Τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρο υποδέχθηκε η Σιάτιστα την Παρασκευη, 4 Ιουλίου 2025.
Ο Πατριάρχης κ. Θεόδωρος, αποδεχόμενος την πρόσκλησην του Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιου, κατέφθασε με την ευλογημένη συνοδείαν του, δωρίζοντας την ευλογίαν και τον αγιασμον της Αλεξανδρινής Εκκλησίας στην πολύπαθην Μακεδονία. Τον Πατριάρχη υποδέχθηκαν αρχιερείς, κλήρος και λαός στην παλαίφατη Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Εράτυρας. Κατόπιν τελέστηκε με άκρα κατάνυξη ο Εσπερινός των Εγκαινίων της Αγίας Τραπέζης του Καθολικού της Ιεράς Μονής.
Την επόμενη ημέραν, Σάββατο 5 Ιουλίου, κλήρος και λαός συνέρρευσαν από τις πρωινές ώρες για να παρακολουθήσουν τον Όρθρον και την Πατριαρχικήν Θείαν Λειτουργίαν. Κατά την διάρκειαν της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε ο καθαγιασμός της Αγίας Τραπέζης του Καθολικού της Ιεράς Μονής, ενώ προς το τέλος έγινε η ενθρόνιση του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αρχιμανδρίτου κ. Νικηφόρου Μητρούδη και η απόδοση από τον Πατριάρχη τιμητικών διακρίσεων στους ευεργέτες της Ιεράς Μονής.
Οι τιμηθέντες, ο κ. Γεώργιος Αμανατίδης Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, ο Εντιμολογιώτατος κ. Ελευθέριος Αβραμόπουλος Δήμαρχος Μετεώρων, ο Εντιμολογιώτατος κ. Γεώργιος Κωνσταντινίδης επιχειρηματίας, η Εντιμολογιωτάτη αρχόντισσα κα. Ζαχαρούλα Βαγιανού και ο Εντιμολογιώτατος κ. Νικόλαος Μάντζιαρης επιχειρηματίας, ευχαρίστησαν θερμά τον Πατριάρχη , εξαίροντας την αξίαν της προσφοράς προς την Αγίαν Εκκλησία.
Τον Πατριάρχη συνόδευαν οι Μητροπολίτες Γέρων Λεοντοπόλεως κ.Γαβριήλ και Ιππώνος κ. Στέφανος καθώς και οι Πρωτοπρεσβύτεροι κ.Παύλος Τζιλάμπι και κ.Νικόλαος Κουλιανόπουλος.
Ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος στην ομιλία του κατά την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία τόνισε την χαρά του που μετά από πρόσκληση του οικείου Ποιμενάρχου κ. Αθανασίου επισκέπτεται την ποτισμένη από τα αίματα των ηρώων της πίστεως και της πατρίδος,την αδικημένη αλλά και χιλιοτραγουδισμένη Μακεδονία.
«…Έρχομαι από την την πόλη του Μακεδόνα Μεγάλου Αλεξάνδρου την όμορφη Αλεξάνδρεια για να σας γνωρίσω και να με γνωρίσετε, για να σας δώσω την ταπεινή μου ευλογία προτρέποντας σας να συνεχίσετε τον μεγάλο αγώνα της ζωής. Έρχομαι από την Μεγάλη πόλη όπου έζησε ο Μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας Μέγας Αθανάσιος. Αγαπητοί μου καλούμεθα να γίνουμε συνεπώνυμοι με τον προστάτη Άγιο της Ιεράς Μονής αυτής και του Επισκόπου της τοπικής Εκκλησίας ο οποίος αγωνίζεται προς τούτο νυχθημερόν.
Ερχομαι από την Θεοβάδιστο Αίγυπτο μεταφέροντας το άρωμα της ερήμου. Εκεί όπου έζησαν οι Μεγάλοι ασκητές Αντώνιος ο Καθηγητής της ερήμου, Παύλος ο Θηβαίος, Μακάριος και Παίσιος και οι τόσοι άλλοι που με τους ασκητικούς τους ιδρώτες ,τα δάκρυα της μετανοίας και της ικεσίας τους πότισαν την Θηβαίδα την Νιτρία και το Πηλούσιο Όρος. Αυτονόητη είναι η σύζευξη Αγίου Αθανασίου με τον εμπνευστή, καθοδηγητή των Μοναχών Όσιο Αντώνιο. Ο όντως Μέγας Θεολόγος Αθανάσιος έτρεχε ως η διψώσα έλαφος για να ξεδιψάσει από το καθαρό και δροσερό νερό που του πρόσφερε ο πνευματικός του διδάσκαλος Αντώνιος.
Το τρέχον έτος που εορτάζει σύμπασα η Ορθόδοξος Εκκλησία τα 1700 έτη από την σύγκληση της Α ́ Οικουμενικής Συνόδου στην Νίκαια της Βιθυνίας, το αφιερώσαμε ως Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στον Μέγα Αθανάσιο. Η θεολογική του σκέψη και η διδασκαλεία του συνέβαλε ουσιαστικά στις αποφάσεις της Α Οικουμενικής Συνόδου. Ο εορτασμός των 1700 χρόνων δεν είναι απλά μια τυπική επέτειος, αλλά η αφορμή για εντρύφηση στις αποφάσεις της εν λόγω Συνόδου και για αναστοχασμό κατά πόσο είμαστε σε συνεπείς με όσα εκείνη δογμάτισε.
Πανοσιολογιώτατε Άγιε Καθηγούμενε κ. Νικηφόρε το Μοναστήρι σας χτισμένο στους πρόποδες του όρους Άσκιο στην όμορφη Εράτυρα φέρει τα στίγματα της πολυαιώνιας ζωής, αυτής που αρχίζει πριν το 1797 , έτος πυρπολήσεως του Καθολικού της και της εκ νέου ανοικοδόμησεώς του μέχρι τις ημέρες μας. Φέρει όμως και την καλή μαρτυρία ότι είναι ένα πνευματικός φάρος στην Δυτική Μακεδονία μας. Σας συγχαίρω για το άξιο θαυμασμού και μιμήσεως ανακαινιστικό σας έργο πολύ περισσότερο όμως για την πνευματική εργασία που συντελείται σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο και προσφέρει ποικίλη πνευματική στήριξη στην γύρω περιοχή και όχι μόνο. Πιο ειδικότερα δε στους νέους μας που είναι η ελπίδα του αύριο. Ο έπαινος είναι δίκαιος και τα συγχαρητήρια εγκάρδια!
Η Εκκλησία δεν είναι χώρος διεκπεραίωσης θρησκευτικών αναγκών, αλλά η πηγή της χάριτος και το θεραπευτήριο των ψυχών. Έχω την πεποίθηση ότι σήμερα δεν εγκαινιάζουμε ένα απλό κτίριο έστω όμορφο. Θέτουμε επίσημα σε Θεία Λατρεία τον τόπο που θα συναντάται προσευχητικά ο χριστιανός με τον Θεό και με τους συνανθρώπους τους. Οι τοίχοι του ιερού τούτου χώρου θα ακούσουν υμνωδίες, εξομολογήσεις, προσευχές. Κυρίως θα “δουν” τον ίδιο τον Κύριο στην Θεία Λειτουργία να χαρίζεται σε όποιον το θελήσει και το ποθήσει. Είναι οι στιγμή που όλοι γινόμαστε “σύντροφοι” -τι παρεξηγημένος όρος- και ως χριστοφόροι πορευόμαστε στην βιοπάλη μας ενδυναμωμένοι, αισιόδοξοι και ελπιδοφόροι, έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα και να απολαύσουμε την δικαίωση.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω στην αγάπη σας και να υπογραμμίσω στον λόγο μου ότι έρχομαι από την Αφρικανική ήπειρο. Προσπαθώ με τους συνεργάτες μου στον Ιεραποστολικό Αμπελώνα του Κυρίου μέρα – νύχτα να διαχειριστώ την περί Ιεραποστολής εντολή του Θεανθρώπου με τον καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο. Συνθήκες αντίξοες και αγκάθια υπάρχουν. Τα ξεπερνάμε με υπομονή και τα υπερβαίνουμε με καρτερία. Ασκούμε το έργο μας μέσα από τις συμπληγάδες των τοπικών προκαταλήψεων και των κοινωνικών προκλήσεων. Σας παρακαλώ τέλος, μη παύσετε να προσεύχεσθε για την Εκκλησία του Αγίου Μάρκου. Στις δεήσεις σας στηριζόμαστε, στην αγάπη σας ακουμπάμε. Αντιμετωπίζοντας πόλεμο και αντίδραση όχι μόνο από εχθρούς αλλά και από φίλους, όχι μόνο από αλλοθρήσκους αλλά και από ομοθρήσκους, όχι μόνο από αλλοδόξους αλλά και από ομοδόξους. Πικραινόμαστε δεν απογοητευόμαστε. Ορθοποδούμε και ορθοτομούμε.
Προσευχόμαστε, ελπίζουμε, υπομένουμε και αναμένουμε μέχρι να κυριαρχήσει το δίκαιο, να επικρατήσει η κανονικότητα, να λάμψει η ενότητα.Παρακαλώ όλους να σας έχουμε συνοδοιπόρους στον ιεραποστολικό ανήφορο μας.
Σας ευχαριστώ που μου δώσατε την δυνατότητα να απευθυνθώ στην καλή καρδιά σας, να εκθέσω τις απλές σκέψεις μου, να παρακαλέσω για την προσευχή σας και να ευχαριστήσω για την πρόσκληση να βρεθώ ανάμεσά σας».
