Η Εκκλησία της Φθιώτιδος από χθες το απόγευμα τιμά και πανηγυρίζει με λαμπρότητα τους Πολιούχους της Πρωτεύουσας των Λοκρών, Αταλάντης, Αγίους Μεγαλομάρτυρες Θεοδώρους και επίκεντρο του εορτασμού είναι ο ιστορικός ομώνυμος Ιερός Μητροπολιτικός Ναός στην έδρα της πάλαι ποτέ Επισκοπής Ταλαντίου.
Μετά από πρόσκληση του οικείου Ποιμενάρχου, Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Συμεών, στην Πανήγυρη της Αταλάντης προσήλθαν φιλαδέλφως οι Μητροπολίτες Καστορίας κ. Καλλίνικος και Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Ειρηναίος, ο οποίος χοροστάτησε στον Πολυαρχιερατικό Εσπερινό και στην Α’ Στάση των Χαιρετισμών στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Στις Ιερές Ακολουθίες συχοροστάτησε και ο Λοκρός τη καταγωγή, πολιός γέροντας Αρχιεπίσκοπος πρώην Σιναίου κ. Δαμιανός.
Οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου.
Ο οικείος Ποιμενάρχης, Μητροπολίτης Φθιώτιδος, Ταλαντίου και Λοκρίδος κ. Συμεών προσεφώνησε τους Αγίους Αρχιερείς, ενώ τον θείο λόγο κήρυξε ο χοροστατών Μητροπολίτης Φλωρίνης κ. Ειρηναίος, ο οποίος μεταξύ άλλων σημείωσε:
«Η Αταλάντη σήμερα τιμά και εορτάζει τους Πολιούχους και Προστάτες της, τους Αγίους Θεοδώρους. Δεν πρόκειται απλώς για μια τοπική πανήγυρη. Πρόκειται για πράξη ταυτότητας. Η πόλη σας δεν συγκεντρώνεται για να τηρήσει ένα έθιμο, αλλά για να ανανεώσει έναν ζωντανό δεσμό πίστης. Η σύναξη αυτή είναι δήλωση ότι η Αταλάντη έχει ρίζες, έχει μνήμη, έχει δημιουργικό παρόν και λαμπρό μέλλον. Και όταν ένας τόπος γνωρίζει από πού έρχεται, τότε μπορεί να βαδίσει με σταθερότητα προς το αύριο. Η μνήμη γίνεται πυξίδα και η παράδοση γίνεται φως.
Επιτρέψτε μου εδώ, να εκφράσω την εκτίμησή μου και την αδελφική μου αγάπη προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Συμεών, ο οποίος με ποιμαντική εγρήγορση και θεολογικό λόγο διακονεί με συνέπεια αυτή την ευλογημένη επαρχία. Η παρουσία του δεν περιορίζεται σε διοικητική ευθύνη, αλλά εκφράζεται ως πνευματική πατρότητα, ως στήριγμα του ιερού κλήρου, ως διαρκής μέριμνα για τη νεότητα και την οικογένεια. Υπό την καθοδήγησή του η τοπική Εκκλησία παραμένει ριζωμένη στην Παράδοση και ταυτόχρονα ζωντανή μέσα στο παρόν. Με λόγο σύγχρονο αλλά θεμελιωμένο στην ορθόδοξη αλήθεια, καθοδηγεί το ποίμνιο σε καιρούς απαιτητικούς, καλλιεργεί πνεύμα ενότητας και ενισχύει την εκκλησιαστική συνείδηση του λαού. Με προσωπικό παράδειγμα διακονίας υπενθυμίζει ότι η ποιμαντική ευθύνη δεν είναι διοίκηση, αλλά σταυρική προσφορά και πατρική αγάπη.
Αποτελεί επίσης ιδιαίτερη ευλογία η παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Καλλινίκου ανάμεσά μας. Η διακονία του χαρακτηρίζεται από εκκλησιαστικό ήθος, πνευματική σταθερότητα και βαθιά ποιμαντική ευαισθησία. Με λόγο πατερικά θεμελιωμένο και θεολογικά μεστό στηρίζει το ποίμνιό του σε μια εποχή πνευματικής αστάθειας και σύγχυσης. Φέρει μαζί του την ιστορική και αγιοτόκο παράδοση της Καστοριάς, τόπου μαρτυρίας και πνευματικών αγώνων, και μεταδίδει το ήρεμο φρόνημα της εκκλησιαστικής συνέχειας. Η παρουσία του ανάμεσά μας ενισχύει το αίσθημα της εκκλησιαστικής κοινωνίας και της αδελφικής συμπόρευσης.
Χαίρομαι για την παρουσία του ιερού κλήρου, των αρχόντων του τόπου, των εκπροσώπων όλων των φορέων, καθώς και όλων όσοι διακονούν με ευθύνη και αφοσίωση το κοινό καλό, στηρίζοντας την κοινωνική συνοχή και την ενότητα της τοπικής κοινωνίας.
Βαδίζοντας μέσα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η Εκκλησία δεν μας καλεί απλώς να συνεορτάσουμε αλλά να συμπορευθούμε. Αυτός, είναι ο μοναδικός τρόπος για να μπολιάσουμε τον Χριστό στη ζωή μας και να αποκτήσει η διδασκαλία της Εκκλησίας μας ουσία και νόημα στον αγώνα μας. Είναι πολύ όμορφο ότι απόψε, μέσα στην Ακολουθία του Εσπερινού της πανηγύρεως των Αγίων Θεοδώρων, ψάλλουμε τους πρώτους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου. Η Εκκλησία, μας δείχνει τη ρίζα και τον καρπό που πρέπει να έχει αυτή η προσπάθειά μας.
Σίγουρα όλοι μας αναζητούμε βοήθεια για να εμπιστευθούμε τον πνευματικό αυτό πλούτο. Η Παναγία από τη μια πλευρά έρχεται να μας ενισχύσει σε αυτό γιατί η ίδια είναι η πράξη της απόλυτης εμπιστοσύνης στον Θεό. Οι Άγιοι Θεόδωροι από την άλλη είναι η πράξη της αταλάντευτης ομολογίας για τον Χριστό. Στη Θεοτόκο βλέπουμε την πίστη που λέει «γενηθήτω». Στους Μάρτυρες βλέπουμε την πίστη που λέει «δεν αρνούμαι». Με αυτό τον τρόπο ζούμε και κατανοούμε το θαύμα της αγιότητος στην Εκκλησία μας.
Απόψε, μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα των Χαιρετισμών, τι είπαμε στην Παναγία μας; Ψάλαμε «Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον».
Την προσφωνήσαμε ως την απαρχή των θαυμασίων του Κυρίου, ως την αρχή της σωτηρίας που εισέρχεται στον κόσμο. Δεν την υμνήσαμε απλώς για την αρετή της, αλλά για το μυστήριο που πραγματοποιήθηκε μέσα της. Διότι από τη δική της υπακοή και ελεύθερη συγκατάθεση άρχισε να ξετυλίγεται το σχέδιο της θείας αγάπης και οικονομίας. Όταν ο Άγγελος της ανήγγειλε το σχέδιο του Θεού, εκείνη απάντησε «Ιδού η δούλη Κυρίου, ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου». Ο άγγελος την προσφωνεί «Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου»². Και η καρδιά της δοξολογεί λέγοντας «Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο». Η εμπιστοσύνη της και η υπακοή της έγινε θεμέλιο σωτηρίας και ελπίδας.
Έτσι η Παναγία γίνεται παράδειγμα για όλους τους ανθρώπους. Είναι η ρίζα της πίστεως που γεννά θαύματα. Και από αυτή τη ρίζα βλαστάνει και η ανδρεία των Αγίων, που δεν δίστασαν σε κάθε εποχή να ομολογήσουν τον Χριστό μέχρι θανάτου. Η ανδρεία, επιτρέψτε μου να πω εδώ, δεν είναι σκληρότητα. Δεν είναι πείσμα. Δεν είναι επιθετικότητα. Είναι καρπός εμπιστοσύνης. Είναι η δύναμη που γεννιέται όταν ο άνθρωπος παραδίνει ολόκληρη τη ζωή του στον Χριστό.
Από αυτή ακριβώς τη ρίζα βλασταίνει η ανδρεία των Μαρτύρων της Εκκλησίας μας. Οι Άγιοι Θεόδωροι θυμήθηκαν τον λόγο του Κυρίου «Μη φοβάστε αυτούς που σκοτώνουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή». Κράτησαν μέσα τους την υπόσχεση «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη, αλλά να έχετε θάρρος· εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Και έζησαν την επαγγελία με το λόγο «Γίνε πιστός μέχρι θανάτου και θα σου δώσω το στεφάνι της ζωής».
Τι εορτάζει σήμερα η Αταλάντη; Όχι μια απλή ανάμνηση, αλλά ζώσα παρουσία. Τιμά κοινού τους δύο μεγαλομάρτυρες, τον Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων και τον Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης, δύο στρατιώτες της πίστεως που έμειναν ακλόνητοι στην ομολογία του Χριστού. Ο Τήρων, με την απλότητα και το γνωστό θαύμα του κολύβου, έδειξε ότι η πίστη διαφυλάσσει την καθαρότητα της συνείδησης και γίνεται ασπίδα σε καιρό δοκιμασίας. Ο Στρατηλάτης, εν μέσω εξουσίας και τιμών, απέδειξε ότι καμία επίγεια δύναμη δεν υπερβαίνει την αλήθεια του Ευαγγελίου. Και οι δύο φανερώνουν ότι η ανδρεία δεν είναι κραυγή, αλλά σταθερότητα καρδιάς.
Δεν ανήκουν στο παρελθόν. Ενεργούν σε κάθε εποχή, θαυματουργούν, στηρίζουν τον λαό της Αταλάντης και συγχρόνως συνοδεύουν ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία, ως ζώσα μαρτυρία της κοινωνίας των Αγίων. Η χάρη που τους ανέδειξε μάρτυρες παραμένει δύναμη ελπίδος και παρηγορίας για όλους εμάς. Και ενώπιον αυτής της μαρτυρίας αναφαίνεται και η δική μας ευθύνη».
Συνεχίζοντας το κήρυγμά του ο κ. Ειρηναίος ανέφερε:
«Αυτή η δύναμη της πίστεως, που γεννά ανδρεία, δεν είναι μια αρετή περασμένων αιώνων. Δεν ανήκει μόνο στους Μάρτυρες ούτε μόνο στα πρόσωπα των Αγίων. Είναι δύναμη που καλείται να ενεργοποιηθεί και σήμερα, μέσα στις δικές μας συνθήκες. Διότι όταν η πίστη ριζώνει βαθιά, δεν μένει συναίσθημα. Γίνεται στάση. Γίνεται απόφαση. Γίνεται ανδρεία ζωής. Και ακριβώς εδώ βρίσκεται η πρόκληση της εποχής μας.
Ζούμε σε εποχή ριζικών μεταβολών. Ο κόσμος αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Η τεχνητή νοημοσύνη επεξεργάζεται δεδομένα και διαμορφώνει επιλογές. Η τεχνολογία οργανώνει τον χρόνο μας, καθορίζει τις συνήθειές μας, επηρεάζει ακόμη και τον τρόπο που σκεπτόμαστε. Είμαστε συνεχώς συνδεδεμένοι, αλλά συχνά μόνοι. Η πληροφορία περισσεύει, αλλά το νόημα σπανίζει. Ο άνθρωπος γνωρίζει περισσότερα από ποτέ, αλλά δυσκολεύεται να κατανοήσει τον εαυτό του.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η οικογένεια δοκιμάζεται. Οι οικονομικές πιέσεις, η εργασιακή ανασφάλεια, η ανεργία, η έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας, δημιουργούν ρήγματα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου η ένταση μετατρέπεται σε σκληρότητα, ακόμη και σε ενδοοικογενειακή βία. Το σπίτι, που θα έπρεπε να είναι χώρος αγάπης, γίνεται πεδίο σύγκρουσης. Και τότε ακούγεται καθαρά ο λόγος της Αγίας Γραφής: «Αν ο Κύριος δεν οικοδομήσει το σπίτι, μάταια κοπιάζουν όσοι το χτίζουν». Χωρίς πνευματικό θεμέλιο, το οικοδόμημα κλονίζεται.
Οι νέοι μας μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο απαιτήσεων και συγκρίσεων. Πρέπει να πετύχουν, να διακριθούν, να αποδείξουν την αξία τους. Και όμως, πολλές φορές νιώθουν ανασφάλεια, άγχος, έλλειψη προσανατολισμού. Η Εκκλησία όμως δεν τους αντιμετωπίζει με καχυποψία, αλλά με εμπιστοσύνη. «Κανείς ας μη σε περιφρονεί επειδή είσαι νέος»⁸. Η νεότητα μπορεί να γίνει φως, όταν ριζώσει στην αλήθεια. Σε αυτό πρέπει να συνδράμουμε όλοι ο καθένας από το δικό του μετερίζι.
Όσοι αγωνίζονται μέσα σε οικονομικές δυσκολίες, όσοι παλεύουν με την ανεργία ή με την ανασφάλεια του αύριο, ας θυμούνται ότι «Όσοι ελπίζουν στον Κύριο θα ανανεώσουν τη δύναμή τους». Η πίστη δεν αναιρεί την προσπάθεια. Δίνει όμως αντοχή. Δεν εξαφανίζει τις δυσκολίες. Χαρίζει εσωτερική δύναμη.
Και υπάρχει ο φόβος στις μέρες μας. Φόβος για την κοινωνική αστάθεια. Φόβος για την απώλεια αξιών. Φόβος για το μέλλον των παιδιών μας. Όμως «Η τέλεια αγάπη διώχνει τον φόβο». Η αγάπη προς τον Χριστό και προς τον άνθρωπο είναι η μόνη δύναμη που διαλύει τον τρόμο και μεταμορφώνει την αγωνία σε ελπίδα.
Ο Απόστολος Παύλος μας προτρέπει δυναμικά: «Μη συμμορφώνεστε με αυτόν τον κόσμο». Μη γίνεστε με απλά λόγια αντίγραφα μιας νοοτροπίας που αλλάζει διαρκώς. Μην αφήνετε τον τρόπο σκέψης της εποχής να καθορίζει την καρδιά σας. Ο Χριστός μας τονίζει διαρκώς: «Εσείς είστε το φως του κόσμου». Όχι θεατές των εξελίξεων, αλλά μαρτυρία μέσα στις εξελίξεις.
Όλα αυτά όμως τι απαιτούν;
Απαιτούν ανδρεία.
Απαιτούν τη δύναμη της πίστεως που γεννά ανδρεία.
Δηλαδή;
Ανδρεία να παραμείνεις άνθρωπος μέσα στην τεχνοκρατία.
Ανδρεία να κρατήσεις την οικογένεια ενωμένη μέσα στην πίεση.
Ανδρεία να χρησιμοποιείς την τεχνολογία χωρίς να γίνεσαι δούλος της.
Ανδρεία να λες την αλήθεια χωρίς μίσος.
Ανδρεία να αγαπάς χωρίς φόβο.
Κλείνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος κ. Ειρηναίος τόνισε:
«Απόψε, μέσα στη χαρά της πανηγύρεως, καλούμαστε να λάβουμε από αυτή τη σύναξη τρία δώρα.
Πρώτον, να μάθουμε από την Παναγία την εμπιστοσύνη πριν από την κατανόηση.
Δεύτερον, να μιμηθούμε τους Αγίους Θεοδώρους στην αταλάντευτη ανδρεία της ομολογίας.
Τρίτον, να βαδίσουμε την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή ως περίοδο εσωτερικής μεταμόρφωσης, ώστε η πίστη μας να ριζώσει βαθιά και να γίνει δύναμη ζωής.
Τι μαρτυρεί λοιπόν σήμερα η Αταλάντη; Τι αναγγέλλει με την πανηγυρική σύναξή της και το σημαντικότερο τι βεβαιώνει με την προσευχή της;
Μαρτυρεί ότι αυτός ο τόπος έχει ρίζες. Ρίζες βαθιές και αγιασμένες, που άντεξαν στους ανέμους της ιστορίας. Οι Πολιούχοι Άγιοι Θεόδωροι δεν είναι απλώς τιμώμενα πρόσωπα, αλλά το θεμέλιο της ταυτότητάς της. Και τόπος με ρίζες δεν παρασύρεται, δεν αποπροσανατολίζεται, δεν φοβάται.
Τι επιβεβαιώνει ακόμη; Ότι αυτή η γη έχει μνήμη και παρόν. Μνήμη που γίνεται συνείδηση και παρόν που γίνεται ευθύνη. Δεν πρόκειται για μια πόλη που θυμάται απλώς το παρελθόν της, αλλά για μια κοινότητα που ζει, αγωνίζεται, ελπίζει. Όταν ένας λαός στέκεται γύρω από τους Αγίους του, γύρω από την Εκκλησία του δηλώνει ότι γνωρίζει ποιος είναι και σε ποια αλήθεια στηρίζεται.
Και τέλος, τι διακηρύσσει με βεβαιότητα; Ότι η Εκκλησία του Χριστού και η Αταλάντη έχουν μέλλον. Όχι επειδή το εγγυώνται οι ανθρώπινες δυνάμεις, αλλά επειδή το μέλλον φωτίζεται όταν η πίστη γίνεται ανδρεία. Όταν η εμπιστοσύνη στον Θεό μετατρέπεται σε θάρρος και σε στάση ζωής. Τότε το αύριο δεν είναι απειλή, αλλά υπόσχεση. Και ένας τόπος που πιστεύει με σταθερότητα, βαδίζει με βεβαιότητα. Δεν φοβάται κανένα αύριο, γιατί κυβερνήτης του σκάφους είναι ο Χριστός. Χρόνια πολλά και ευλογημένα».
Ακολούθως οι Άγιοι Αρχιερείς, συνοδευόμενοι από τον Δήμαρχο Λοκρών κ. Αθανάσιο Ζεκεντέ επισκέφτηκαν την Δημόσια Αιάντειο Βιβλιοθήκη Αταλάντης, της οποίας Πρόεδρος είναι ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
