Με την ευλογία του αγίου Θεού, τις ευχές του Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου και την έμπονη προσπάθεια του Συλλόγου ιεροψαλτών «Ο Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός», έλαβε χώρα η πρώτη φετινή σύναξη των ιεροψαλτών της Σερραϊκής Εκκλησίας, σήμερα Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2025, στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμέγιστων Ταξιαρχών Σερρών.
Το πρωί, προ της απολύσεως της Θείας Λειτουργίας, ο κ. Θεολόγος τέλεσε ιερό μνημόσυνο υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων ιεροψαλτών, οι οποίοι διακόνησαν το ιερό αναλόγιο των ενοριών, με φόβο Θεού, υψηλό εκκλησιαστικό ήθος, βαθιά πίστη και ταπεινό φρόνημα και ακολούθως ευλογήθηκε η αρτοκλασία, που προσέφερε ο ως είρηται Σύλλογος.
Μετά την πλούσια δοχή, που προσφέρθηκε σε όλους τους παρευρισκομένους στην αίθουσα εκδηλώσεων του ιερού Μητροπολιτικού Ναού, ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Βασίλειος Χατζημιχαηλίδης προλόγισε καταλλήλως την ημερίδα, ευχαρίστησε δε ευγνωμόνως τον Ποιμενάρχη της Εκκλησίας των Σερρών, για την πατρική του μέριμνα για την εύρυθμη λειτουργία και τις δράσεις του Συλλόγου, το συνεχές ενδιαφέρον του για τον ιεροψαλτικό κόσμο της Επαρχίας των Σερρών και Νιγρίτης, αλλά και για την σεπτή του παρουσία στην σημερινή σύναξη.
Στην συνέχεια, ο Αρχιμανδρίτης π. Ανδρέας Γκουζούνης, ιεροκήρυκας της Εκκλησίας των Σερρών και ο κ. Αστέριος Γούναρης, πρωτοψάλτης του ιερού Μητροπολιτικού Ναού των Σερρών, με οδηγό την Αγ. Γραφή, τους θεοφόρους Πατέρες της Εκκλησίας, την κανονική Παράδοσή Της, αλλά και σύγχρονες μουσικολογικές πηγές, ανέπτυξαν εισηγήσεις με κεντρικό άξονα αναφοράς το εκκλησιολογικό και θεολογικό υπόβαθρο του ιεροψάλτου και την θέση του στην λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.
Ακολούθως, ο Ποιμενάρχης της των Σερρών και Νιγρίτης Εκκλησίας κ. Θεολόγος, αφού ευχαρίστησε θερμώς τους δύο εκλεκτούς ομιλητές, για τις κατά πάντα άρτιες και εμπεριστατωμένες εισηγήσεις τους, με τον μεστό, πατρικό του λόγο, προσέφερε μοναδικές ευκαιρίες γονίμου προβληματισμού και εμπνεύσεως, τονίζοντας, αφενός μεν, την μοναδική αξία της ιεράς αυτής διακονίας στην Εκκλησία, που νοείται ως λατρεύουσα κοινότητα, αφετέρου δε, την ανάγκη ενισχύσεως αυτού του ιερού έργου, με σκοπό την, διά της θείας μυσταγωγίας, εκκλησιαστικοποίηση του λαού του Θεού, στα ζωηφόρα νάματα της λειτουργικής πράξεως και του λατρευτικού πλούτου της Εκκλησίας μας.
Ο Σεβασμιώτατος μίλησε επίσης, για τις βασικές εκκλησιολογικές αρχές αυτού του ιερού έργου, τις εγγενείς και εξωτερικές δυσκολίες και προοπτικές του, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Η διακονία του ιεροψάλτου, ως έκφραση του προσευχητικού και λατρευτικού βιώματος, αλλά και του λειτουργικού ήθους της αγίας μας Εκκλησίας, αποτελεί δομικό στοιχείο Της. Τάξις συνέχει τα ουράνια, αλλά και τα επίγεια. Η ευταξία είναι ίδιον της λειτουργικής παραδόσεως και ζωής της Εκκλησίας μας. Είναι χώρος τάξεως και ουχί αταξίας, γι’ αυτό και πρέπει να διαφυλάσσεται η τάξις, η ευπρέπεια, το ήθος, προς δόξαν Θεού, προς έπαινόν Της και μαρτυρία σωτηρίας σ’ έναν κόσμο συγχύσεως και αταξίας.
Η ιεροψαλτική διακονία, αποτελεί μία ανεξάντλητη και πολυτιμότατη πηγή θεολογίας και προσευχής, τάξεως και παραδόσεως, από την οποία, όλοι μπορούμε να αντλούμε πολυτιμήτους θησαυρούς πίστεως και ζωής».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Σεβασμιώτατος, προέτρεψε τους ιεροψάλτες να αγωνίζονται, ώστε να αποφεύγουν τον ψυχοβλαβή σκόπελο των διαιρέσεων, των διχοστασιών, της αυταρέσκειας, της επιδείξεως και των προσωπικών φιλοδοξιών, διαφυλάσσοντας εκ παραλλήλου την θεοφιλεστάτη, όπως χαρακτηριστικώς σημείωσε, ταπείνωση, εκκλησιαστική ενότητα και ευταξία.
«Η θεοφιλεστάτη ενότητα των μελών της μεγάλης οικογενείας του Θεού, της αγίας δηλαδή Εκκλησίας μας, είπε ο Σεβασμιώτατος, είναι πάντοτε το ζητούμενο στην ζωή μας. Η αγία Εκκλησία μας πάντοτε διδάσκει με ήθος φιλόθεο και φιλάδελφο τον λόγο της αληθείας του Χριστού, που θεραπεύει, φωτίζει και αγιάζει τον κόσμο. Η μία και μόνη Εκκλησία του Χριστού, καθώς είναι το πανάγιον, μυστηριακόν Σώμα Του, κατά τον θείο Παύλο, υπάρχει στύλος και εδραίωμα της αληθείας, ακένωτον ταμείον της θείας χάριτος, θεότευκτον εργαστήριον και κιβωτός σωτηρίας, τόπος και τρόπος εγχριστώσεως και σωτηρίας, κοινωνία θεώσεως, εκφράζεται, εργάζεται, λειτουργεί στον κόσμο συντεταγμένως και ιεραρχικώς, διά των χαρισματούχων Της, των οποίων προεξάρχει πρωτευθύνως και θυσιαστικώς, ως έμψυχος εικόνα Ιησού Χριστού, ο Επίσκοπος κάθε τοπικής Εκκλησίας.
Οφείλουμε όλοι να είμεθα ενωμένοι και ομόψυχοι, ως μέλη ηγιασμένα και τίμια του ενός μυστικού Σώματος της Εκκλησίας του Χριστού στα δύσκολα σημερινά χρόνια των ποικίλων κρίσεων.
Αγαπητοί μου ιεροψάλτες, συνεργοί εν Κυρίω στο θείο γεώργιο, έχετε την ολόθυμη προσευχή μου, την πατρική μου αγάπη, τις ευγνώμονες ευχαριστίες μου, την βαθιά μου εκτίμηση για το ιερό έργο, που επιτελείτε στην Εκκλησία μας, η Οποία νοείται πρωτίστως ως κοινότητα λατρείας και προσευχής».
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τόσο τον Πρόεδρο του εκκλησιαστικού Συμβουλίου του ιερού Μητροπολιτικού Ναού Παμμέγιστων Ταξιαρχών Σερρών, Αρχιμανδρίτη π. Νεκτάριο Καϊμακάμη και τους καλούς του συνεργάτες, κληρικούς και λαϊκούς, για την αρχοντική φιλοξενία της συνάξεως, όσο και τον Πρόεδρο και τα μέλη του Συλλόγου ιεροψαλτών Σερρών, για την μυσταγωγική προσφορά τους στα ιερά αναλόγια, αλλά και για την φιλότιμη δραστηριοποίησή τους σε θέματα αναδείξεως της ιεροψαλτικής, εκκλησιαστικής μουσικής, ευχόμενος σε όλους πλούσια την ευλογία του Θεού στην ζωή και καρποφόρο αμητό στην εκκλησιαστική διακονία τους.
