Τόσο σπουδαία είναι μια Μητρόπολη με έδρα τα Χανιά της Κρήτης για να απασχολεί μια ντουζίνα μητροπολίτες και κοτζάμ Οικουμενικό Πατριάρχη; Κι όμως, η διαδοχή στη Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου δεν αφορά, μόνον, τη Μητρόπολη.
Πρόκειται για υπόθεση αυτοκυριαρχίας μιας Εκκλησίας. Θα είναι η Κρήτη ένα μόρφωμα– δορυφόρος του Πατριαρχείου ή θα κρατήσει τα αυτόνομα χαρακτηριστικά της; Αυτό είναι το διακύβευμα.
Το Πατριαρχείο διεκδικεί να «απορροφήσει» τα σταυροπήγια. Οι Κρήτες Μητροπολίτες επιδιώκουν να κρατήσουν κεκτημένα. Η ιστορία έχει και προεκτάσεις εθνικές. Αφού αν το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποκτήσει ντε φάκτο εξουσίες πάνω στην Εκκλησία, εντός της εθνικής επικράτειας τότε ανοίγει ο δρόμος κάποια στιγμή και για άλλες διεκδικήσεις διοικητικού χαρακτήρα από το Φανάρι (σε Νέες Χώρες κ.λπ.).
Πίσω από το πρόσωπο
Η ουσία λοιπόν δεν κρύβεται στο πρόσωπο που θα αναλάβει τη Μητρόπολη, αλλά στο μέλλον της ίδιας της Εκκλησίας. Ποιος θα έχει τον έλεγχο στα πατριαρχικά σταυροπήγια. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μιλά για κανονικές δικαιοδοσίες. Οι Μητροπολίτες από την άλλη θεωρούν πως οι επαρχίες τους θα «γονατίσουν» αν τα σταυροπήγια ελεγχθούν πλήρως από το Φανάρι.
Τι σημαίνει αυτό; Πως τα έσοδα των Μονών που αποτελούν την «καρδιά» των Μητροπόλεων στην Κρήτη θα διοχετεύουν τα πάντα στο Πατριαρχείο. Οι Μητροπόλεις θα στερηθούν σημαντικούς πόρους για την επιβίωσή τους.
Με πρόχειρους υπολογισμούς το 90% των εσόδων των Μητροπόλεων προέρχονται από αυτά τα μοναστήρια. Δύσκολη εξίσωση. Γι’ αυτό και οι Μητροπολίτες με το ειδικό τους βάθος βρέθηκαν πρόσφατα στο Φανάρι.
Κισάμου, Πέτρας, Ιεραπύτνης Σητείας και Ρεθύμνης εκφράζουν το σύνολο της Εκκλησίας της Κρήτης. Το Πατριαρχείο εκτιμά ότι η Κρήτη προσπαθεί να αυτονομηθεί. Στην Κρήτη λένε πως εφόσον δεν εκλέγονται από τη Σύνοδο του Πατριαρχείου δεν πρέπει να μετέχουν σε αυτή. Μόνο ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης θα έπρεπε να μετέχει, υποστηρίζουν.
Ο κατάλληλος
Πέρα από όλα που κρύβονται πίσω από τις γραμμές το ζητούμενο είναι ένα. Ποιο πρόσωπο είναι κατάλληλο να γίνει Μητροπολίτης. Οι Αρχιερείς δεν θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα παρασκηνιακών ζυμώσεων και διπλωματικών ισορροπιών. Κι αυτό δεν αφορά μόνο την Κρήτη.
Ο κατάλληλος Μητροπολίτης πια θα πρέπει να είναι μάνατζερ. Να ξέρει τι του γίνεται. Με αποδεδειγμένη εμπειρία στη διοίκηση. Με γνώση και κατάρτιση. Και το κυριότερο: να έχει αίσθηση του πώς λειτουργεί η κοινωνία και τις ανάγκες του κόσμου. Να μπορεί να προσφέρει πνευματικά. Να έχει ποιμαντική ευθύνη και πνευματική άποψη.
Υπάρχουν παπάδες που αγωνίζονται, μοναστήρια που παλεύουν. Ο λαός χρειάζεται πνευματική και ψυχολογική υποστήριξη. Καταρρέει από την οικονομική απόγνωση, από τα προβλήματα και την πίεση.
Κι αντί βοήθειας βλέπει τους Αρχιερείς να αντιπαρατίθενται για «τα δικά μας και τα δικά σας». Λες και δεν είμαστε όλοι αδέλφια, όλοι μία Εκκλησία. Αυτό θα πρέπει να διδάξει πρώτος ο ηγέτης στα παιδιά του.
«Μελχισεδέκ»
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»
