Την Κυριακή των Μυροφόρων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, μίλησε για άλλη μία φορά για την Ουκρανία, έχοντας στο πλάι του τον Πατριάρχη της Κοπτικής Εκκλησίας Tawadros.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρεται στον ουκρανικό λαό και στον πόλεμο που κήρυξε η Ρωσία εδώ και τέσσερα «γεμάτα» χρόνια- και πιθανότατα δεν θα είναι η τελευταία.
Αυτή τη φορά, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στις επιπτώσεις και στους κινδύνους του καταστροφικού αυτού πολέμου σε ό,τι αφορά τα πυρηνικά, με αφορμή τη συμπλήρωση 40 ετών από την πυρηνική τραγωδία του Τσερνόμπιλ.
Μίλησε για μια «πληγή μια πληγή στη μνήμη της ανθρωπότητας και μια αυστηρή υπενθύμιση ότι η δημιουργία, που μας έχει εμπιστευθεί ο Θεός, δεν μπορεί ποτέ να υπόκειται σε απερίσκεπτη αδιαφορία ούτε να μετατρέπεται σε εργαλείο καταστροφής».
Επισημαίνοντας ότι οι συνέπειες της καταστροφής παραμένουν έως σήμερα, υπογράμμισε πως «σαράντα χρόνια μετά, αυτή η πληγή δεν έχει επουλωθεί πλήρως. Η συνεχιζόμενη σύγκρουση έχει προκαλέσει ανυπολόγιστο πόνο στον ουκρανικό λαό», ενώ οι επιθέσεις σε πυρηνικές εγκαταστάσεις εντείνουν την ανησυχία για την ασφάλεια όχι μόνο της χώρας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης και του κόσμου».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν πήρε θέση, δεν αναφέρθηκε σε αντιμαχόμενες πλευρές, δεν κατηγόρησε. Θύμισε στους άμεσα εμπλεκόμενους, τον πόνο που είχε προκληθεί πριν από 40 χρόνια, με τις επιπτώσεις να είναι ορατές και σήμερα. Και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το πόσο τρομακτικές θα ήταν οι συνέπειες από κάτι αντίστοιχο σήμερα.
Ο Πατριάρχης Μόσχας, οι χώρες της Βαλτικής και ο Λαβρόφ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η ομιλία του Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλου, έχοντας στο πλευρό του τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ. Αφορμή -προφανή- δεν είχε, αλλά βρήκε ώστε να επιτεθεί εκ νέου στον Οικουμενικό Πατριάρχη.
Ο κ. Κύριλλος επέρριψε εκ νέου ευθύνες στον κ. Βαρθολομαίο για τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία, αλλά, υιοθετώντας τις ύβρεις των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη, τον κατέστησε υπεύθυνο και για όσα λαμβάνουν χώρα στις δομές του Πατριαρχείου Μόσχας στις χώρες της Βαλτικής και στη Μολδαβία.
Η αλήθεια είναι πως οι κυβερνήσεις των περισσότερων χωρών της Βαλτικής κινήθηκαν γρήγορα μετά την έναρξη του πολέμου, και άρχισαν να «ξεσκονίζουν» τον ρόλο των δομών της ρωσικής εκκλησίας στα εδάφη τους. Και μάλλον δεν είδαν με καλό μάτι όλη τη λειτουργία ρωσικών εκκλησιών στις χώρες τους, τη στιγμή μάλιστα που η ρητορική της ηγεσίας του Πατριαρχείου Μόσχας κάθε άλλο παρά ειρηνική μπορεί να χαρακτηριστεί.
Γεγονός είναι πώς τέσσερα χρόνια μετά τον πόλεμο και επτά χρόνια μετά τη χορήγηση του Αυτοκέφαλου στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, η κατάσταση στην ορθοδοξία κάθε άλλο παρά αισιόδοξη μπορεί να χαρακτηριστεί.
«Μελχισεδέκ»
