Ανήμερα της εορτής, την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2025, εψάλη η Ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια τελέστηκε η Θεία Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου, με τη συμμετοχή πλήθους πιστών και τη συνοδεία Θείου Κηρύγματος.
Ο εφημέριος του Ιερού Ναού Υπαπαντής Λευκακίων, π. Μιχαήλ Καλαμαράς, εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, ευχαρίστησε από καρδιάς όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους τη μεγάλη εορτή.
Την παραμονή της εορτής τελέστηκε Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκταρίου, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.
Μετά το πέρας του Εσπερινού, ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας, συνοδεία της Δημοτικής Φιλαρμονικής Ναυπλίου.
Μετά τη Θεία Λειτουργία, ο Ιερέας του Ναού, π. Μιχαήλ Καλαμαράς, έκοψε τη βασιλόπιτα στο πνευματικό κέντρο του Ναού, ανταλλάσσοντας ευχές με τους παρευρισκόμενους.
Ο Ναός της Υπαπαντής του Χριστού στα Λευκάκια
Ο Ναός της Υπαπαντής του Χριστού στα Λευκάκια είναι χτισμένος στον αρχαιολογικό χώρο της περιοχής, πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού του Απόλλωνα, τον οποίο αναφέρει ο Παυσανίας στις περιηγήσεις του στην Αργολιδοκορινθία.
Ο Ναός είναι μονόκλιτη βασιλική χωρίς τρούλο, με δίρριχτη στέγη και τρίπλευρη αψίδα. Η κατασκευή του ξεκίνησε το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, περίπου το 1870.
Σύμφωνα με την παράδοση, είναι χτισμένος πάνω στα ερείπια μικρού ναΐσκου αφιερωμένου στον Άγιο Νικόλαο, ο οποίος λειτουργούσε από την εποχή της Τουρκοκρατίας και καταστράφηκε από πυρκαγιά.
Οι τοιχογραφίες του Ναού χρονολογούνται από τις αρχές του 20ού αιώνα, όπως και το εξαιρετικής τεχνοτροπίας τέμπλο, ύψους περίπου τριών μέτρων, το οποίο είναι σκαλισμένο από ξύλο και διακοσμημένο με απαράμιλλης ομορφιάς κλαδιά κλήματος με σταφύλια.
Σύμφωνα με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, το αρχιτεκτονικό σχέδιο του τέμπλου δημιουργήθηκε το 1905 (αντίγραφο φυλάσσεται στο Ναό), ενώ η τοποθέτησή του πραγματοποιήθηκε το 1908 από τον διάσημο επιπλοποιό της Αθήνας, Θεμιστοκλή Βαράγκη, όπως αναγράφεται σε σκαλισμένη επιγραφή πάνω στο ξύλο.
Οι εικόνες του τέμπλου, από δεξιά προς αριστερά, απεικονίζουν τον Άγιο Βασίλειο, τον Ιωάννη τον Βαπτιστή (η εικόνα του οποίου επανατοποθετήθηκε σε ηπιότερη μορφή περί το 1960), τον Παντοκράτορα Χριστό, την Παναγία με το Θείο Βρέφος, την Υπαπαντή και τον Άγιο Νικόλαο, σε τιμητική ανάμνηση του παλαιού ναΐσκου.
Παρόλο που οι κάτοικοι των Λευκακίων ήταν κυρίως αγρότες και άνθρωποι του μόχθου, επιθυμούσαν η Εκκλησία τους να αντικατοπτρίζει τη βαθιά πίστη τους. Φρόντισαν, λοιπόν, ώστε οι ιερές εικόνες να αποπνέουν τη μεγαλοπρέπεια που τους άρμοζε, επιλέγοντας να αγιογραφηθούν με τον ίδιο τρόπο που απεικονίζονται στη Μητρόπολη Αθηνών. Έτσι, οι εικόνες του Χριστού, του Ιωάννη του Βαπτιστή και της Παναγίας είναι όμοιες με εκείνες της Μητροπόλεως Αθηνών, ενώ στις θύρες του Αγίου Βήματος, δίπλα στην Ωραία Πύλη, οι Αρχάγγελοι απεικονίζονται με παρόμοιο τρόπο.
Η οροφή του Ναού είναι κατασκευασμένη σε τεχνοτροπία μπαχλαντί και είναι επιχρωματισμένη με βαφή από χρυσό, όπως και οι τοιχογραφίες του.
Ο Ναός έχει κηρυχθεί μνημείο Νεώτερου Ελληνικού Πολιτισμού και χαρακτηρίστηκε ως «χρήζον ειδικής προστασίας» με την απόφαση ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/62077/1661 π.ε./3-7-1997 της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Χώρων του Υπουργείου Πολιτισμού.
