Την Δευτέρα 11 Μαΐου πανηγύρισε ο Ιερός Ναός Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας.
Την πανηγυρική θεία Λειτουργία τέλεσε ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και το θείο Λόγο, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη σημαντική συνεισφορά της αείμνηστης κ. Σεβαστής με την οποία ξεκίνησαν οι εργασίες ανέγερσης του περικαλλούς αυτού ιερού Ναού, καθώς επίσης και στις ενέργειες του τότε προϊσταμένου Αρχιμ. Νεκτάριου Λασκαρίδη και του νυν προϊσταμένου π. Θωμά Μπεκιάρη.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη
«Αποστόλων τον ζήλον επιδειξάμενοι, επί τάς χώρας των Σλάβων Ευαγγελίου τό φώς διηυγάσατε λαμπρώς θείω κηρύγματι, Θεσσαλονίκης οι βλαστοί … Μεθόδιε σύν Κυρίλλω».
Αυτούς τούς δύο βλαστούς τής Θεσσαλονίκης, τούς δύο βλαστούς τής Μακεδονίας μας, τούς προστάτες καί εφόρους τής ενορίας σας, τιμούμε καί πανηγυρίζουμε σήμερα, στόν περικαλλή αυτόν ναό, τόν οποίο η ευλάβειά σας ανήγειρε τά τελευταία χρόνια. Καί τούς τιμούμε, γιατί, όπως ψάλλει ο ιερός υμνογράφος, κήρυξαν τό Ευαγγέλιο τού Χριστού καί κατηύγασαν μέ τό φώς του τίς χώρες των Σλάβων, στήν κεντρική καί ανατολική Ευρώπη.
Δεν ήταν εύκολο τό έργο πού ανέλαβαν οι δύο αδελφοί, οι άγιοι Κύριλλος καί Μεθόδιος. Αλλά επέδειξαν αποστολικό ζήλο καί γι᾽ αυτό τό έργο τους επέτυχε άριστα αποτελέσματα. Παρά τίς δυσκολίες πού αντιμετώπισαν οι δύο αυτάδελφοι ισαπόστολοι αλλά καί τίς αντιδράσεις πού συνήντησαν στό ιεραποστολικό τους έργο η προσπάθειά τους απέδωσε «καρπόν εκατονταπλασίονα», τίς χιλιάδες των Σλάβων πού απαλλάχθηκαν μέ τό κήρυγμά τους από τούς ψεύτικους θεούς τούς οποίους λάτρευαν μέχρι τότε καί πίστευσαν στόν Χριστό καί στήν αλήθειά του.
Επέτυχαν οι δύο άγιοι, γιατί τό έργο τους δεν ήταν ούτε έργο προσωπικής προβολής ούτε έργο αναγκαστικού προσηλυτισμού των Σλάβων στή χριστιανική πίστη. Ήταν έργο υπακοής στόν Χριστό καί στήν Εκκλησία. Ήταν έργο αγάπης καί πίστεως, γι᾽ αυτό καί είχε πλούσια τή χάρη καί τήν ευλογία τού Θεού. Καί σέ αυτά τά στοιχεία συνίσταται ο αποστολικός χαρακτήρας τού έργου των αγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου.
Όπως οι απόστολοι, όταν τούς κάλεσε ο Χριστός νά τόν ακολουθήσουν, δεν ρώτησαν ούτε ποιός είναι, ούτε τί θά κάνουν μαζί του, ούτε άν καί πότε θά επιστρέψουν στά σπίτια, τίς οικογένειες καί τίς εργασίες τους, αλλά «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ», έτσι καί οι δύο Θεσσαλονικείς άγιοι. Όταν ο πατριάρχης Φώτιος τούς κάλεσε καί τούς ανέθεσε νά κηρύξουν τόν Χριστό στούς Σλάβους, οι άγιοι Κύριλλος καί Μεθόδιος, χωρίς νά διστάσουν ούτε λεπτό, υπήκουσαν στήν κλήση πού τούς απηύθυνε ο Χριστός διά τού πατριάρχου, καί «αφέντες άπαντα» πορεύθηκαν «μαθητεύσαι τά έθνη». Πήγαν σέ χώρες άγνωστες γι᾽ αυτούς, σέ τόπους μακριά από τήν πατρίδα τους, μακριά από τούς οικείους καί τούς φίλους τους, γιά νά διδάξουν τό Ευαγγέλιο τού Χριστού καί συγχρόνως καί νά εκπολιτίσουν τούς λαούς τους.
Δεν ανέλαβαν αυτήν τήν αποστολή από προσωπικό συμφέρον ή φιλοδοξία, αλλά γιατί η αγάπη τους πρός τόν Χριστό, τούς παρακινούσε νά τόν κάνουν γνωστό καί σέ όσους δεν τόν γνώριζαν· νά τόν κάνουν γνωστό καί σέ όσους δεν είχαν αισθανθεί τήν αγάπη του, δεν είχαν αισθανθεί τήν ελευθερία καί τή δύναμη πού χαρίζει η πίστη σ᾽ Αυτόν.
Γιά τήν αγάπη τού Χριστού, άλλωστε, καί οι ίδιοι, οι Θεσσαλονικείς ισαπόστολοι, υπέμειναν καί κόπους καί ταλαιπωρίες στούς ξένους τόπους όπου έζησαν καί έδρασαν γιά πολλά χρόνια, οδηγώντας τούς Σλαβικούς λαούς στόν δρόμο τής θείας αληθείας.
Μέ τήν πίστη τους στόν Χριστό κατόρθωσαν νά ανταπεξέλθουν στά εμπόδια πού συναντούσαν καί νά αποδείξουν στούς ανθρώπους τή δύναμη πού χαρίζει σέ όσους τήν οικειοποιούνται, κατά τήν υπόσχεση τού Κυρίου ότι «ο πιστεύων εις εμέ τά έργα ά εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει καί μείζονα τούτων ποιήσει».
Η αγάπη καί η πίστη τους στόν Χριστό τούς παρακινούσε νά μήν αρκούνται σέ όσα επέτυχαν, αλλά νά θέλουν νά προσπαθήσουν ακόμη περισσότερο, νά φθάσουν καί μέχρι τό πιό απομακρυσμένο σημείο, ώστε νά μήν υπάρχει κατά τό δυνατόν κανείς πού νά μήν ακούσει τό κήρυγμα τού Ευαγγελίου, ώστε νά μήν υπάρχει κανείς πού δεν θά γνωρίσει τόν Χριστό, δείχνοντας έτσι όντως ζήλο ανάλογο μέ αυτόν των αγίων Αποστόλων καί τού πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου, πού είχε κηρύξει τόν Χριστό στήν πατρίδα τους, τή Θεσσαλονίκη.
Τό έργο όμως τής ιεραποστολής δεν σταμάτησε μέ τούς αγίους αυταδέλφους Κύριλλο καί Μεθόδιο. Συνεχίζεται καί σήμερα, συνεχίζεται και στην πατρίδα μας, όπου υπάρχουν συνάνθρωποί μας πού μπορεί να μήν ζούν στήν πλάνη, να μην πιστεύουν σε άλλη θρησκεία, αγνοούν όμως τον Χριστό ή βρίσκονται μακριά του.
Σέ όλους αυτούς έχουμε εμείς το χρέος να γνωρίσουμε τον Χριστό. Να τους μιλήσουμε γι’ αυτόν με αποστολικό ζήλο, κινούμενοι από την πίστη καί την αγάπη προς το θεανθρώπινο πρόσωπό του, ώστε να συνδεθούν καί εκείνοι μαζί του και να αντλήσουν δύναμη από τη δύναμή του και αγάπη από την αγάπη του, για να προχωρούν στη ζωή τους με τη βοήθεια καί τη χάρη του μέχρι το τέλος, μέχρι τη συνάντηση μαζί του στη βασιλεία των ουρανών.
Εκεί ευφραίνονται καί οι δύο αυτάδελφοι άγιοι ισαπόστολοι Κύριλλος καί Μεθόδιος αιωνίως καί αναμένουν καί εμάς, πρεσβεύοντας για όσους μιμούνται τον ζήλο καί την αγάπη τους για τον Χριστό.
