Πλούσιος από μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση ήταν ο νουθετήριος λόγος του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, κατά την πανηγυρική συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας.
Ο κ. Βαρθολομαίος μίλησε για την ιστορία της Εκκλησίας, για τη σημασία των Οικουμενικών Συνόδων, την ιεραρχική δομή της Εκκλησίας και τον «ευλογημένο» θεσμό της Πενταρχίας. «Τούτου του ιερού σχήματος, τέθηκε διάκονος και υπηρέτης ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Και πρόσθεσε ότι αυτή την τιμή την υπηρετούν με συνέπεια κάθε ένας από όσους ανέβηκαν στον Πατριαρχικό Θρόνο της Κωνσταντινούπολης, και η άσκηση των ευθυνών της θέσης, καθιέρωσε και εδραίωσε αδιασείστως στην πράξη την προεξάρχουσα εν τιμή θέση του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης τόνισε πως ουδέποτε η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης εξέλαβε τη θέση της ως τέτοια που της δίνει πολλά δικαιώματα, αλλά την εξάντλησε στη διδασκαλία της εκκλησιαστικής ζωής, στην εδραίωση των ανάλογων δομών. «Και αυτά, χωρίς καύχηση και κομπορρημοσύνη, καθώς δεν αισθανόταν και δεν συμπεριφερόταν ως ηγεμόνας, αλλά ως γνήσια μητέρα των τέκνων που της εμπιστεύτηκε η Εκκλησία».
Αναφέρθηκε δε στις «βεβιασμένες μεταβολές στο ορθόδοξο γίγνεσθαι» που έλαβαν χώρα κυρίως τον 19ο αιώνα, με τη Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης να «γνωρίζει να κάνει το πικρό, γλυκό, και να ποιή την ανάγκη σε φιλοτιμία, αποδεικνύοντας με τη μακροθυμία και τη συγκατάβασή της ότι πραγματικά υπάρχει και παραμένει η κοινή Μητέρα των Ορθοδόξων».
Με τον τρόπο αυτό, συνέχισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, πέραν της πλάνης και της θεώρησης των εκκλησιαστικών πραγμάτων με εθνοτικά κριτήρια, η Μητέρα Εκκλησία τόλμησε και διευθέτησε τις αναφυόμενες προβληματικές καταστάσεις.
Μίλησε για τη σημασία του Αυτοκέφαλου, στις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες, το οποίο αυτοκέφαλο σχήμα υπηρετεί την Εκκλησία. «Δεν προηγείται της Εκκλησίας και δεν υπερέχει αυτής, και ασφαλώς δεν νοείται αυτοτελώς».
Υπογράμμισε ακόμη τη σημασία που έχει η δομή της Εκκλησίας. «Δεν χρειάζεται να πούμε μετά από τόσα χρόνια, ότι δεν προσέφερε τίποτα θετικό η μεταβολή των κριτηρίων από ενοριών σε εθνοτικά. Είναι αδιανόητο και σε μεγάλο βαθμό μακριά από την πίστη, η ύπαρξη τόσων Ορθοδόξων και σε εκκλησιαστική κοινωνία τελούντων Επισκόπων, σε μία περιοχή. Δεν μπορούμε να αιτιολογήσουμε με νεολογισμούς και ακροβασίες τα αναιτιολόγητα. Δεν είναι δυνατό να μεταβιβάσουμε στο αύριο της Εκκλησίας, ως δήθεν παράδοση, το λανθασμένο. Παράδοση είναι μόνο το ορθόν, και όχι το απόβλητο».
Απάντησε δε και στις «άτακτες φωνές» σε ορισμένες Εκκλησίες, σχετικά με το ότι η Μητέρα Εκκλησία τάχα χάνει την ευθύνη της. «Εάν ισχύει αυτό που υποστηρίζουν, τότε πώς μπορούν αυτές οι Εκκλησίες να υφίστανται; Η θεσμική τους αρχή και διάρθρωση, υπάρχει μόνο χάρη στην εξαντλητική πρόνοια της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας».
Και συνέχισε εξηγώντας πως «όσοι υποστηρίζουν αυτά, φθείρουν τους εαυτούς τους και συμβάλλουν αρνητικά στο σήμερα της Εκκλησίας. Όμως δεν ανησυχούμε για το αύριο, διότι το Πνεύμα που συγκροτεί την υπόσταση της Εκκλησίας, θα καθαρίσει τα ζιζάνια από το σιτάρι, και θα παραδώσει τον άρτο της ζωής καθαρό. Λυπούμαστε που αναγκαζόμαστε να τα επισημάνουμε αυτά, αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το πλανημένο θεώρημα ότι ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως απώλεσε την έκκλητο ευθύνη και τα όσα απορρέουν εξ αυτής».
Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου
