Από τον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΣΠΥΡΟΥ*
Τριάντα δύο χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την οσιακή κοίμηση ενός ανθρώπου που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη σύγχρονη Ορθοδοξία. Από τα παιδικά του χρόνια βρισκόταν κοντά στην Εκκλησία, ενώ όσοι τον γνώρισαν από κοντά μιλούσαν για την αγιότητα, την ταπείνωση και την ανιδιοτελή αγάπη του προς τον συνάνθρωπο. Πρόκειται για έναν από τους πλέον αγαπητούς σύγχρονους Οσίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τον Όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, του οποίου η πνευματική παρακαταθήκη εξακολουθεί να εμπνέει και να καθοδηγεί πλήθος πιστών σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η επίγεια πορεία του ξεκίνησε από τα αγιασμένα χώματα στα Φάρασα της Καππαδοκίας, όμως η πρόνοια του Θεού οδήγησε τα βήματα της οικογένειάς του στην ακριτική Κόνιτσα, η οποία έμελλε να γίνει ο τόπος που σφράγισε την πνευματική του ωρίμανση. Εκεί, στην αγκαλιά της ηπειρωτικής γης, ο νεαρός τότε Αρσένιος μεγάλωσε, ανδρώθηκε και ρίζωσε στην πίστη. Σήμερα, η Κόνιτσα αποτελεί έναν παγκόσμιο πόλο έλξης για χιλιάδες προσκυνητές που σπεύδουν να βαδίσουν στα χνάρια του Αγίου.
Σημείο αναφοράς για κάθε προσκυνητή αποτελεί το πατρικό σπίτι του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, το οποίο λειτουργεί σήμερα ως χώρος μνήμης, φιλοξενώντας φωτογραφίες και προσωπικά αντικείμενα του Γέροντα που ταξιδεύουν τον επισκέπτη σε μια άλλη εποχή. Σε αυτό το σπίτι ο μικρός Αρσένιος έκανε τα πρώτα του βήματα, έπαιξε με τους παιδικούς του φίλους, έμαθε τα πρώτα του γράμματα και διδάχθηκε την τέχνη του ξυλουργού. Εκεί καλλιεργήθηκε η βαθιά του πίστη, προσευχήθηκε αμέτρητες φορές και ωρίμασε μέσα του η απόφαση να αφιερώσει τη ζωή του στον Θεό, ακολουθώντας τον δρόμο του μοναχισμού. Ανεβαίνοντας τα πετρόχτιστα σκαλιά, ο επισκέπτης αντικρίζει μια επιβλητική δίφυλλη ξύλινη πόρτα. Δίπλα της δεσπόζει η εικόνα του Αγίου, σαν να αγκαλιάζει με το βλέμμα του ολόκληρο το χωριό, ευλογώντας τον τόπο όπου μεγάλωσε και τον οποίο ποτέ δεν έπαψε να αγαπά.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ
Στους χώρους του σπιτιού, μέσα σε φωτιζόμενες προθήκες, φυλάσσονται με ιδιαίτερη ευλάβεια προσωπικά κειμήλια του Οσίου και της οικογένειάς του. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το γιλέκο από την παραδοσιακή φορεσιά του πατέρα του, το ρολόι και η βέρα του, καθώς και προσωπικά αντικείμενα του ίδιου του Αγίου, όπως μία φανέλα και ένα ζευγάρι κάλτσες. Παράλληλα, εκτίθενται φωτογραφίες από διάφορες περιόδους της ζωής του, εικόνες και βιβλία που συνέγραψε, συνθέτοντας μια ζωντανή μαρτυρία της επίγειας πορείας του και της πνευματικής του παρακαταθήκης.
ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ
Ωστόσο, η πνευματική ακτινοβολία του Οσίου Παΐσιου στην περιοχή δεν περιορίζεται στα στενά όρια της οικογενειακής του εστίας. Ολόκληρη η περιοχή της Κόνιτσας είναι σπαρμένη με τα πνευματικά πατήματα του Αγίου. Ξεχωριστή θέση κατέχει το γραφικό εξωκλήσι της Αγίας Βαρβάρας, ένας τόπος-ορόσημο για τη σύγχρονη Ορθοδοξία. Εκεί ήταν όπου ο 15χρονος τότε Αρσένιος, παλεύοντας με τους πειρασμούς της απιστίας που του είχε σπείρει ένας συγχωριανός του, κλείστηκε για ώρες προσευχόμενος με δάκρυα. Σε εκείνη την ιστορική στιγμή, το εκκλησάκι πλημμύρισε από ουράνιο φως και ο ίδιος ο Χριστός εμφανίστηκε μπροστά του, λέγοντάς του: «Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή». Το συγκλονιστικό αυτό όραμα σφράγισε για πάντα την ψυχή του, διαλύοντας κάθε αμφιβολία και χαράσσοντας οριστικά τον δρόμο του προς την αγιότητα.
ΜΟΝΗ ΣΤΟΜΙΟΥ
Λίγο πιο μακριά από το κέντρο, φωλιασμένη σε μια απόκρημνη και κατάφυτη πλαγιά της Τύμφης, ακριβώς πάνω από την επιβλητική χαράδρα του Αώου, ορθώνεται η Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου, η γνωστή σε όλους Μονή Στομίου. Εκεί, ο Γέροντας εγκαταβίωσε από το 1958 έως το 1962, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο πνευματικό, αλλά και αναστηλωτικό έργο, καθώς ανοικοδόμησε εκ βάθρων το κατεστραμμένο από τους Γερμανούς μοναστήρι. Αν και οι μέρες του στο Στόμιο χαρακτηρίζονταν από αυστηρή ασκητικότητα, αδιάλειπτη προσευχή και βαθιά ταπεινότητα, η καρδιά του παρέμενε διάπλατα ανοιχτή στις ανάγκες των ανθρώπων.
Η ΔΕΝΔΡΟΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κόνιτσα, ένας ακόμη τόπος συνδεδεμένος με τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου προσελκύει καθημερινά πλήθος προσκυνητών. Πρόκειται για τη γνωστή Δενδροκκλησιά του Αγίου, ένα εκκλησάκι, χτισμένο στον κορμό ενός αιωνόβιου δέντρου. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 22 χιλιομέτρων βόρεια της Κόνιτσας, στο χωριό Αγία Βαρβάρα, δίπλα στον επαρχιακό δρόμο προς τον Αμάραντο. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, από εκεί περνούσε συχνά ο νεαρός Αρσένιος, όταν μετέβαινε στον Αμάραντο για να εργαστεί ως ξυλουργός, πραγματοποιώντας κατασκευές και επισκευές σε σπίτια της περιοχής. Οι κάτοικοι πιστεύουν ότι εκεί έκανε στάση για να ξεκουραστεί, να προσευχηθεί και να αφουγκραστεί τη φωνή του Θεού που τον καλούσε στον μοναχικό βίο. Με το πέρασμα των χρόνων, το δέντρο υπέστη σοβαρές φθορές και ζημιές από πυρκαγιές, φτάνοντας στο σημείο να κινδυνεύει με κατάρρευση. Οι κάτοικοι της περιοχής, θέλοντας να διαφυλάξουν αυτόν τον ιδιαίτερο τόπο μνήμης, ανέλαβαν με προσωπική εργασία τη διάσωσή του, ενισχύοντας εσωτερικά τον κορμό με πέτρα και μετατρέποντάς τον στη σημερινή Δενδροκκλησιά. Στην εξωτερική του πλευρά δεσπόζει ένα μικρό καμπαναριό, ενώ στο εσωτερικό του ο επισκέπτης συναντά ένα αναμμένο καντήλι και εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και του Αγίου Παϊσίου. Υπάρχει ακόμη ειδική εσοχή, όπου οι προσκυνητές ανάβουν το κερί τους και αφήνουν σιωπηλά τις προσευχές, τις αγωνίες και τις ελπίδες τους. Τα πολυάριθμα τάματα που κοσμούν την εικόνα του Αγίου αποτελούν αδιάψευστη μαρτυρία της βαθιάς πίστης και της ευλάβειας με την οποία οι άνθρωποι συνεχίζουν να προστρέχουν στη χάρη του.
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”
