Μήνυμα εξέδωσε ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος για την εορτή του Πάσχα, απευθυνόμενος προς τον ιερό κλήρο, τις μοναστικές αδελφότητες και το σύνολο των πιστών της τοπικής Εκκλησίας, σε μια περίοδο που, όπως επισημαίνει, χαρακτηρίζεται από «καιρούς ταραγμένους και απρόβλεπτους» και «συνθήκες μιας παγκόσμιας αναταραχής».
Στο αναστάσιμο μήνυμά του, ο Μητροπολίτης αναδεικνύει το διαχρονικό και λυτρωτικό νόημα της Ανάστασης, τονίζοντας ότι «το ανέσπερο φως της Αναστάσεως του Χριστού προβάλλει ως διέξοδο στα αδιέξοδα της ζωής των ανθρώπων», καλώντας τους πιστούς να αναζητήσουν την «ουράνια και αιώνια προοπτική» της ζωής τους.
Παράλληλα, μέσα από αναφορές στο ποίημα «Η Ανάσταση» του Στέλιου Σπεράντζα, υπογραμμίζει την ανάγκη υπέρβασης του μίσους και της διχόνοιας, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Στον κόσμο αυτό ας μάθουν ν’ αγαπούν όσοι το μίσος έσπειραν», ενώ απευθύνει κάλεσμα για ειρήνη, αυτοκριτική και συμφιλίωση.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην εσωτερική μεταμόρφωση του ανθρώπου, προτρέποντας να «ακούσομε τα σήμαντρα που αγγέλλουν την Ανάσταση του Χριστού» και να απομακρυνθούμε από «φωνές που κατακρημνίζουν και εξαθλιώνουν τον άνθρωπο».
Κλείνοντας, ο Μητροπολίτης καλεί όλους να βιώσουν ουσιαστικά το μήνυμα της Ανάστασης, όχι τυπικά, αλλά ως προσωπική εμπειρία αναγέννησης, μέσα από τον αναστάσιμο χαιρετισμό «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ», ευχόμενος η πασχαλινή χαρά να είναι «αναφαίρετη και αδιάκοπη» για όλους.
Παρατίθεται το μήνυμα του Μητροπολίτη
Προς
τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναστικές Αδελφότητες
και τον ευσεβή λαό της Ιεράς Μητροπόλεως
Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου.
«Ανάσταση τα σήμαντρα χτυπούν.
Κι όλα τα δένδρα ανθίζουν πέρα ως πέρα.
Στον κόσμο αυτό ας μάθουν ν’ αγαπούν
όσοι το μίσος έσπειραν κι ας πουν·
Χριστός ανέστη ετούτη την ημέρα»
(Στέλιος Σπεράντζας, Ποίημα «Η Ανάσταση»)
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Για μια ακόμη χρονιά, με τη χάρη και το έλεος του Θεού, απευθύνομαι, τούτη τη ολόφωτη βραδιά της Λαμπρής, στην αγάπη όλων σας, σε καιρούς ταραγμένους και απρόβλεπτους, σε συνθήκες μιας παγκόσμιας αναταραχής, μέσα στις οποίες το ανέσπερο φως της Αναστάσεως του Χριστού προβάλλει ως διέξοδο στα αδιέξοδα της ζωής των ανθρώπων και υπενθυμίζει σε όλους μας την ουράνια και αιώνια προοπτική μας, αλλά και την ανάγκη μας να λυτρωθούμε, να ελευθερωθούμε, να ολοκληρώσουμε το «έργο» της δικής μας προσωπικής «σταύρωσης».
Και σ’ αυτή την αναστάσιμη προσλαλιά μου στην αγάπη σας, δανείζομαι τις παραπάνω λέξεις του προοιμίου αυτής της Ποιμαντικής Εγκυκλίου από το Ποίημα «Η Ανάσταση» του Στέλιου Σπεράντζα, και σας προσκαλώ όλοι μαζί, ως το πλήρωμα της Τοπικής Εκκλησίας των Ρεθυμνίων, μαζί και με τους απόδημους όπου γης αδελφούς μας, να ψηλαφήσουμε τα μεγάλα νοήματα αυτής της ποιητικής γραφής.
Συγκεκριμένα, σας καλώ να «ακούσουμε τα σήμαντρα» που αγγέλλουν την Ανάσταση του Χριστού. Να γίνουμε δέκτες αυτής της αγγελίας και να μείνουμε μακριά από άλλες «ακοές», που μολύνουν τις καρδιές και μαυρίζουν την καθημερινότητα της ζωής μας. Αυτές τις ιαχές θανάτου, που εμμένουν σε μια ζωή χωρίς Ανάσταση, χωρίς φως, χωρίς αιώνια προοπτική! Αυτές τις φωνές, που κατακρημνίζουν και εξαθλιώνουν τον άνθρωπο, δημιουργώντας συνεχώς νέες «φυλακές» στην προσπάθειά του να «ελευθερωθεί», κάποτε και από τις ποικίλες δήθεν «ελευθερίες» του.
Να επιλέξουμε να «ανθίσει» η ζωή μας μακριά από κάθε λογής «ζιζάνια». Να επιλέξουμε να «ανθίσει» πέρα ως πέρα, στην καθημερινότητά μας, μέχρι την αιωνιότητα της Βασιλείας του Θεού. Να μάθουν σ’ αυτό τον κόσμο ν’ αγαπούν, όσοι το μίσος έσπειραν. Πόσο, αλήθεια, επίκαιρη σήμερα αυτή η προτροπή. Προς όλους τους ανθρώπους στην οικουμένη που επέλεξαν και επιλέγουν να σπείρουν κάθε λογής μίσος, που γεννά και επαγγέλλεται θάνατο! Προς εκείνους που επιλέγουν να πολεμούν για να επιβληθούν, για να επιβάλουν, για να εξουθενώσουν, για να κατατροπώσουν. Προς εκείνους, που σε όλες τις πτυχές της ζωής, δεν γίνονται διάκονοι και κήρυκες της ειρήνης, αλλά επιλέγουν πολεμικές συμπεριφορές, εκφράσεις και ενέργειες. Εκείνους που δεν βρίσκουν τη δύναμη της αυτοκριτικής και της συγγνώμης, αλλά εγκλωβίζονται σε ένα τεράστιο «εγώ», που δεν έχει χώρο για τον «άλλο», τον όποιον «άλλο», ως έμψυχη εικόνα του Θεού.
Φωτόμορφοι αδελφοί,
Μέσα σε τούτη την ολόφωτη νύχτα, σας παρακαλώ με αγάπη, να καταπαύσουμε κάθε λογής «πολέμους» εντός και εκτός μας και να ανταλλάξουμε το γλυκύφθογγο χαιρετισμό «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ», όχι τυπικά ή εθιμικά, αλλά ως καταστάλαγμα της βιωματικής ανάγκης να συναναστηθούμε μαζί με τον Αναστάντα Κύριό μας, από τους ποικίλους σταυρούς της πορείας μας στη ζωή αυτή. Το αντάμωμα απόψε των ματιών μας, στην αντανάκλαση της φλόγας της Αναστάσιμης λαμπάδας, ας γίνει «άλλης βιοτής της αιωνίου απαρχή», ξεκίνημα μιας ζωής φωτεινής και αναστάσιμης, πρόγευση της Βασιλείας του Θεού.
Σας ασπάζομαι με πολλή αγάπη όλους και όλες και σας εύχομαι εγκάρδια αναφαίρετη και αδιάκοπη την Αναστάσιμη χαρά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού!
Χριστός Αληθώς ανέστη!
Με αναστάσιμους ασπασμούς και πατρική αγάπη
Ο Μητροπολίτης
† Ο Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Πρόδρομος
