Την Κυριακή 16 Νοεμβρίου ε.έ., στον ιστορικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου των Αραβοφώνων στην Αλεξάνδρεια, τελέστηκε με εκκλησιαστική λαμπρότητα η μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ματθαίου και του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Φιλουμένου.
Η ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας, πλαισιωμένος από τους Θεοφιλεστάτους Επισκόπους Κιγκάλι και Ρουάντας κ. Ιωακείμ και Μαρεώτιδος κ. Δαμασκηνό.
Την εορτή ετίμησαν με την παρουσία τους ο Εξοχότατος Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια κ. Ιωάννης Πυργάκης, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας κ. Ανδρέας Βαφειάδης, πρόεδροι και εκπρόσωποι των Αραβοφώνων κοινοτήτων, καθώς και άλλων φορέων και ο Γενικός Διευθυντής της Βιβλικής Εταιρείας Ελλάδος κ. Μιχαήλ Χατζηγιάννης με ομάδα συνεργατών του.
Σε κλίμα βαθιάς κατανύξεως, ο Πατριάρχης κράτησε με δέος στα χέρια του την Ιερή Κάρα του Αγίου Αποστόλου Ματθαίου, η οποία αποτελεί κτήμα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, υπενθυμίζοντας ότι αποτελεί για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας πολύτιμη πνευματική κληρονομιά και παρακαταθήκη. Κατά την ιερά παράδοση, ο Άγιος Ματθαίος μετέφερε το μήνυμα του Ευαγγελίου μέχρι την άκρη της Αφρικανικής Ηπείρου και κήρυξε στην Αιθιοπία, όπου και εμαρτύρησε. Η ζωντανή αυτή αποστολική παρακαταθήκη αποτελεί θεμέλιο της διαχρονικής μαρτυρίας της Αλεξανδρινής Εκκλησίας στην Αφρική.
Στη συνέχεια, ο Πατριάρχης αναφέρθηκε με συγκίνηση στον Άγιο Ιερομάρτυρα Φιλούμενο, Άγιο της δικής μας εποχής, ο οποίος συνδέει την αγιασμένη γη της αγαπημένης μας Κύπρου με τους Αγίους Τόπους. Επί σχεδόν μισό αιώνα υπηρέτησε με ταπείνωση, πραότητα και αυταπάρνηση την Αγιοταφική Αδελφότητα, μέχρι το μαρτυρικό του τέλος στο Φρέαρ του Ιακώβ. Η μνήμη του, όπως τόνισε ο Πατριάρχης αποτελεί πρόσκληση για πνευματική ενίσχυση και μας παρακαλεί ευλαβώς να ζητούμε τις πρεσβείες του υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου και ιδιαιτέρως υπέρ της παύσεως των ταραχών και της ειρηνικής καταλλαγής στη δοκιμαζόμενη περιοχή της Μέσης Ανατολής. «Η καρδιά μας», υπογράμμισε, «ταξιδεύει σήμερα νοερά στο Φρέαρ του Ιακώβ, όπου ανάβουμε ευλαβικά ένα κεράκι και παρακαλούμε τον Άγιο να μεσιτεύει υπέρ της ειρήνης και της συμφιλίωσης των λαών».
Με την ευκαιρία αυτή , ο Πατριάρχης απέστειλε την αδελφική του αγάπη προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης κ.κ. Θεόφιλο Γ΄ και διά του προσώπου του, προς το σύνολο της Αγιοταφικής Αδελφότητος, εκζητώντας από Τον Άγιο Θεό να τους χαρίζει πνευματική ενίσχυση, δύναμη και ασφάλεια στο μεγάλο και πολυσήμαντο έργο που επιτελούν στην Αγία Γη.
Αναφερόμενος στη ζωή του Αγίου Φιλουμένου, ο Πατριάρχης μνημόνευσε με σεβασμό και τον δίδυμο αδελφό του, τον μακαριστό π. Ελπίδιο, ο οποίος, μετά την υπηρεσία του στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το 1947 προσελήφθη στην υπηρεσία του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και απεστάλη στη Μοζαμβίκη, όπου υπηρέτησε μέχρι το 1952 με ζήλο και αφοσίωση. Κατόπιν, μετέβη στην Αθήνα και ενεγράφη στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ’ όπου απεφοίτησε το 1956. Το 1959 διορίστηκε υπό του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Έξαρχος του Θρόνου στην Οδησσό. Σε αυτό το σημείο, ταξίδεψε νοερά ο νους του Πατριάρχη στην αγαπημένη πόλη της Οδησσού, όπου και ο ίδιος υπηρέτησε ως Έξαρχος του Αλεξανδρινού Θρόνου επί σειρά ετών.
Με αισθήματα ευγνωμοσύνης και συγκίνησης ενθυμήθηκε εκείνα τα ευλογημένα χρόνια της διακονίας, της οποίας το αποτύπωμα παραμένει ανεξίτηλο στην καρδιά του.
Με αφορμή αυτή την ευλογημένη ανάμνηση, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Πατριάρχης επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Μητροπολίτη Οδησσού κ. Αγαθάγγελο, εκφράζοντας τις αδελφικές ευχές επί της συμπληρώσεως 50 ετών από την εις Επίσκοπον χειροτονίας του. Εν συνεχεία ευχήθηκε έτη πολλά επ’ αγαθώ της εκκλησίας.
Ο Πατριάρχης επεσήμανε κατά το κήρυγμά του, προς το πολυπληθές εκκλησίασμα, ότι η επίσκεψή Του στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έχει ιδιαίτερη ποιμαντική σημασία, καθώς πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι ανακαινιστικές εργασίες του Ιερού Ναού· εξέφρασε δε θερμές ευχαριστίες προς όλους τους δωρητές και ευεργέτες που συνέδραμαν με αγάπη και γενναιοδωρία στο έργο αυτό. Υπενθύμισε ότι τις ημέρες αυτές τιμάται η ανάμνηση των Εγκαινίων του Ναού, τα οποία τελέστηκαν το 1888 από τον αείμνηστο Πατριάρχη Αλεξανδρείας κυρό Σωφρόνιο, ενώ με πατρική στοργή απηύθυνε εγκάρδιες ευχές προς τους νεοχειροτονηθέντες Επισκόπους για δύναμη, φωτισμό και πλούσια καρποφορία στην αρχιερατική τους διακονία.
Η ιερά πανήγυρης ολοκληρώθηκε με την πατρική ευλογία του Πατριάρχη προς το ποίμνιο και με θερμά λόγια αγάπης προς την Αραβόφωνη κοινότητα της Μεγάλης Πόλεως, η οποία συνεχίζει να αποτελεί ζωντανό και δραστήριο κύτταρο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
