Μακριά από την φρίκη του πολέμου βρίσκονται εδώ και μερικές ημέρες εφτά άτομα από την Ουκρανία, που κατάφεραν μετά από αγωνιώδεις προσπάθειες να ταξιδέψουν έως την Αθήνα. Πρόκειται για τέσσερα παιδιά ηλικίας ενός, έξι, εννιά και δεκαεφτά χρόνων, τις δύο μητέρες και μια ηλικιωμένη γυναίκα που είναι η γιαγιά των παιδιών.
Και τα εφτά άτομα -τα οποία προέρχονται από το Σούμι και την Οδησσό της Ουκρανίας-φιλοξενούνται σε σπίτι συγγενικού τους προσώπου στην Ηλιούπολη, ενώ η ενορία της Αγίας Μαρίνας έχει αναλάβει τα έξοδα για τη διατροφή και την κάλυψη ειδών πρώτης ανάγκης για όσο χρονικό διάστημα απαιτηθεί.
Πέρασαν μέσα από αμέτρητες δυσκολίες προκειμένου να φτάσουν και τα εφτά άτομα σώα και ασφαλή σε ελληνικό έδαφος. Και οι εικόνες του πολέμου δεν είναι εύκολο να σβήσουν από τη μνήμη τους. «Αυτό που περιγράφουν για την εκεί κατάσταση συμπυκνώνεται στην φράση τους:
“Στην πατρίδα μας άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως!”, τονίζει μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο π. Σεραφείμ Δημητρίου, εφημέριος του Ι.Ν. της Αγίας Μαρίνας στην Ηλιούπολη και συνεχίζει αναφερόμενος στα όσα έζησαν και αποτύπωσαν για πάντα στην ψυχή τους οι Ουκρανοί πρόσφυγες:
«Τέσσερα από τα επτά άτομα που έφυγαν από την περιοχή του Σούμι ταξίδευαν για τρία 24ώρα. Ξεκίνησαν με ιδιωτικό αυτοκίνητο από το χωριό όπου διέμεναν. Κατόπιν παρέλαβαν την γιαγιά από το Σούμι και εν συνεχεία πήγαν στην Πολτάβα. Από εκεί κατευθύνθηκαν με λεωφορείο στο Λβοφ, όπου πέρασαν μια νύχτα σε καταφύγιο. Επιβιβάστηκαν σε λεωφορείο και έτσι κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα περνώντας μέσα από τη Ρουμανία και την Βουλγαρία.
Όσο για τα υπόλοιπα τρία άτομα που είναι από την Οδησσό, αυτά ταξίδεψαν 24 ώρες -αλλά σε καλύτερες συνθήκες- προκειμένου να φτάσουν στην Αθήνα, επειδή δεν ήταν ακόμη υπό πολιορκία η Οδησσός και τα νότια παραλία της Ουκρανίας».
Όπως αναφέρει ο π. Σεραφείμ: «Η γιαγιά από το Σούμι στην Αθήνα συνάντησε για πρώτη φορά το μικρό εγγόνι της από την Οδησσό! Στο Σούμι παρέμεινε μόνος του ο 18χρονος γιος της μιας οικογένειας, αφού ως γνωστόν για όλους τους ενήλικες άντρες μέχρι 65 ετών δεν επιτρέπεται η έξοδος από τη χώρα.
Ο πατέρας της συγκεκριμένης οικογένειας εργάζεται εκτός Ουκρανίας και παραμένει μακριά από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του. Όσο δε για τον πατέρα της δεύτερης οικογένειας που είναι από την Οδησσό, παραμένει και αυτός επιστρατευμένος ως πολιτοφύλακας εντός Ουκρανίας».
Οι βόμβες
Ο π. Σεραφείμ μιλά επίσης για τη συγκλονιστική περιπέτεια που βίωσαν και άλλα δύο άτομα από την Ουκρανία.
«Με μεγάλη δυσκολία έφθασαν επίσης στην Ελλάδα μια μητέρα και ο 17χρονος γιος της. Περπάτησαν μέσα στα χωράφια, ενώ την ίδια στιγμή έπεφταν δίπλα τους οι βόμβες. Κατάφεραν να ανεβούν σε ένα τρένο και όντας στοιβαγμένοι όρθιοι για 11 ώρες -και χωρίς φαγητό- έφτασαν στα σύνορα με την Ρουμανία.
Την πρώτη φορά που μπόρεσαν να φάνε και να έχουν πρόσβαση σε νερό ήταν στα σύνορα της Ρουμανίας! Και αυτό χάρη στη βοήθεια που έλαβαν από τους εθελοντές των ανθρωπιστικών οργανώσεων που έχουν εγκατασταθεί στα σύνορα.
Αυτά τα δύο άτομα διανυκτέρευσαν στα όρια της ενορίας Αγίας Μαρίνας Ηλιουπόλεως και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Κρήτη, όπου εκεί φιλοξενούνται σε φιλική οικογένεια» συμπληρώνει ο π. Σεραφείμ.
Και τα εφτά άτομα βρήκαν φιλόξενη στέγη στο παλαιό μεν αλλά μεγάλο σπίτι της πενταμελούς οικογένειας των συγγενών τους: «Η εκκλησιαστική κοινότητα της Αγίας Μαρίνας εξασφάλισε χρήματα για την προμήθεια της καύσιμης ύλης και ανέλαβε τα της προμήθειας για την διατροφή, όπως και τα υπόλοιπα χρειώδη υλικά για την διαβίωση τους στον τόπο της προσφυγιάς τους» αναφέρει ο π. Σεραφείμ.
Και προσθέτει: «Από προσφορά εφημέριου του ναού εξασφαλίστηκε άμεσα η πρώτη ποσότητα από είδη ατομικής υγιεινής και καθαριότητας, ενώ ο ίδιος ανέλαβε και την πληρωμή των εξόδων παροχής ύδατος του τόπου φιλοξενίας για όσο διάστημα χρειαστεί.
Άμεση ήταν και η ανταπόκριση του δήμου Ηλιούπολης. Αφού ενημερώσαμε δια μέσω του αρμόδιου αντιδημάρχου κ. Ιωάννη Πούλου ο δήμος έδωσε το δικό του παρών σε υλικά αγαθά, ενώ λήφθηκε μέριμνα από τον Δήμαρχο κ. Γεώργιο Χατζηδάκη και για εφάπαξ οικονομική βοήθεια».
Τρομοκρατούνταν από τον θόρυβο των αεροπλάνων της 25ης Μαρτίου
«Ανέκφραστοι! Τις πρώτες μέρες, αυτή ήταν η κατάσταση». Αυτές είναι οι πρώτες λέξεις που έρχονται αυτομάτως στην σκέψη του π. Σεραφείμ κληθείς να περιγράψει τις εντυπώσεις των παιδιών και των μητέρων τους κατά τις πρώτες ημέρες παραμονής τους στην Αθήνα.
Και συνεχίζει: «Φόβος, δυσκολία στο να κοιμηθούν και έλλειψη συγκέντρωσης. Πιθανόν να μην μπορέσουν να επιστρέψουν ποτέ στην πατρίδα τους. Αυτό είναι το πρόβλημα, όπως και τα ψυχολογικά τραύματα που τους έχει αφήσει η περιπέτεια που έχουν ζήσει έως σήμερα. Η δεκαεπτάχρονη μένει κλειστή στον εαυτό της. Προσέχει την αδελφή της που είναι βρέφος και έχει ένα διαρκές θλιμμένο πρόσωπο. Η μητέρα που έφτασε από το Σούμι τις πρώτες ημέρες δεν άφηνε τα παιδιά της -6 και 9 χρόνων- από τα χέρια της παρόλο ότι βρισκόντουσαν μέσα στο σπίτι.
Συνέβη μάλιστα και ένα επεισόδιο χαρακτηριστικό της φοβίας που έχει φωλιάσει στις καρδιές τους. Την ημέρα που έκαναν τα αεροπλάνα πρόβες για την παρέλαση της 25ης Μαρτίου -και περνούσαν πολύ χαμηλά με ιδιαίτερο θόρυβο- ενώ βρισκόντουσαν έξω από το σπίτι άρχισαν να τρέχουν τρομοκρατημένοι για να φτάσουν στο σπίτι και να κρυφτούν, επειδή νόμισαν ότι επρόκειτο να ξεκινήσει βομβαρδισμός!
Τρεις εβδομάδες μετά αρχίζουν πλέον και παρατηρούν γύρω τους και συμμετέχουν στη ζωή της εκκλησιαστικής κοινότητας και της πόλης μας».
Σωτήρης Λέτσιος
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”
