“Ο Άγιος Σάββας υπήρξε ειρηνοποιός — και αυτό είναι το σημαντικότερο — μέσα στο ίδιο του το γένος, στον ίδιο του τον λαό, αποδεικνύοντας ότι η ειρήνη αποτελεί το θεμέλιο και τη βάση κάθε πνευματικής ωρίμανσης, κάθε προόδου και κάθε ευημερίας” τόνισε ο Πατριάρχης Σερβίας κ. Πορφύριος, κατά τη Θεία Λειτουργία στην οποία προεξήρχε την εορτή του Αγίου Σάββα, στις 27 Ιανουαρίου 2026, στον ιστορικό και αφιερωμένο ναό του σερβικού λαού στο Βράτσαρ.
Στην αρχή του κηρύγματός του, μετά την ανάγνωση του ευαγγελικού αποσπάσματος, ο Πατριάρχης υπενθύμισε ότι πρόσφατα εορτάστηκαν η Γέννηση του Κυρίου, το Βάπτισμά Του και τα Θεοφάνεια, επισημαίνοντας ότι μέσα σε αυτό το εορταστικό βίωμα κατανοούμε πως δεν είμαστε μόνοι, αλλά ότι ο Θεός βρίσκεται πάντοτε μαζί μας, “Ανεξάρτητα από το πόσο αδύναμοι είμαστε, ανεξάρτητα από τα λάθη και τις πτώσεις της ζωής μας, ακόμη και όταν αισθανόμαστε εντελώς μόνοι και εγκαταλελειμμένοι από τους ανθρώπους, ας γνωρίζουμε ότι ο Κύριος είναι πάντοτε μαζί μας. Το μόνο που απαιτείται είναι να έχουμε εμπιστοσύνη σε Εκείνον, στην αγάπη Του και στην πρόνοιά Του, να Τον ποθούμε και να μη σβήσει ποτέ μέσα μας η επιθυμία να είμαστε μαζί Του, όπως Εκείνος είναι μαζί μας. Εκείνος είναι Ένας και συγχρόνως Τριάδα — Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα — δηλαδή κοινωνία και αγάπη. Αυτήν ακριβώς τη βάση της ζωής και της ταυτότητας του λαού μας εισήγαγε και καθιέρωσε εκείνος που σήμερα τιμούμε — ο Άγιος Σάββας, ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος των Σέρβων.”
Αναφερόμενος στο πρόσωπο του Αγίου Σάββα, ο Προκαθήμενος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τόνισε ότι, μολονότι γεννήθηκε σε βασιλικό γένος και προοριζόταν για ηγεμόνας, διέκρινε το βάθος του λόγου του Χριστού, “Αν θέλεις να είσαι τέλειος, σήκωσε τον σταυρό σου και ακολούθησέ Με”. Ο Άγιος Σάββας δεν άκουσε απλώς αυτά τα λόγια· τα δέχθηκε στην καρδιά και στην ψυχή του, και εκείνα βλάστησαν και καρποφόρησαν τόσο πλούσια ώστε μέχρι σήμερα να τρεφόμαστε από τους καρπούς τους. Έγιναν ο μόνιμος πνευματικός μας προσανατολισμός. Σήκωσε τον σταυρό του, ακολούθησε τον Χριστό, εγκατέλειψε τον κόσμο και έγινε μοναχός, ώστε να μπορέσει, μαζί με τον Απόστολο Παύλο, να πει: “Δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ο Χριστός ζει μέσα μου”.
Ο Πατριάρχης υπογράμμισε ότι η αποχώρηση του Αγίου Σάββα στο Άγιον Όρος δεν σήμανε απομάκρυνση από τον λαό του, αλλά πνευματική προετοιμασία για την επιστροφή και τη διακονία του, “Με το πνεύμα του Αγίου Όρους — το πνεύμα της προσευχής, της νηστείας, της μετάνοιας και της ταπείνωσης — επέστρεψε στον λαό του για να του δείξει ότι η πίστη στον Χριστό αποτελεί το νόημα, την αρχή και το τέλος της ζωής. Μας δίδαξε ότι είμαστε πλασμένοι για να ζούμε μέσα στην ειρήνη και ότι δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς αγάπη προς τον Θεό και χωρίς υπακοή στις εντολές του Χριστού. Αποκτώντας την ειρήνη του Χριστού και την κοινωνία μαζί Του — η οποία αποκαλύπτει το μυστήριο του Θεού, του ανθρώπου και του κόσμου — μας δείχνει από πού ερχόμαστε, ποιοι είμαστε και προς τα πού οφείλουμε να πορευόμαστε.
Κλείνοντας, ο Πατριάρχης απηύθυνε μήνυμα προς όλους τους Ορθόδοξους Σέρβους ανά τον κόσμο, “Σήμερα, συγκεντρωμένοι εδώ, όπως και οι αδελφοί μας σε ολόκληρη την οικουμένη, τελώντας πρώτα απ’ όλα το σημαντικότερο — τη Θεία Λειτουργία — και θέτοντας την προσευχή ως θεμέλιο της ζωής μας, τιμούμε τον Άγιο Σάββα και, τιμώντας εκείνον, δοξάζουμε τον Χριστό, τον Κύριο και Θεό μας. Προσευχόμαστε να είναι προστάτης και πρεσβευτής μας ενώπιον του Θεού, αλλά και πρότυπο προς μίμηση, ώστε να ακούμε τον λόγο του και να βαδίζουμε στα μονοπάτια που οδηγούν στη ζωή την αιώνια — μια ζωή που ήδη από τώρα καθίσταται προσιτή σε εμάς.”
Στη Θεία Λειτουργία συλλειτούργησαν, μεταξύ άλλων, αρχιερείς και κληρικοί από τη Σερβική, την Πολωνική και τη Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς και πλήθος επισκόπων, αρχιμανδριτών, πρωτοπρεσβυτέρων, ιερέων και διακόνων.
