Την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Παναγίας Καλλίπετρας Βεροίας.
Στο τέλος προχείρισε σε Αρχιμανδρίτη, τον αδελφό της Ιεράς Μονής Ιερομόναχο Θεοδόσιο Ερμίδη.
Ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων κηρύττοντας τον θείο λόγο ανέφερε μεταξύ άλλων: «Επήκουσας Κύριε της προσευχής μου, λεγέτω Άννα, επαγγελίας καρπόν, παρασχών μοι σήμερον, την εκ πασών γενεών και γυναικών προορισθείσαν, εις αγνήν άχραντον Μητέρα σου».
Ένα από τα πιο χαρμόσυνα γεγονότα στην ιστορία της ανθρωπότητος εορτάζει και τιμά η Εκκλησία μας σήμερα και πανηγυρίζει όλως ιδιαιτέρως η ιστορική αυτή Ιερά Μονή της Σκήτης Βεροίας, που είναι αφιερωμένη στο θαυμαστό αυτό γεγονός του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Εκατομμύρια και δισεκατομμύρια ανθρώπων γεννήθηκαν στη γη, ανάμεσα στους οποίους άνθρωποι σπουδαίοι και σημαντικοί. Καμία όμως γέννηση δεν έφερε στον κόσμο ένα πρόσωπο τόσο μοναδικό και τόσο άγιο όσο η Υπεραγία Θεοτόκος, η «εκ πασών γενεών και γυναικών προορισθείσα εις αγνήν άχραντον Μητέρα» του Θεού, όπως ψάλλει σήμερα ο ιερός ποιητής του κανόνος της εορτής, ο άγιος Ανδρέας Κρήτης.
Όλοι οι άνθρωποι, από την ημέρα της εξώσεως του Αδάμ και της Εύας από τον παράδεισο, ανέμεναν τη σωτηρία και τη λύτρωση που είχε υποσχεθεί ο Θεός. Κανείς όμως δεν γνώριζε πώς θα γινόταν αυτή πραγματικότητα. Ποιά θα ήταν η νέα Εύα που θα γινόταν Μητέρα της Ζωής, την οποία η παλαιά Εύα μάς στέρησε με την παρακοή και την πτώση, και πότε θα ερχόταν το πλήρωμα του χρόνου;
Η αγάπη του Θεού είχε όμως το σχέδιό της, που όπως πάντα πραγματώνεται με θαυμαστό τρόπο. Μέσα στο σχέδιό του ήταν η επιλογή των ευσεβών γονέων της Υπεραγίας Θεοτόκου, των αγίων Ιωακείμ και Άννης, δύο ανθρώπων της πίστεως και της προσευχής, γιατί προσευχή χωρίς πίστη δεν έχει αποτέλεσμα και γιατί θαύμα χωρίς πίστη δεν γίνεται.
Και αυτό που ζητούσαν οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα, να λύσει δηλαδή ο Θεός τα δεσμά της ατεκνίας τους, ήταν ένα θαύμα, που ο Θεός το έκανε, γιατί η προσευχή τους συνοδευόταν από πίστη. Και επειδή η πίστη τους ήταν μεγάλη, δεν έκανε μόνο το θαύμα που περίμεναν και για το οποίο τον παρακαλούσαν, αλλά ένα ακόμη μεγαλύτερο, τους χάρισε «την εκ πασών γενεών και γυναικών προορισθείσαν, εις αγνήν άχραντον Μητέρα» του Κυρίου μας.
Το θαύμα αυτό που εορτάζουμε και τιμούμε σήμερα στο πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου, του καρπού της επαγγελίας του Θεού, όπως ονομάζει και πάλι ο ιερός υμνογράφος την Παναγία Παρθένο, μάς παρακινεί αφενός να δοξάσουμε και να ευχαριστήσουμε τον Θεό, μαζί με την αγία Θεοπρομήτορα Άννα, γιατί δεν χάρισε μόνο σε αυτήν ένα παιδί, αλλά χάρισε και σε όλους εμάς που πιστεύουμε στον Υιό της, μία στοργική μητέρα, που μεσιτεύει στον Θεό για τη σωτηρία μας.
Μάς παρακινεί όμως αφετέρου να κάνουμε την προσευχή προς τον Θεό καθημερινό έργο της ζωής μας. Να μάθουμε να προσευχόμεθα με πίστη ακράδαντη και με επιμονή, και να εμπιστευόμεθα στον Θεό ό,τι έχουμε ανάγκη και ό,τι δεν μπορούμε να επιτύχουμε με τις δικές μας προσπάθειες.
Πολλές φορές προσευχόμεθα και ζητούμε πολλά από τον Θεό, αλλά τα ζητούμε κάποιες ημέρες και ύστερα εγκαταλείπουμε την προσπάθεια, γιατί πιστεύουμε ότι ο Θεός δεν μάς ακούει ή γιατί δεν είχαμε πράγματι ανάγκη αυτά που του ζητούσαμε.
Ξεχνούμε όμως τις περισσότερες φορές να του ζητήσουμε ό,τι χρειάζεται η ψυχή μας. Να του ζητήσουμε πρωτίστως τη σωτηρία μας, όπως και Εκείνος μάς προτρέπει, αλλά και όλα όσα αποτελούν αντικείμενο του πνευματικού μας αγώνος και της προσπαθείας μας να ζήσουμε την εν Χριστώ ζωή, είτε μέσα στη μοναχική ζωή είτε μέσα στον κόσμο.
Η σημερινή μεγάλη εορτή του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου μάς δίδει την ευκαιρία να διδαχθούμε από την προσευχή της Θεοπρομήτορος Άννης και να μάθουμε να παρακαλούμε και εμείς τον Θεό να λύσει τα δεσμά της πνευματικής μας στειρότητος και της πνευματικής μας ατεκνίας.
Γιατί δεν αρκεί πάντοτε η δική μας προσπάθεια για να απαλλαγούμε από μία αδυναμία, από μία κακή συνήθεια, από έναν εφάμαρτο λογισμό, από έναν πειρασμό που επιμένει, από ένα πάθος, χωρίς τη βοήθεια και τη χάρη του Θεού.
Γιατί δεν αρκεί ο δικός μας αγώνας για να ξεπεράσουμε ένα πρόβλημα και μία δυσκολία που μάς ταλαιπωρεί. Έχουμε ανάγκη τη θεία επέμβαση.
Γιατί οι άνθρωποι είμαστε ασθενείς για να νικήσουμε τον πειρασμό, ανίκανοι για να αντιμετωπίσουμε τον αντίδικο της ψυχής μας διάβολο, αδύναμοι για να αποκτήσουμε πνευματικούς καρπούς.
Έχουμε ανάγκη τη βοήθεια του Θεού, που δίδεται σε εκείνους που προσεύχονται με επιμονή και πίστη, που κρούουν τη θύρα του ελέους του Θεού και δεν ξεχνούν, όταν λάβουν τη χάρη, όταν ζήσουν το θαύμα, να εκφράσουν την ευχαριστία και την ευγνωμοσύνη τους.
Εύχομαι πατρικά και ταπεινά διά πρεσβειών της εφόρου της Ιεράς αυτής Μονής, Υπεραγίας Θεοτόκου, της οποίας εορτάζουμε σήμερα το Γενέσιο, να αξιωθούμε η προσευχή μας να δίδει και σε μάς τους καρπούς της χάριτος του Θεού προς σωτηρία μας.
