Η Μεγάλη Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Παναγία Δοβρά

Το απόγευμα της Τρίτης, 8 Αυγούστου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Μεγάλη Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας, όπου κάθε Τρίτη απόγευμα τελείται Ιερά Παράκληση στον Άγιο Λουκά τον Ιατρό και τίθενται σε προσκύνηση τα χαριτόβρυτα Ιερά Λείψανα.

Ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:«Τάχυνον εις πρεσβείαν και σπεύ­σον εις ικεσίαν, η προστα­τεύ­ουσα αεί, Θεοτόκε των τιμώντων σε».

Ολοκάρδιο είναι το αίτημα το οποίο απευθύνει ο ιερός υμνο­γρα­φος και μαζί του και όλοι εμείς, που συγ­κεντρωθήκαμε και απόψε, όπως κάθε Τρίτη, στον ναό του αγίου Λουκά, αρχιεπισκόπου Συμ­φε­ρου­πο­λεως, για να ψάλλουμε τον Με­γάλο Παρακλητικό κανόνα προς την Υπεραγία Θεοτόκο, την οποία τόσο ευλαβείτο και τιμούσε και ο άγιος Λουκάς, ο οποίος, όπως έχουμε πεί πολλές φορές, είχε πάντοτε την ιερή της εικόνα στο χειρουργείο και δεν έκανε ποτέ καμία επέμβαση, εάν δεν υπήρχε η εικόνα της Παναγίας μας εκεί όπου θα χειρουργούσε.

Τι ζητούμε όμως από την Υπε­ρα­γία Θεοτόκο;

Της ζητούμε να σπεύσει προς τον Υιό της και να πρεσβεύσει για μας και για όσα μας απασχολούν και μας προβληματίζουν, για όσα μας ταλαιπωρούν και μας κάνουν να υποφέρουμε, αλλά και για όσα μας κάνουν να αισθανόμεθα ότι απει­λού­μεθα και κινδυνεύουμε.

Γιατί όμως απευθυνόμεθα στην Παναγία μας;

Απευθυνόμεθα, γιατί, όπως συνεχίζει ο ιερός υμνογράφος, είναι αυ­τη που προστατεύει πάντοτε όσους την τιμούν.

Ας ακούσουμε όμως και τι γράφει σχετικά με τα αιτήματά μας προς την Παναγία μητέρα μας και ο άγιος Λουκάς.

Ο ίδιος ο Χριστός, λέγει, μας προ­τρέπει να ζητούμε για να λάβουμε. «Αιτείτε και δοθήσεται υμίν, ζη­τείτε και ευρήσετε». Και σε αυτόν τον λόγο του Κυρίου στηρίζουμε τις ελπίδες μας και με πίστη πε­ρι­με­νουμε να πραγματοποιη­θούν και σε μας αυτά τα λόγια.

Αυτός ο λόγος όμως του Κυρίου ισχύει και για την Υπεραγία Θεο­τόκο. Γιατί ο Χριστός, που υπό­σχε­ται να εκ­πληρώσει τα αιτήματά μας, τα εκπληρώνει με πολλούς τρο­πους, όπως και ένας εγκόσμιος βασιλεύς εκπληρώνει τα αιτή­ματα των υπη­κόων του ή και ένας πα­τε­ρας τα αιτήματα των τέκνων του.

Η υπόσχεση του Χριστού ότι θα μας δώσει ό,τι του ζητούμε εκπλη­ρω­νεται και διά της Παναγίας και διά των αγίων της Εκκλησίας μας. Διότι ο Χριστός ει­ναι αυτός που διανέμει τη χάρη, και στη δική του εξουσία ευρίσκο­νται τα πάντα. Και ο Χριστός έχει δώσει και τη χάρη και τη δύναμη στην Παναγία Μη­τέρα του να εκ­πληρώνει τα αιτή­μα­τα των αν­θρω­πων, και για να μας δείξει την ευ­νοια και την αγά­πη του προς τη Μη­τε­ρα του, η οποία διήλθε τη ζωή της με από­λυ­τη υπακοή στον Υιό της, αλλά και διότι γνωρίζει ότι ευχαριστεί ιδιαι­τέρως την Πα­ναγία μας, ως φιλό­στοργη μητέρα που είναι, να ικανο­ποιεί τα αιτή­μα­τα των ευσε­βων τέκνων της που την τιμούν και την υμνούν.

Ο Χριστός, λοιπόν, μας υπόσχε­ται την εκπλήρωση των αιτημά­των μας. «Πολλοί όμως άνθρω­ποι», συνε­­­χίζει ο άγι­ος Λουκάς, «απο­θαρ­ρυ­νο­νται αν δεν λάβουν αμέ­σως αυτό που ζη­τούν και γογ­γύ­ζουν κατά του Θεού. Για να μην μας συμβεί αυτό πρέπει να κα­ταλά­βου­με το νόημα του λόγου του Χρι­στού, πρέπει να καταλά­βου­με τι μας υπό­σχεται ο Κύριος με αυτό τον λόγο του.

Βλέπουμε στη ζωή μας ότι αυτός που ζητάει δεν παίρνει αμέσως, αυτός που ψάχνει δεν βρίσκει γρη­γορα. Και αυτό τι σημαίνει; Δια­ψεύ­­δεται ο λόγος του Χριστού; Ασφα­λως όχι, ισχύει απολύτως, αλλά αυτό που ζη­­τούμε θα πρέπει να είναι ευ­α­ρε­στο στον Θεό. Δεν μπορούμε να ζητούμε τη βοήθειά του σε έργα πονηρά. Δεν είναι δυ­νατόν να εκπληρώνει ο Θεός και η Πα­να­γία μας αιτήματα που ικα­νο­ποιούν τα πάθη και τις αμαρ­τωλές επιθυ­μίες μας, ούτε βεβαί­ως αιτή­μα­τα που δεν είναι ωφέ­λι­μα για την ψυ­χή μας και τη σωτη­ρία μας.

Αυτή είναι η πρώτη προϋπόθεση, για να εκπληρωθούν τα αιτήματά μας. Υπάρχει όμως και μία δεύτε­ρη. Και αυτή είναι, όπως γράφει ο άγιος Λουκάς, η επιμονή. Η θύρα της θείας ευ­σπλαγ­χνίας ανοίγει μόνο σ᾽αυτούς που την χτυπούν με επιμονή, γιατί η επιμονή δείχνει τη σταθερότητα της πίστεώς μας, δεί­χνει ότι πι­στεύουμε πως ο Χρι­στός και η Πα­ναγία μας μπορούν να ικα­νο­ποιή­σουν το αίτημά μας, και δεν έχου­με μία πίστη επιπό­λαιη, που πα­ρέρχεται μετά την πρω­τη φαινο­με­νική αποτυχία εκ­πληρώσεως του αιτήματός μας.

Γι’ αυτό και μας συστήνει ο άγιος Λουκάς, να παρακαλούμε επίμονα την Παναγία μας, η οποία είναι όντως «ταχινή βοήθεια» και έχει παρρησία ενώπιον του Υιού της, ώστε μπορεί να ικανο­ποι­ήσει με μεγαλύτερη ευ­κολία τα αιτήματά μας, εφόσον βεβαίως είναι ευάρε­στα στον Θεό και θα μας ωφελή­σουν ψυ­χι­κα και πνευματικά. Και ακόμη εφόσον και εμείς προσπα­θού­με να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Χριστού, όπως έκανε και η Παναγία μας, αλλά και δεν παραλείπου­με να της εκφρά­ζουμε πάντοτε την ευγνωμο­σύνη μας για όσα μας χαρίζει και κυρίως για την προ­στα­σία που προσφέρει σε κάθε στιγμή της ζωής μας.