Με κατάνυξη και βαθιά συγκίνηση τελέστηκε την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026 στο Παρεκκλήσιο της Ιεράς Μητροπόλεως Ζάμπιας επιμνημόσυνη δέηση (Τρισάγιο) υπέρ αναπαύσεως των ψυχών του ενάμισι εκατομμυρίου Μαρτύρων της Αρμενικής Γενοκτονίας του 1915, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Ζάμπιας κ. Ιωάννου.
Μετά το Τρισάγιο, ο Μητροπολίτης μετέφερε το Πατριαρχικό Μήνυμα του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεοδώρου Β΄, ο οποίος υπογράμμισε ότι η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των θυμάτων «όχι με μίσος», αλλά με προσευχή και αλήθεια.
Στο μήνυμά του, ο Πατριάρχης τόνισε ότι τα θύματα της Γενοκτονίας οδηγήθηκαν στο μαρτύριο για την πίστη και την ταυτότητά τους, μετατρέποντας τον δικό τους Γολγοθά σε πορεία προς την Ανάσταση. «Η μνήμη είναι ανάσταση», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η διατήρηση της μνήμης αποτελεί άρνηση να επικρατήσει το κακό.
Παράλληλα, επεσήμανε ότι η συγχώρηση δεν ταυτίζεται με τη λήθη, υπογραμμίζοντας πως η αληθινή ειρήνη δεν μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς την αναγνώριση της αλήθειας. Από την καρδιά της Αφρικής, εξέφρασε την αλληλεγγύη της Εκκλησίας προς τον αρμενικό λαό, τονίζοντας ότι «ο πόνος σας είναι πόνος μας».
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με προσευχές για την ανάπαυση των θυμάτων και για την επικράτηση της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της αδελφοσύνης μεταξύ των λαών.
Διαβάστε το Πατριαρχικό μήνυμα:
Εξοχώτατοι,
Αγαπητά εν Κυρίω τέκνα,
Στεκόμαστε σήμερα σε προσευχητική ανάμνηση, όχι με μίσος.
Στεκόμαστε ενώπιον του Θυσιαστηρίου του Θεού για να τιμήσουμε το ενάμιση εκατομμύριο Αρμενίων αδελφών μας, οι οποίοι το 1915 οδηγήθηκαν στο μαρτύριο από τη μάχαιρα των Νεοτούρκων.
Η Εκκλησία της Αλεξανδρείας, η Εκκλησία του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου, γνωρίζει το νόημα του μαρτυρίου.
Οι άμμοι μας έχουν ποτιστεί με το αίμα των μαρτύρων.
Και σήμερα, από την καρδιά της Αφρικής, αγκαλιάζουμε το μαρτυρικό έθνος της Αρμενίας.
Δεν θανατώθηκαν για εγκλήματα που διέπραξαν, αλλά για την Πίστη που ομολόγησαν και το Έθνος στο οποίο ανήκαν.
Παιδιά, γέροντες, ιερείς, μητέρες – πορεύτηκαν προς τις ερήμους του Ντέιρ εζ-Ζορ με το όνομα του Χριστού στα χείλη.
Ο Γολγοθάς τους έγινε οδός προς την Ανάσταση.
Δια τούτο, διακηρύσσουμε σήμερα:Η μνήμη είναι ανάσταση.
Με το να τους θυμόμαστε, αρνούμαστε να αφήσουμε το κακό να έχει τον τελευταίο λόγο.
Οι ψυχές τους ζουν εν Χριστώ, και η μαρτυρία τους ζει μέσα μας.
Η συγχώρηση δεν είναι λήθη.Ως Χριστιανοί, προσευχόμαστε για ειρήνη και συμφιλίωση μεταξύ όλων των λαών.
Αλλά δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε αληθινή ειρήνη πάνω στην άρνηση της αλήθειας.Το να συγχωρούμε είναι χριστιανικό.
Το να λησμονούμε είναι να τους θανατώνουμε για δεύτερη φορά.Η Αφρική κατανοεί.
Η αφρικανική μας ήπειρος έχει γνωρίσει τον πόνο, την εξορία και τον αγώνα για αξιοπρέπεια.
Έτσι, από τη Ζάμπια – μια γη ειρήνης και ενότητας – υψώνουμε τη φωνή μας και λέμε: Ποτέ ξανά σε κανέναν λαό, σε κανένα έθνος, σε κανένα παιδί του Θεού.
Προς τους αγαπητούς μας Αρμενίους αδελφούς σε όλον τον κόσμο λέμε: Ο πόνος σας είναι πόνος μας.Οι μάρτυρές σας είναι μάρτυρές μας.
Ο Θρόνος του Αγίου Μάρκου στέκεται στο πλευρό σας.
Είθε ο Κύριος ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των αθώων θυμάτων εν σκηναίς δικαίων.
Είθε να χαρίσει ειρήνη στον κόσμο.
Και είθε να μετατρέψει τα δάκρυά μας σε σπόρους αγάπης, δικαιοσύνης και αδελφοσύνης μεταξύ των εθνών.
Αιωνία αυτών η μνήμη.
