Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και συγκίνηση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026 η υποδοχή του εψηφισμένου Επισκόπου Ελαίας κ. Βαρθολομαίου στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, παρουσία κλήρου και πλήθους πιστών της Ιεράς Μητροπόλεως Σουηδίας.
Κατά την προσφώνησή του, ο Μητροπολίτης Σουηδίας κ. Κλεόπας αναφέρθηκε στο ευαγγελικό μήνυμα της Κυριακής μετά τα Άγια Φώτα και στη σημασία της «εξόδου» ως κεντρικού άξονα της χριστιανικής διακονίας, σημειώνοντας ότι ο Χριστός «εξέρχεται για να διακονήσει, να θεραπεύσει, να φωτίσει, να σηκώσει επάνω Του τον πόνο του κόσμου και να οδηγήσει τον άνθρωπο στη σωτηρία».
Στο ίδιο πνεύμα, χαρακτήρισε την πορεία του εψηφισμένου Επισκόπου ως πορεία αφιέρωσης και θυσιαστικής προσφοράς, υπογραμμίζοντας ότι ο κ. Βαρθολομαίος «εγκατέλειψε την οικογενειακή θαλπωρή, για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο έργο του Θεού και της Εκκλησίας». Ιδιαίτερη μνεία έκανε στη διακονία του στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, όπου «με συνέπεια, ζήλο και ποιμαντική ευαισθησία στήριξε το ποίμνιο, ενίσχυσε την εκκλησιαστική ζωή και υπηρέτησε με πνεύμα αυταπάρνησης και αληθινής αγάπης προς κάθε άνθρωπο».
Αναφερόμενος στην εκλογή του στον επισκοπικό βαθμό, ο Μητροπολίτης Σουηδίας τόνισε ότι «αποτελεί δικαίωση της μέχρι σήμερα πορείας του και ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη», επισημαίνοντας τον επισκοποκεντρικό χαρακτήρα της Εκκλησίας, κατά την πατερική διδασκαλία. Όπως σημείωσε, «ο επίσκοπος καλείται να είναι εικόνα Χριστού, ποιμένας, διδάσκαλος, λειτουργός ενότητας και αλήθειας».
Ακολούθως, στην ευχαριστήρια αντιφώνησή του, ο εψηφισμένος Επίσκοπος Ελαίας κ. Βαρθολομαίος εξέφρασε βαθιά ευγνωμοσύνη και συγκίνηση, αναφερόμενος στη στιγμή της εκλογής του: «Τα συναισθήματα που με κατακλύζουν είναι ποικίλα και κυρίως η έκπληξη που ένιωσα στο άκουσμα της εις Επίσκοπον εκλογής μου».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και στον Μητροπολίτη Σουηδίας, σημειώνοντας ότι η πρόταση της εκλογής του «αποκαλύπτει το μυστήριο της εκκλησιαστικής συνέχειας, κατά την οποία η χάρη του Αγίου Πνεύματος δεν αναιρεί την ανθρώπινη ασθένεια, αλλά αυτήν θεραπεύει και ανακαινίζει». Τόνισε, επίσης, ότι η πράξη αυτή αποτελεί «ζώσα μαρτυρία της πατρικής ευθύνης του Επισκόπου, ο οποίος γίνεται τύπος του ποιμνίου και εγγυητής της εκκλησιαστικής τάξεως και κοινωνίας».
Κλείνοντας τον λόγο του, ο κ. Βαρθολομαίος υπογράμμισε το πνεύμα με το οποίο επιθυμεί να διακονήσει: «Παρακαλώ τον Κύριο να μη λείψει από εμένα το φρόνημα της ταπείνωσης, της υπακοής και της θυσιαστικής αγάπης, ώστε η διακονία μου να καταστεί όχι έργο εξουσίας, αλλά σταυρική μαρτυρία και εκκλησιαστική προσφορά».
