Την Κυριακή του Παραλύτου, ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ εκφώνησε βαθυστόχαστο κήρυγμα, με επίκεντρο το ευαγγελικό ανάγνωσμα της θεραπείας στην Κολυμβήθρα της Βηθεσδά, αναδεικνύοντας το διαχρονικό μήνυμα της αγάπης, της ευσπλαχνίας και της έμπρακτης συμπαράστασης προς τον πάσχοντα άνθρωπο.
Όπως τόνισε, ο Χριστός διδάσκει την ανάγκη να πράττουμε το καλό σε κάθε περίσταση και να στεκόμαστε με συμπόνια δίπλα σε όσους υποφέρουν, είναι ασθενείς ή βιώνουν τη μοναξιά. Υπογράμμισε ότι κάθε πράξη καλοσύνης και ελέους αποτελεί δοξολογία προς τον Θεό, καθώς αποτυπώνει την αγάπη Του που ενεργεί μέσα από τον άνθρωπο.
Αναφερόμενος στον Παράλυτο, ο οποίος υπέφερε επί 38 χρόνια, ο Πατριάρχης επεσήμανε τις αρετές της υπομονής και της ταπείνωσης που ανέπτυξε μέσα από τη δοκιμασία του. Παρά τη μακροχρόνια ασθένεια και την εγκατάλειψη από τους γύρω του, δεν εξέφρασε πικρία ή διαμαρτυρία, αλλά παρέμεινε σιωπηλά προσηλωμένος στην ελπίδα της θεραπείας.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αντίθεση ανάμεσα στο πλήθος των ανθρώπων που βρίσκονταν γύρω από την κολυμβήθρα και στην απουσία συμπόνιας. Όπως σημείωσε, η έλλειψη ενδιαφέροντος για τον συνάνθρωπο δημιουργεί μια «πνευματική έρημο», όπου κυριαρχεί ο εγωισμός και η αδιαφορία.
Ο Πατριάρχης ανέλυσε επίσης τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστός προσέγγισε τον Παράλυτο: πρώτα τον θεράπευσε και στη συνέχεια τον κάλεσε σε πνευματική εγρήγορση με τη φράση «ίδε υγιής γέγονας, μηκέτι αμάρτανε». Αυτό, όπως εξήγησε, αποκαλύπτει τη στοργική ποιμαντική μέριμνα του Χριστού, ο οποίος επιδιώκει τη θεραπεία τόσο του σώματος όσο και της ψυχής.
Καταλήγοντας, χαρακτήρισε την Εκκλησία ως τη «νέα Βηθεσδά», έναν χώρο όπου οι πιστοί λαμβάνουν θεραπεία και ανανέωση μέσω της χάριτος των Μυστηρίων. Κάλεσε, τέλος, τους πιστούς να προσεύχονται για όσους υποφέρουν και να μετατρέπουν την πίστη τους σε πράξεις αγάπης και ελέους, ώστε ο πόνος να μεταμορφώνεται σε ελπίδα και σωτηρία.
Πηγή: Basilica.ro
