Του π. Ηλία Μάκου
Στο ναό της Παναγίας, μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Απολλωνίας, εορτάστηκε, την Τρίτη 17 Ιουνίου 2024, από την Ιερά Μητρόπολη Απολλωνίας και Φίερι, η μνήμη των έξι μαρτύρων της Απολλωνίας: Ισαύρου διακόνου, Βασιλείου, Ιννοκεντίου, Φήλικος, Ερμείου και Περεγρίνου.
Ζούσαν σ’ ένα σπήλαιο της αρχαίας Απολλωνίας, αρχικά ο Φήλικας, ο Περεγρίνος και ο Ερμείας, όπου ήρθαν από την Αθήνα, ο διάκονος Ίσαυρος, ο Βασίλειος και ο Ιννοκέντιος και μαζί έδωσαν νικηφόρους πνευματικούς αγώνες, με λόγο και με έργα, αρνούμενοι να αποστατήσουν, παρά τις προκλήσεις και τις απειλές, από την αλάνθαστη πίστη του Χριστού και να ασπαστούν την ειδωλολατρία.Και το τέλος τους ήταν κοινό. Αποκεφαλίστηκαν με ξίφος, επισφραγίζοντας με το αίμα τους την ανεπανάληπτη αγάπη τους για τον Κύριο.Μέσα σε μια λιτή, κατανυκτική και ευλαβική ατμόσφαιρα, όπου συμμετείχαν άνδρες γυναίκες και παιδιά, ιερούργησε στο μνημειώδη ναό ο Μητροπολίτης Απολλωνίας και Φίερι Νικόλαος, πλαισιούμενος από ιερείς της Μητροπόλεως.
Στο κήρυγμά του τόνισε ότι από τη ζωή των μαρτύρων της Απολλωνίας μπορούμε να αντλήσουμε πολλά διδάγματα, με πρώτο ότι χρειάζεται οι αμαρτωλοί να ποθήσουμε τον τέλειο εξαγιασμό μας, την πλήρη κάθαρση της ζωής και της ψυχής μας, ώστε αγνοί και σώφρωνες, εγκρατείς και δίκαιοι, τίμιοι και πιστοί να την ειρήνη της συνείδησής μας και την υπόληψη των συνανθρώπων μας και να έχουμε πάνω μας πλήρη του Θεού την ευαρέσκεια και χάρη.
Κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας μετ’ αρτοκλασίας, βιώθηκε ότι η ζωή των μαρτύρων, μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην πνευματικότητα των σύγχρονων πιστών.
Ο πέριξ του ναού αρχαιολογικός χώρος, θύμισε στους προσκυνητές τα περασμένα μεγαλεία της Απολλωνίας, όταν ήταν πόλη στρατηγικής σημασίας στην ευρύτερη περιοχή, με ανεπτυγμένο πολιτισμό.
Τα ερείπια του ναού του Απόλλωνα από τη μία και ο ναός της Παναγίας από την άλλη δείχνουν το πέρασμα από τα είδωλα στο ζωντανό Θεό. Από τη μονομερή ηθική άσκηση των αρετών, στην απόκτηση των δωρεών του Αγίου Πνεύματος.
Από Αυτό καθοδηγούμενοι θυσιάστηκαν οι μάρτυρες της Απολλωνίας, οι οποίοι δεν ήταν ημίθεοι, αλλά άνθρωποι όμοιοι με εμάς.
Και κατάφεραν με τη στάση πίστης, που έδειξαν, κατά τα βασανιστήρια και τη θυσία τους, να κάνουν πολλούς ειδωλολάτρες να ακολουθήσουν το Χριστιανισμό.
Κατάφεραν και αντιμετώπισαν τα προβλήματα και τις δοκιμασίες και πέτυχαν, αυτός άλλωστε ήταν ο σκοπός τους, την ομοίωσή τους με τον Δημιουργό.
Και από τις στιγμές των πειρασμών και της άθλησής τους και από τις στιγμές της καταξίωσής τους έχουμε να ωφεληθούμε πολλά.
