Μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στην ελληνική παράδοση, την ιστορία και τη συλλογική μνήμη πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαΐου 2026 στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίας Βαρβάρας Ιλίου, συγκεντρώνοντας εκατοντάδες πιστούς και φίλους της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.
Σε ανακοίνωσή της, η Ιερά Μητρόπολη Ιλίου έκανε λόγο για μια «μεγαλειώδη βραδιά παράδοσης», η οποία άφησε έντονο το αποτύπωμά της στις καρδιές των παρευρισκομένων.
Διαβάστε παρακάτω την ανακοίνωση:
Μια μεγαλειώδης βραδιά παράδοσης στα σκαλιά της Αγίας Βαρβάρας Ιλίου! Υπάρχουν βραδιές που δεν καταγράφονται απλώς στο ημερολόγιο ενός τόπου. Βραδιές που χαράζονται στη συλλογική μνήμη και μετατρέπονται σε βίωμα, συγκίνηση και παρακαταθήκη.
Μία τέτοια βραδιά έζησε η ενορία της Αγίας Βαρβάρας Ιλίου στις 27 Μαΐου 2026, στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού, όπου εκατοντάδες άνθρωποι ενώθηκαν κάτω από το φως της παράδοσης, της πίστης και της ελληνικής μνήμης.
Τα σκαλιά της εκκλησίας μεταμορφώθηκαν σε μια μεγάλη αγκαλιά του Ελληνισμού. Ακριβώς έξω από εκεί όπου καθημερινά αντηχούν οι προσευχές των πιστών, αντήχησαν αυτή τη φορά οι ήχοι της ελληνικής ψυχής. Από την Ήπειρο έως το Αιγαίο και από τη Μακεδονία έως τις αλησμόνητες πατρίδες της Ανατολής, οι χοροί ξεδίπλωσαν μπροστά στο κοινό ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό ιστορίας, πολιτισμού και μνήμης.
Δεν ήταν μια απλή χορευτική παράσταση. Ήταν μια κατάθεση ψυχής. Μια ζωντανή μαρτυρία ότι η παράδοση εξακολουθεί να αναπνέει μέσα στους ανθρώπους που την αγαπούν, τη διαφυλάσσουν και τη μεταδίδουν στις επόμενες γενιές.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του Καλλιτεχνικού Υπεύθυνου Ανδρέα Ατζάμπου, ο οποίος οραματίστηκε και καθοδήγησε το σύνολο της εκδήλωσης, δίνοντας στην παράσταση ενότητα, βάθος και πνευματικό περιεχόμενο. Εξίσου σημαντική ήταν η προσφορά του Γιώργου Ρίγου στη χορευτική συνεπιμέλεια, ο οποίος με γνώση, αφοσίωση και μεθοδικότητα συνέβαλε ουσιαστικά στην άρτια παρουσίαση του χορευτικού μέρους της βραδιάς. Παράλληλα στην διαδικασία της προετοιμασίας ήταν καταλυτική η βοήθεια των μελών Πάσχου Ευθαλίας, Βιτοράκη Αγάπης, Λιόση Αλεξάνδρας και Ανεστοπούλου Γεωργίας για την στήριξη του οργανωτικού μέρους. Τις ευχαριστούμε πολύ.
Σημαντική συμβολή στη συναισθηματική κορύφωση της εκδήλωσης είχε η νεαρή αφηγήτρια Αγγελική Κυριακάκη, η οποία με καθαρό λόγο, φυσικότητα και αξιοθαύμαστη σκηνική παρουσία ταξίδεψε το κοινό ανάμεσα στις ενότητες της παράστασης, αποδεικνύοντας πως η παράδοση συνεχίζει να βρίσκει γόνιμο έδαφος στις νεότερες γενιές
Ιδιαίτερη ήταν επίσης η ευλογία και η παρουσία των πατέρων Γεωργίου, Νικολάου και Παναγιώτη, οι οποίοι στηρίζουν διαχρονικά κάθε προσπάθεια που συνδέει την ενορία με τον πολιτισμό, την ιστορική μνήμη και τη νεολαία, αποδεικνύοντας πως η Εκκλησία παραμένει φάρος πνευματικής και πολιτιστικής συνοχής.
Θερμές ευχαριστίες απευθύνονται στον Δημήτρη Μανωλάρο για την εξαιρετική φωτογραφική και βιντεοληπτική κάλυψη της εκδήλωσης, μέσα από την οποία αποτυπώθηκαν πολύτιμες στιγμές που θα συνοδεύουν τη μνήμη αυτής της ξεχωριστής βραδιάς.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στις κυρίες Σταυρούλα Μαντέ, Σοφία Μαντέ, Σούλα Παπακώστα και Ιωάννα Φελεμέγκα για την ξεχωριστή βοήθεια των ενδυματολογικών επιλογών από τα προσωπικά τους βεστιάρια.
Στην εκδήλωση παρευρέθη ο Σύμβουλος του Υπουργείου Υγείας κ. Χαράλαμπος Καραθάνος, υποψήφιος βουλευτής, που δραστηριοποιείται ως φαρμακοποιός στην περιοχή του Περιστερίου.
Ξεχωριστή στιγμή της βραδιάς αποτέλεσαν τα δύο τελευταία τραγούδια, όταν τα όρια ανάμεσα στους χορευτές και το κοινό καταργήθηκαν. Ο προαύλιος χώρος μετατράπηκε σε έναν μεγάλο κύκλο χαράς και συμμετοχής, με μικρούς και μεγάλους να γίνονται ένα σώμα, ένα τραγούδι, ένας χορός. Ήταν η στιγμή που η παράσταση έπαψε να είναι θέαμα και έγινε κοινό βίωμα, ένα αυθεντικό λαϊκό γλέντι γεμάτο κέφι, συγκίνηση και αδελφοσύνη.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, αφού η βραδιά είχε επετειακό χαρακτήρα, μιας και η Ομάδα Παραδοσιακών Χορών «Παρeaki» της ενορίας, έκλεισε τα 10 χρόνια παρουσίας της αφήνοντας σε όλους την αίσθηση πως η Ελλάδα εξακολουθεί να θυμάται, να τραγουδά και να χορεύει. Γιατί όταν οι γενιές συναντιούνται στον ίδιο κύκλο χορού, όταν η μνήμη γίνεται τραγούδι και το τραγούδι γίνεται βίωμα, τότε η παράδοση παύει να είναι ανάμνηση.
Γίνεται παρόν.
Γίνεται ζωή.
Σας περιμένουμε όλους στον «κύκλο» μας από Σεπτέμβρη κάθε Δευτέρα στις 20:00.
