Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και μνημόσυνο των κεκοιμημένων μελών του Συλλόγου Ορειβατών και Χιονοδρόμων Βεροίας

Το Σάββατο του Ακαθίστου Ύμνου 9 Απριλίου το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ στο Χιονοδρομικό Κέντρο του Σελίου, με την ευκαιρία της ολοκληρώσεως της φετινής χιονοδρομικής χρονιάς.

Στη Θεία Λειτουργία παρευρέθηκαν ο Πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Χιονοδρομικού Κέντρου, αρκετοί χιονοδρόμοι και ευλαβείς προσκυνητές.

Στο τέλος τελέστηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων μελών του Συλλόγου Ορειβατών και Χιονοδρόμων Βεροίας, ενώ ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει για την ευγενή φιλοξενία το Διοικητικό Συμβούλιο και τους εργαζομένους του χιονοδρομικού κέντρου και ευχήθηκε πατρικώς ο προστάτης των Χιονοδρόμων, Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ, να τους προστατεύει και να ευλογεί το έργο τους ώστε και την επόμενη χιονοδρομική χρονιά, το Σέλι, να τύχει της ίδιας επισκεψιμότητας και διάρκειας με τη φετινή.

Από την πλευρά του, το Διοικητικό Συμβούλιο του Χιονοδρομικού Κέντρου, ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη κ. Παντελεήμονα για την τιμή και τη στήριξη του και παρέθεσε εόρτια τράπεζα.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ευλογημένη συ εν γυναιξίν και ευλο­γη­μένος ο καρπός της κοιλίας σου».

Σάββατο του Ακαθίστου σήμερα, και καθώς η Εκκλησία μας ε­ψα­λε χθες για τελευταία φορά τον υπέ­ρο­χο και μοναδικό αυτόν ύμνο προς την Παναγία Μητέρα του Κυρίου και μητέρα των ανθρώπων, προβάλλει σήμερα για μια ακόμη φορά την ιερή μορφή της. Την προ­βάλλει για να μας δείξει το μεγα­λείο της αρετής της, το ύψος της ταπεινώσεώς της, την ακηλίδωτη καθαρό­τητα της ψυ­χης και της ζωής της.

Την προβάλλει για να μας δείξει που πρέπει να στοχεύ­ου­με και εμείς και που πρέπει να κα­τατείνει ο κα­θημερινός μας αγώ­νας. Την προβάλλει για να μας δω­σει την ευκαιρία να συγκρί­νουμε τον εαυτό μας με Εκείνη και να κα­ταλάβουμε τη συντριπτική απόστ­αση που μας χωρίζει από την Πα­ναγία μας, μια από­σταση όμως που γεφυρώνεται χάρη στην αγάπη της προς τον αν­θρωπο, που κα­λύπτε­ται από τη μητρική της φροντίδα για το πλάσμα του Θεού, για κάθε αμαρ­τωλό, για όλους εκείνους για χάρη των οποίων ήλθε ο Χριστός στη γη και εκείνη του δάνεισε την ανθρώπινη σάρκα, για ο­λους εκεί­νους για χάρη των οποίων ανέ­βηκε ο Χριστός στον Σταυρό.

Δίπλα όμως στην Παρθένο Μαρία που εν­σάρκωσε την αγνότητα και την αγιότη­τα στο μέγιστο βαθμό της για τα ανθρώ­πι­να μέτρα, δίπλα στην Παρθένο Μαρία που από την πρώτη στιγμή της ζωής της αφιε­ρώθηκε στον Θεό και αφοσιώθηκε στην τήρηση των εντολών του, η Εκκλησία μας τοποθέτησε και μία άλλη Μαρία, αυ­την που τιμά αύριο, Ε΄ Κυριακή των Νη­στειών, την οσία Μαρία την Αιγυπτία.

Η δική της αφετηρία είναι εντε­λως δια­φορετική από αυτή της Παναγίας μας· οι δρόμοι τους απο­κλίνοντες για πολλά χρο­νια της ζωής τους. Ενώ η μία αγωνιζόταν για να δια­τηρήσει την ψυχή και το σώμα της καθαρό, ώστε να αναδει­χθεί ναός του Θεού και χρυσούν θυμιατήριο «εις οσμήν ευωδίας πνευ­ματικής», η άλλη κυλιόταν στην αμαρ­τία και απολάμβανε τον βόρβο­ρο της ασωτίας.

Και αν η χάρη του Θεού επισκέ­φθηκε την αειπάρθενη κόρη της Ναζαρέτ για να την καταστήσει μη­τέρα του Υιού του Θεού και να την αναδείξει ευλογημένη εν γυ­ναι­ξι, δεν εγκατέλειψε και την ψυχή της άλλης Μαρίας, γιατί όπου πλεονά­ζει η αμαρ­τία υπερπερισσεύει η χα­ρη και γιατί ο Θεός δεν θέλει τον θάνατο αλλά τη σω­τηρία του αμαρ­­τω­λού.

Και αυτή τη σωτηρία κατόρθωσε να επ­ιτύχει και η οσία Μαρία η Αιγυπτία με τη μετάνοια και την άσκηση, με τη νηστεία και την προ­σευχή, με τα δάκρυα και τη συντρι­βη.

Και αν η Παναγία με την καθαρό­τη­τα της ζωής και της ψυχής της είλκυσε τη χάρη του Θεού και αξιώθηκε να γίνει μη­τέρα του, η οσία Μαρία η Αιγυπτία είλκυ­σε τη χάρη του Θεού με τη μετάνοιά της και αξιώθηκε να γίνει και εκείνη πνευμα­τι­κή μητέρα και οδηγός στη μετάνοια όλων εκείνων των αν­θρώπων που παρέκ­κλι­ναν από τον δρόμο των εντολών του Κυ­ρίου και πορεύθηκαν την οδό της ανο­μίας και της αμαρτίας.

Δεν είναι τυχαίο, ασφαλώς, ότι η Εκ­κλησία μας προβάλλει αυτές τις δύο τόσο διαφορετικές Μαρίες, τη μία δίπλα στην άλ­λη λίγο πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα, λίγο πριν από το Πάθος του Κυρίου. Τις προ­βάλλει για να μας ενθαρρύνει στον δικό μας αγώνα· τις προβάλλει για να μας δείξει ποιος είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε, έστω και αν με την μέχρι τώρα απροσεξία μας έχουμε λερώσει τον χιτώνα της ψυχής μας.

Πάντοτε υπάρχει δυνατότητα να τον καθαρίσουμε· πάντοτε υπάρχει δυνατό­τητα να απο­καταστήσουμε την εικόνα του Θεού μέσα μας, όπως συνέβη και με την οσία Μα­ρία την Αιγυπτία, ώστε να ψάλλει η Εκ­κλησία μας γι’ αυτήν «εν σοι, Μη­τερ, ακριβώς, διεσώθη το κατ’ εικόνα». Ο ίδιος, άλλωστε, ο Θεός μας διαβεβαιώνει διά του προφή­του Ησαίου γι᾽ αυτό. Τι μας λέγει; «εάν ώσιν αι αμαρτίαι υμών ως φοινικούν, ως χιόνα λευκανώ». Αν, λέει, οι αμαρτίες σας έχουν χρώμα σκούρο κόκκινο, θα τις κάνω λευκές σαν το χιόνι, θα τις κα­θαρίσω δηλαδή σε απόλυτο βαθμό, αρκεί βεβαίως εμείς να μετανοή­σου­με και να ζητήσουμε συγχώ­ρηση.

Η σημερινή θεία Λειτουργία, εδώ στο χιονοδρομικό κέντρο, ας μας υπενθυμίζει την προσφορά του Θεού προς όλους μας, αλλά και καθαρότητα της ψυχής της Πανα­γίας μας, η οποία ήταν «καθαρω­τέρα λαμπηδόνων ηλιακών». Και ας μας παρακινεί να προσπαθούμε να την μιμηθούμε, για να έχουμε τη χάρη και την ευλογία της, αλλά και για να αξιωθούμε να ζήσουμε και όχι μόνο να εορτάσουμε το Πάθος και την Ανάσταση του Κυ­ρίου μας.