Τη Μεγάλη Τρίτη, 7 Απριλίου 2026, εορτάστηκε από το Πατριαρχείο η εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Κατά την εορτή αυτή, η Εκκλησία, και ιδιαιτέρως η Εκκλησία των Ιεροσολύμων, τιμά το γεγονός ότι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ κατήλθε από τους ουρανούς και ανήγγειλε στην κόρη της Ναζαρέτ, την Παρθένο Μαριάμ, τη σύλληψη εκ Πνεύματος Αγίου του Υιού και Λόγου του Θεού, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Το γεγονός αυτό ψάλλεται και στο απολυτίκιο της εορτής του Ευαγγελισμού:
«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον, και του απ’ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις, ο Υιός του Θεού, Υιός της Παρθένου γίνεται, και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν· Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου».
Η εορτή τελέστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού, στο κέντρο της πόλης της Ναζαρέτ, με προεξάρχοντα τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλο. Συλλειτούργησαν ο Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός, ο Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος, ο Αρχιεπίσκοπος Ιόππης κ. Δαμασκηνός, ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, ο Αρχιεπίσκοπος Πέλλης κ. Φιλούμενος, καθώς και ο Πατριαρχικός Επίτροπος, Μητροπολίτης Άκκρης – Πτολεμαΐδος κ. Μακάριος.
Παρέστησαν επίσης Αγιοταφίτες ιερομόναχοι, αρχιμανδρίτες, μεταξύ των οποίων οι π. Αρτέμιος και π. Λεόντιος, καθώς και ο γραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, αρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος. Συμμετείχαν ακόμη αραβόφωνοι πρεσβύτεροι της Ναζαρέτ, μεταξύ των οποίων και ο εορτάζων εφημέριος της πόλης π. Ψάρα-Ευάγγελος, καθώς και ιερείς των γύρω περιοχών.
Στην πανηγυρική αυτή Θεία Λειτουργία παρέστησαν ο Αρχιδιάκονος π. Μάρκος και ο Ιεροδιάκονος π. Ευλόγιος, ενώ τιμητική ήταν και η παρουσία της Πρέσβεως της Ελλάδος στο Ισραήλ κ. Μαρίας Σολωμού, καθώς και άλλων επισήμων και εκπροσώπων της τοπικής κοινότητας.
Η όλη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε με την επιμέλεια και φροντίδα του Μητροπολίτη Ναζαρέτ κ. Κυριακού.
Μετά την Απόλυση πραγματοποιήθηκε η μετάβαση στην αίθουσα τελετών δίπλα στον Ναό, υπό ραγδαία βροχή και με υποδοχή από τον Πρόεδρο της Κοινότητας και το Σώμα των Προσκόπων. Η καθιερωμένη περιφορά δεν πραγματοποιήθηκε φέτος, λόγω των μέτρων ασφαλείας.
Ο Πρόεδρος της Κοινότητας καλωσόρισε τον Πατριάρχη και τον ευχαρίστησε για την προστασία που παρέχει στην κοινότητα της Ναζαρέτ και σε όλο το χριστεπώνυμο πλήρωμα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Διαβάστε τον θείο λόγο του Πατριάρχη:
«Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί», εἶπεν ὁ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἀποσταλεὶς ἄγγελος Γαβριὴλ τῇ Παρθένῳ Μαριάμ (Λουκ. 1,26-28).
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Εὐλαβεῖς Χριστιανοὶ καὶ προσκυνηταί,
Ἡ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Χάρις καὶ τοῦ Ὑψίστου δύναμις, ἡ ἐπισκιάσασα τὴν Παρθένον Μαριάμ, συνήγαγε πάντας ἡμᾶς ἐν τῷ πανιέρῳ τούτῳ τόπῳ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ἵνα ἑορτὴν ἑορτῶν ἑορτάσωμεν «τὴν ἀποκάλυψιν, δηλονότι μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου» (Ρωμ. 16,25). Τὸ μυστήριον τοῦτο ἀφορᾷ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὁ προαιώνιος Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ συλλαμβάνεται ὑπὲρ λόγον καὶ ἔννοιαν καὶ σαρκοῦται ἐκ τῶν ἁγνῶν αἱμάτων τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ἧς ὄνομα Ναζαρὲτ, (Λουκ. 1,26-38).
«Νῦν ἡ Καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία ὡραΐζεται λίαν ἀγαλλομένη. Νῦν εὐφραινέσθωσαν τὰ οὐράνια, τὰ ἐπίγεια, τὰ καταχθόνια, καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς ποιήματα», ἀναφωνεῖ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Καὶ τοῦτο, διότι ὁ φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων Θεὸς Πατήρ, θεωρῶν τὸ πλαστούργημα τῶν χειρῶν Αὐτοῦ, τοὐτέστιν τὸν ἄνθρωπον, καταδουλούμενον καὶ τυραννούμενον ὑπὸ τοῦ διαβόλου καὶ τῇ εἰδωλολατρίᾳ ὑποκείμενον, ἠβουλήθη ἐξαποστεῖλαι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τοῦ λυτρώσασθαι αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ διαβόλου.
Ὁ θεῖος Παῦλος δοξολογεῖ τὸν Θεὸν διὰ τὸ ἀποκαλυφθὲν τοῦτο μυστήριον τῆς σωτηρίας λέγων· «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ… γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ, κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ, ἣν προέθετο ἐν αὐτῷ εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν, ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν Χριστῷ, τὰ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν αὐτῷ», (Ἐφ. 1,3.9-10).
Κατὰ τὸν ἐρμηνευτὴν Θεόδωρον Μοψουεστίας, «Τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὸ ἀποκεκρυμμένον αὐτοῦ θέλημα, τὸ μυστικόν, δηλονότι, τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν βουλὴν αὐτοῦ πρὸς σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου». Τὴν βουλὴν ταύτην τοῦ Θεοῦ ἐφανέρωσε τὸ «Χαῖρε κεχαριτωμένη» (Λουκ. 1,28) τοῦ ἀγγέλου Γαβριὴλ πρὸς τὴν Παρθένον Μαριάμ, ἐπαληθεῦον οὕτω τὰς ἐπαγγελίας τῶν προφητῶν λεγόντων· «Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται Υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ» (Ἡσ. 7,14) κατὰ τὸν μεγαλοφωνότατον Ἡσαΐαν. «Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ Ἱερουσαλήμ· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καὶ σῴζων αὐτός, πραῢς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον», (Ζαχ. 9,9· Σοφον. 3,14) κατὰ τοὺς Ζαχαρίαν καὶ Σοφονίαν.
Αἱ προφητικαὶ αὗται ρήσεις ἐκπληροῦνται εἰς τὸ πρόσωπον τῆς Παρθένου τῆς Ναζαρέτ, ἥτις, κατὰ τὸν πολύ Ὠριγένην, «ὡς εὐγνώμων οὖσα ἔφη πρὸς τὸν ἄγγελον· Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμά σου». Σχολιάζων τὴν πρόθυμον καὶ ἐλευθέραν συγκατάθεσιν τῆς Μαριάμ, ὁ ἅγιος Εἰρηναῖος Λουγδούνων ἐπισημαίνει λέγων· «Ἡ Παρθένος Μαρία ἐν ὑπακοῇ ἐφίσταται· ἡ Εὔα δὲ ἀπειθής… ἑαυτῇ δὲ καὶ παντὶ τῷ ἀνθρωπίνῳ γένει αἰτία θανάτου γέγονεν· οὕτω καὶ Μαρία… ὑπακούσασα ἑαυτῇ τε καὶ παντὶ τῷ ἀνθρωπίνῳ γένει αἰτία σωτηρίας ἐγένετο» (Εἰρην. ΙΙΙ, 22,4).
Τὴν συμβολὴν ταύτην τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας εἰς τὸ μυστήριον τῆς θείας Οἰκονομίας, τῆς σωτηρίας δηλονότι ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων, διατυπώνει ἐναργέστατα ὑμνολογικῶς ὁ Πατὴρ ἡμῶν Θεοφάνης λέγων· «Τὸ ἀπ’ αἰῶνος μυστήριον ἀνακαλύπτεται σήμερον, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς ἀνθρώπου γίνεται, ἵνα τοῦ χείρονος μεταλαβών μεταδῷ μοι τοῦ βελτίονος. Ἐψεύσθη πάλαι Ἀδὰμ, καὶ Θεὸς ἐπιθυμήσας οὐ γέγονεν· ἄνθρωπος γίνεται Θεός, ἵνα Θεὸν τὸν Ἀδὰμ ἀπεργάσηται. Εὐφραινέσθω ἡ κτίσις, χορευέτω ἡ φύσις, ὅτι Ἀρχάγγελος Παρθένῳ μετὰ δέους παρίσταται, καὶ τὸ Χαῖρε κομίζει, τῆς λύπης ἀντίθετον».
Καθίσταται σαφὲς ὅτι ἡ Παρθένος Μαρία ἀνεδείχθη τὸ τέλειον ὄργανον τῆς θείας βουλῆς, τοὐτέστιν τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ τοῦτο, διότι ἐκ τῶν κόλπων αὐτῆς ἐγεννήθη ὁ Χριστός, «τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ἰωάν. 8,12), «ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ εἰρήνης» (Β΄ Κορ. 13,11), «ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου» (Ἰωάν. 4,42), «τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας» (Ἐφ. 1,23). «Αὐτὸς ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας» (Κολ. 1,18), «καὶ αὐτὸς ἐστὶ σωτὴρ τοῦ σώματος» (Ἐφ. 5,23), κηρύττει ὁ σοφὸς Παῦλος. Ταῦτα πάντα μαρτυροῦν τὴν μεγάλην σημασίαν, τὴν ὁποίαν διατηρεῖ τὸ μοναδικὸν ἐξ ἀνθρώπων πρόσωπον τῆς ἀειπαρθένου Θεοτόκου Μαρίας ἐν τῷ ὑπὸ τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐπὶ γῆς τελεσθέντι καὶ ἐν οὐρανοῖς, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ διαιωνιζομένῳ ἔργῳ τῆς σωτηρίας.
Ἀξιοσημείωτος ἐν προκειμένῳ ἡ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας λέγοντος· «Εἴ τις οὐχ ὁμολογεῖ Θεὸν εἶναι κατ’ ἀλήθειαν τὸν Ἐμμανουήλ, καὶ διὰ τοῦτο Θεοτόκον τὴν ἁγίαν Παρθένον, γεγένηκε γὰρ σαρκικῶς σάρκα γεγονότα τοῦ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγου, ἀνάθεμα ἔστω».
Οἱ ἁγιογραφικῶς καὶ θεολογικῶς τεκμηριωμένοι οὗτοι λόγοι τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου ὁμολογοῦν τὸ ἀκατάληπτον μυστήριον τῆς σωτηρίας, τῆς ἐνσαρκώσεως δηλονότι καὶ ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐκ τῶν ἀχράντων αἱμάτων τῆς ὑπερευλογημένης ἀειπαρθένου καὶ Θεοτόκου Μαρίας. Τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τοῦ παραδόξου τούτου θαύματος, τῆς σωτηρίας δηλαδὴ τοῦ ἀνθρώπου, προκατήγγειλεν καὶ ὁ Προφητάναξ Δαυῒδ λέγων· «ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ· εὐλογήσατε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον αὐτοῦ», (Ψαλμ. 95,1-2).
Τὸ Δαυϊτικὸν τοῦτο μήνυμα· «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ» (Ψαλμ. 95,1-2), ἀπευθύνεται ἐν τῇ πληρότητι αὐτοῦ καὶ ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς καθημένους ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου (Πρβλ. Ματθ. 4,16), ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας τοῦ αἰῶνος τῆς συγχύσεως καὶ τῆς ἀγνοίας.
Λέγομεν δὲ τοῦτο, διότι ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας εἶναι, κατὰ τὸν Ἀπόστολον Παῦλον, ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ, διὸ καὶ λέγει· «Λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ ἐν μυστηρίῳ, τὴν ἀποκεκρυμμένην, ἣν προώρισεν ὁ Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν, ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν» (Α΄ Κορ. 2,7-8).
Ἡμεῖς δέ, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, οἱ τιμῶντες τὴν ἑορτὴν ταύτην τῆς Θεοτόκου καὶ Μητρὸς τοῦ Θεοῦ, μετὰ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ εἴπωμεν· «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη, ἡ τῶν περάτων τῆς γῆς κοινὴ σωτηρία καὶ πάντων τῶν Χριστιανῶν χριστιανικὴ προστασία. Δέξαι τὴν δέησιν ἡμῶν καὶ παράτεινον τὸ ἔλεός σου, Πανάγαθε Δέσποινα, τοῖς γινώσκουσί σε, καὶ ἴδε ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ κατεύθυνον πάντας εἰς ὁδὸν εἰρήνης, καὶ σῇ μεσιτείᾳ τὴν καταλλαγὴν τῆς πρὸς τὸν Υἱόν σου καὶ Θεὸν ἡμῶν ἐσχήκαμεν, ᾧ πρέπει πᾶσα δόξα, σὺν τῷ Ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ Ὁμοουσίῳ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».
Ἔτη πολλά, εἰρηνικὰ καὶ εὐλογημένον Πάσχα!”
