Δεν ξέρουμε μέχρι που θα φτάσει αυτή η υπόθεση με τα προγράμματα κατάρτισης και τις χρηματοδοτήσεις από ευρωπαϊκά κονδύλια που ψάχνουν οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς και οι φορολογικές αρχές του τόπου. Τα πολλά εκατομμύρια ευρώ που διανέμονται για προγράμματα κατάρτισης ανέργων ή για άλλες κοινωνικές και προνοιακές μέριμνες είναι λογικό να προσελκύουν και «αρπακτικά». Μεγάλες εταιρείες και επιχειρηματίες του χώρου βρίσκουν ευκαιρία να εκμεταλλευτούν την ανάγκη για πρόνοια των ευαίσθητων και να δίνουν φτηνές υπηρεσίες για να βγάζουν τα μεγάλα κέρδη.
Τα χλωρά μαζί με τα ξερά
Συμβαίνει πάντα συνήθως, όμως, μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά, που λέει ο λαός. Υπάρχουν σοβαρές επιχειρήσεις, εταιρείες, σύμβουλοι και αξιόπιστοι φορείς που μπορούν να αναλάβουν μεγάλα έργα και να τα φέρουν σε πέρας χωρίς σκιές.
Τα τελευταία 15 χρόνια οι Μητροπόλεις σε όλη την Ελλάδα, από την Αρχιεπισκοπή μέχρι τις Μητροπόλεις της Θράκης και της Κρήτης, τα Δωδεκάνησα και το Ιόνιο, έχουν αναλάβει να υλοποιήσουν έργα πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Έργα κοινωνικού χαρακτήρα, ιδρύματα για άτομα τρίτης ηλικίας και άλλες ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, προγράμματα επιμόρφωσης και κατάρτισης, μέχρι και προγράμματα σίτισης και φιλοξενίας ανήλικων μεταναστών.
Προγράμματα πολιτιστικού χαρακτήρα και αναπτυξιακά έργα με τεράστιο κοινωνικό αντίκτυπο. Με κονδύλια που έχουν απορροφήσει από τις περιφέρειες ή τον ευρωπαϊκό κορβανά.
Δεν άνοιξε μύτη
Σε όλες τις περιπτώσεις που η Εκκλησία βγήκε μπροστά και ανέλαβε να υλοποιήσει προγράμματα δεν υπήρχαν παρατράγουδα. Μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις υπήρχαν ψίθυροι στην ελληνική περιφέρεια, που συνήθως προκάλεσαν ανταγωνιστές, οι οποίοι έχασαν μερίδα του λέοντος ή κάποια εργολαβία.
Η Εκκλησία στάθηκε την περίοδο της οικονομικής κρίσης ένας αξιόπιστος φορέας, που μπορούσε να διαχειριστεί και να υλοποιήσει στο ακέραιο κονδύλια προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό είναι και το σπουδαιότερο που πρέπει να γίνει.
Πολλές Μητροπόλεις σε όλη την Ελλάδα πραγματοποιούν, αθόρυβα μάλιστα, ένα τεράστιο έργο. Από καινοτόμα προγράμματα επιμόρφωσης και κατάρτισης μέχρι κέντρα για ασθένειες (Αλτσχάιμερ κλπ.) που ταλαιπωρούν ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού. Πρότυπα έργα πολιτισμού και κοινωνικής πρόνοιας που δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν τα πιο εξελιγμένα κέντρα των σκανδιναβικών χωρών.
Κι όλα αυτά χωρίς να υπάρχουν σκιές ή να έχει ακουστεί το παραμικρό. Γιατί οι Μητροπολίτες ούτε να εκτεθούν θέλουν ούτε να εκθέσουν την Εκκλησία. Προσπαθούν να τηρήσουν άψογες τις διαδικασίες και να κρατήσουν τους ιδιώτες όσο γίνεται πιο μακριά από τον… πειρασμό.
Γι αυτό και η Πολιτεία οφείλει να εμπιστευτεί περισσότερο τους φορείς της Εκκλησίας. Με αυτό τον τρόπο, τουλάχιστον, κάθε ευρώ που ξοδεύεται θα πιάνει στο μεγαλύτερο μέρος του τόπο.
«Μελχισεδέκ»
