Ο καλύτερος σύμμαχος της (κάθε) κυβέρνησης είναι η Εκκλησία. Οι περισσότεροι όλα αυτά τα χρόνια, πρωθυπουργοί και υπουργοί, το έχουν αντιληφθεί. Άλλοι εγκαίρως και άλλοι, δυστυχώς, με καθυστέρηση. Συνειδητοποίησαν πως δεν υπάρχει καλύτερος φορέας με τις απαραίτητες υποδομές, τη σοβαρότητα και τη διαφάνεια για να κάνει έργα σε τοπικό επίπεδο, που θέλει να γίνει έργο και -κυρίως- δεν θέλει να εκτεθεί.
Οι Μητροπολίτες με τους μηχανισμούς τους έχουν και την ικανότητα και τη βούληση, και κυρίως τους νοιάζει να γίνει έργο, όχι να υπάρξει «απορροφητικότητα» κονδυλίων. Γνωρίζουν την περιοχή τους και τις ανάγκες της. Γνωρίζουν τι προέχει να γίνει και τι μπορεί να μείνει πιο πίσω.
Στα βήματα των παλιών
Οι νεότεροι Μητροπολίτες ακολουθούν τα βήματα των Ιεραρχών της προηγούμενης γενιάς. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ακόμη και ως Μητροπολίτης Θηβών είχε φτιάξει ένα εξαιρετικό δίκτυο υποδομών – κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων, βιβλιοθήκες, συνεδριακά κέντρα στη Βοιωτία και υποδομές επιμόρφωσης και εκπαίδευσης, μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων και κοινωνικής πρόνοιας σήμερα στην περιοχή της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Ομοίως και ο Μητροπολίτης Σπάρτης, Ευστάθιος.
Από τη νεότερη γενιά, οι Μητροπολίτες κάνουν επίσης εξαιρετικό έργο. Από την Νέα Ιωνία, την Φθιώτιδα, τον Βόλο, τα Γιάννενα μέχρι τη Βόρεια Ελλάδα, σε Μακεδονία και Θράκη, γίνονται έργα που ελάχιστοι Μητροπολίτες είχαν τολμήσει να κάνουν. Έργα πολιτισμού, υποδομών, περιβαλλοντικά έργα, κατασκηνώσεις και πρότυπα κέντρα ασθενών με Αλτσχάιμερ.
Λείπουν οι μελέτες
Τι λείπει για να ωριμάσουν όλα αυτά τα έργα και να χρηματοδοτηθούν; Οι μελέτες. Για να μπορέσει ένα έργο να προχωρήσει και να «σηκώσει» χρηματοδότηση από κρατικούς ή ευρωπαϊκούς πόρους χρειάζονται μελέτες. Και πολλές Μητροπόλεις δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη χρήματα για να κάνουν μια μελέτη. Και εκεί είναι το πρώτο μεγάλο «αγκάθι».
Οι αρμόδιοι υπουργοί (Παπαθανάσης, Πιερρακάκης κ.ά.) ξέρουν καλά πως έργο της Εκκλησίας θα γίνει και στην ώρα του και πολύ καλά. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει η σχετική μελέτη. Γι’ αυτό και οι πιο προνοητικοί Μητροπολίτες, της γενιάς των 50ρηδων, μερίμνησαν να εξασφαλίσουν τα πρώτα χρήματα για να γίνουν οι μελέτες. Ελάχιστοι μετά υπουργοί και τοπικοί παράγοντες (δήμαρχοι, περιφερειάρχες) έχουν λόγο να σταθούν εμπόδιο στο να γίνει ένα εκκλησιαστικό έργο.
Οι θεωρητικοί
Υπάρχει, τέλος, μαι μερίδα Αρχιερέων που δεν ασχολείται με έργα – είτε δεν μπορούν, είτε δεν θέλουν ή θεωρούν πως αυτά δεν είναι δουλειές της Εκκλησίας. Προτιμούν να κρίνουν από άμβωνος τους πάντες και τα πάντα,, να θεολογούν ακατάπαυστα και να ζουν στη γυάλινη σφαίρα τους. Ευτυχώς και λίγοι είναι και ο πιστός λαός της περιοχής τους τούς έχει ήδη απαξιώσει.
«Μελχισεδέκ»
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»
