Μέσα στη χαρμόσυνη πασχάλια περίοδο εορτάζεται κι φέτος η μεγάλη ετήσια πανήγυρη της αγίας ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Ισαποστόλου Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, πολιούχου και προστάτιδος της πόλεως της Νέας Σμύρνης και της Ιεράς Μητροπόλεως.
Προσκεκλημένοι Ιεράρχες φέτος είναι οι Μητροπολίτες Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στέφανος και Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος.
Το απόγευμα του Σαββάτου 17ης Μαΐου στις 7, την παραμονή της εορτής, μέσα σε ένα κατάμεστο από πιστούς Ναό, τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός πολυαρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτου Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερoθέου.
Προς το τέλος της ακολουθίας του Εσπερινού, πριν το «Νυν απολύεις…», και μετά την προσφώνηση του κ. Συμεών, ο Μητροπολίτης Λήμνου κ. Ιερόθεος κήρυξε τον θείο λόγο.
«Xριστός ανέστη!», αναφώνησε ο Μητροπολίτης Λήμνου, ξεκινώντας το κήρυγμά του. Αυτό τον ελπιδοφόρο χαιρετισμό ανταλλάσσουμε μεταξύ μας εδώ και είκοσι αιώνες οι χριστιανοί, γιατί αφορά το παρόν και το μέλλον κάθε ανθρώπου.
Ο Μητροπολίτης στην αρχή θέλησε να αφιερώσει λίγα προσωπικά λόγια στον κ. Συμεών, καθώς είπε ότι χαίρεται για την πνευματική αυτή ευκαιρία που δίνεται με την πρόσκληση του Μητροπολίτη να συμμετέχει στις πανηγυρικές εκδηλώσεις για την προστάτιδα αγία Φωτεινή, όπως τότε, στην Σμύρνη, οι κάτοικοί της φρόντιζαν για να κάνουν λαμπρή την πανήγυρη της Αγίας.
Όπως τότε, που μέσα από τις τραγικές στιγμές της καταστροφής προτίμησαν να φέρουν τις άγιες εικόνες των Αγίων παρά άλλα πράγματα δικά τους. Έφεραν αυτά που τους συνέδεαν με το παρελθόν τους και αφορούσαν το παρόν και το μέλλον τους.
Από τα βάθη της ψυχής του ευχαρίστησε τον Ποιμενάρχη, καθώς τρέφει προς το πρόσωπό του βαθύτατο σεβασμό, διερμηνεύοντας και τα συναισθήματα του συγχοροστατούντος απόψε του Μητροπολίτου Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στεφάνου.
Και αυτό, γιατί έχει μια υπερπεντηκονταετή θητεία στην Μητρόπολη Νέας Σμύρνης τόσο ως ιεροκήρυκάς της όσο και ως Ποιμενάρχης της, ως ποιμένας που «δεν δίνει ύπνο στα βλέφαρά του και ανάπαυση στους κροτάφους του». Αλλά και μέλος της Ιεραρχίας, του οργάνου που έχει την ευθύνη για την πνευματική προκοπή του ποιμνίου. «Πάντοτε τον είχαμε ως πρότυπο και φάρο φωτεινό στη ζωή μας», τόνισε.
Στη γυναικεία φυσιογνωμία της αγίας Φωτεινής αναφέρθηκε στη συνέχεια ο Μητροπολίτης Λήμνου. Αυτή που πέρασε από την άγνοια στην πίστη, από το σκοτάδι στο φως. Από μια απλή γυναίκα του λαού έγινε ισαπόστολος της οικουμένης και θεολόγος που κατέκτησε την αγιότητα.
Την πλησίασε για να της ζητήσει νερό και για να ξεδιψάσει. Της λέει ότι το νερό που Εκείνος δίνει είναι νερό, που αν το πιεί κανείς δεν θα ξαναδιψάσει ποτέ. Ζήτησε νερό, γιατί με νερό ασχολείται τώρα η αγία Φωτεινή. Χρησιμοποιεί τη δίψα, αυτή τη βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου, για να καλύψει την ανάγκη για την Όντως Αλήθεια, με την Οποία ο άνθρωπος δεν διψάει ποτέ.
Ποια είναι όμως η δίψα που ψάχνει ικανοποίηση; Είναι το πάθος του ανθρώπου για να μην πεθάνει ποτέ και να περάσει στην αθανασία. Ο Ιησούς Χριστός μας χαρίζει το μεγάλο δώρο της Αναστάσεως «θανάτω θάνατον πατήσας». Με την Ανάσταση, όποιος θέλει, δεν μένει στη φθορά και το σκοτάδι.
«Εγώ ειμί ο λαλών σοι». Και εκείνη εγκατέλειψε την πήλινη στάμνα της, το σύμβολο του παλαιού εαυτού της. Το Άγιο Πνεύμα που «συγκροτεί τον θεσμό της Εκκλησίας», την κατέστησε ισαπόστολο.
Το πέρασμα από τη θλίψη στη χαρά είναι ανάγκη όλων μας. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να ζει τη ζωή του, όπως του αξίζει, αποδεχόμενος την κοινωνία του με τον Θεό. Καθώς φυλακιζόμαστε όμως στον εγωτικό μας εαυτό, οδηγούμαστε στην απόγνωση, τη λύπη και την απομόνωση.
Ευχηθείτε, Σεβασμιώτατε, ανέφερε κατακλείοντας το κήρυγμά του, να ενσκύψουμε στο σκοτεινό πηγάδι της ψυχής μας, να δούμε τα λάθη μας και να οδηγηθούμε στο Φως· να αποκτήσουμε την εμπειρία της αγίας Φωτεινής για να γίνουμε απόστολοι αυτής της εμπειρίας.
