Είναι κοινή πεποίθηση, διεθνώς, πως η απόπειρα εναντίον του πρώην προέδρου των ΗΠΑ τον φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στο οβάλ γραφείο. Στο ενδεχόμενο της εκλογής του Ντ. Τραμπ, αυτή τη δεύτερη φορά, πολλά πρόκειται να αλλάξουν. Όχι μόνο στο Ουκρανικό και τις σχέσεις της Αμερικής με το Ισραήλ.
Ο Τραμπ έχει διαφορετική φιλοσοφία και για το πώς πρέπει να είναι οι σχέσεις με την Ευρώπη. Για το πώς θα εξελιχθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, τον ρόλο του Κρεμλίνου και αν θα επαναληφθεί η υπέρμετρη ανοχή στα καπρίτσια της Τουρκίας.
Σε όλες αυτές τις εξελίξεις η Ελλάδα είναι, φυσικά, διπλωματικά ανύπαρκτη. Ο Γ. Γεραπετρίτης είναι ήδη στα μπάνια του Αυγούστου. Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου εμμονικά ασχολείται με το να κουτσουρέψει τον Ελπιδοφόρο. Αντί να προσπαθεί το υπουργείο Εξωτερικών να διαχειριστεί τις … καρπαζιές που τρώμε, από τον βορά μέχρι το νότο.
Από την Αλβανία, την Τουρκία και τα προκλητικά Σκόπια. Μια πιθανή εκλογή Τραμπ δεν επηρεάζει μόνο το Ισραήλ, την Ουκρανία και το πόσο θα υπολογίζουν από το 2025 την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ. Επηρεάζει, όσο κι αν φαίνεται περίεργο την Ορθοδοξία και το Φανάρι.
Οι σχέσεις με Ρωσία
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μπορεί να είχε καλές προθέσεις με την παραχώρηση της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας, όμως το Πατριαρχείο Μόσχας «κρατάει καλά». Αντί να μπει στο περιθώριο, κερδίζει σε επίπεδο Ορθοδοξίας και περισσότερους φίλους. Με τελευταίο παράδειγμα τον Πατριάρχη Βουλγαρίας.
Αν η Ορθοδοξία ήταν σκακιέρα, η Μόσχα έχει βγάλει πολλούς αξιωματικούς από τη μέση, έναντι του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Οι «πύργοι» του Φαναρίου (Ιεροσόλυμα, Αλεξάνδρεια) έχουν εξελιχθεί σε απλά… πιόνια.
Πολλοί αναλυτές πιστεύουν πως η εκλογή Τραμπ θα αναβαθμίσει τον λόγο της Μόσχας σε διεθνές επίπεδο. Κι αυτό θα ενισχύσει σίγουρα και την επιρροή του Πατριαρχείου Μόσχας διεθνώς. Μια σειρά ατυχών επιλογών του Οικουμενικού Πατριάρχη σε πρόσωπα στην Ουκρανία και τη Βουλγαρία έχει επιτρέψει στη Ρωσία να μοιράζει την τράπουλα κατά το δοκούν.
Ο Ντ. Τραμπ έχει δείξει πως δεν είναι και πολύ των ισορροπιών, δίνει προτεραιότητα σ’ αυτό που έχει στο μυαλό του. Δεν λειτουργεί συναισθηματικά ούτε υπολογίζει πρόσωπα και γνωριμίες σαν τον… «Μπαιντενόπουλο».
Η αποχώρηση Τσούνη
Σχεδόν ταυτόχρονα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ αλλάζει και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ο Τζορτζ Τσούνης φρόντισε να διατηρήσει καλές σχέσεις με πολιτικούς, επιχειρηματίες και την Εκκλησία. Ο συγκεκριμένος πρέσβης, λόγω της ελληνικής καταγωγής του, είχε περισσότερες δυσκολίες από τους προκατόχους του στα θέματα της Εκκλησίας.
Αντιμετωπίστηκε με προκατάληψη, αφού ως άρχοντας του Πατριαρχείου είχε ήδη μια διαμορφωμένη εικόνα. Είχε ανθρώπους απέναντί του, αλλά και φίλους που στην πορεία πέρασαν απέναντι. Σε κάθε περίπτωση η αλλαγή του θα ανακουφίσει αρκετούς εντός της Εκκλησίας και θα στεναχωρήσει άλλους.
“Μελχισεδέκ”
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”
