθούμε ανώτεροι και να νικήσουμε αυτήν, στην οποία ήμασταν υποδουλωμένοι. «Ουκ έστι δούλος μείζων του κυρίου αυτού», λέγει ο Χριστός. Δεν υπάρχει δηλαδή δούλος, ο οποίος είναι ανώτερος του κυρίου του. Επομένως και εμείς δεν μπορούσαμε να γίνουμε ανώτεροι από την αμαρτία και να την νικήσουμε, αφού ήμασταν δούλοι της. Ο μόνος ο οποίος μπορούσε να την νικήσει ήταν ο Θεός, ο οποίος δεν ήταν υπόχρεος ούτε στην αμαρτία ούτε σε οτιδήποτε άλλο και με τον τρόπο αυτό μπορούσε να νικήσει την αμαρτία χωρίς να γίνει αιχμάλωτός της.
