Την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου πολιούχου Βεροίας επι τη εορτή της Αγίας Ιερουσαλήμ και των τέκνων αυτής.
Κατά τη διάρκεια του Όρθρου και της θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση η τιμία Κάρα της Αγίας Ιερουσαλήμ που αποθησαυρίζεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας
«Και βασάνοις θλιβόμενοι, και πυρί δαπανώμενοι, και ποιναίς και μάστιξι συντριβόμενοι, και υπ’ αλόγων συρόμενοι, και ξίφει τεμνόμενοι, ουκ ηρνήσασθε Χριστόν».
Εορτάζει η Εκκλησία μας σήμερα και πανηγυρίζει η Βέροια και ιδιαιτέρως ο ιερός ναός του πολιούχου μας οσίου Αντωνίου του νέου τη μνήμη της αγίας οσιομάρτυρος Ιερουσαλήμ και των τριών τέκνων της, των αγίων Σεκένδου, Σεκενδίκου και Κηγόρου. Και την τιμούμε ιδιαιτέρως κάθε χρόνο, αφενός γιατί υπήρξε η πρώτη πολιούχος της πόλεώς μας και αφετέρου γιατί έχουμε την ευλογία να φυλάσσεται στον ιερό μας ναό η τιμία και χαριτόβρυτος και θαυματουργός κάρα της.
Για την Εκκλησία μας όμως οι μνήμες των αγίων δεν είναι απλώς μία ανάμνηση, δεν είναι μία αναφορά στη ζωή τους, δεν είναι μία εξωτερική τιμή, την οποία οι άγιοί μας δεν έχουν ανάγκη, καθώς απολαμβάνουν απείρως μεγαλύτερες τιμές και δόξες στον ουρανό. Για την Εκκλησία μας οι μνήμες των αγίων αποτελούν μία πρόσκληση και μία παρότρυνση προς όλους μας να ακολουθήσουμε τη ζωή και το παράδειγμά τους.
Θα μπορούσε να αντιτείνει κανείς ότι οι εποχές δεν είναι ίδιες, οι συνθήκες έχουν μεταβληθεί, ο κόσμος έχει αλλάξει, οι άνθρωποι και οι ανάγκες είναι διαφορετικές, πώς είναι δυνατόν να μας ζητά η Εκκλησία να ζούμε όπως ζούσαν οι άγιοι, όπως έζησε η αγία Ιερουσαλήμ και τα τρία παιδιά της, πολλούς αιώνες πριν από την εποχή μας.
Το επιχείρημα αυτό όμως δεν ευσταθεί, διότι για την Εκκλησία και για όλους εμάς που λέμε ότι είμεθα μέλη της ισχύει ο λόγος του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου, του ιδρυτού της τοπικής μας Εκκλησίας. Και τι λέγει ο απόστολος: «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας».
Ο Χριστός είναι ο ίδιος και χθες και σήμερα και πάντοτε, λέγει ο απόστολος. Επομένως, εάν εμείς είμεθα μέλη του σώματος του Χριστού, δεν μπορούμε να είμεθα διαφορετικοί.
[image](https://imverias.gr/wp-content/uploads/2026/09/Leitourgia_Ag_Ierousalim__2026_0067_0000.jpg)
Αυτό βέβαια δεν αφορά την εμφάνισή μας ή τον τρόπο που κινούμεθα ή που εξελίσσεται ο κόσμος. Αφορά τη σχέση μας με τον Χριστό, την εν Χριστώ ζωή που καλούμεθα να ζήσουμε, εάν θέλουμε να είμεθα ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, και την παρουσία μας στον κόσμο. Γιατί δεν μπορούμε να θεωρούμεθα χριστιανοί, εάν δεν ζούμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Χριστού και εάν δεν δίδουμε και εμείς καθημερινά και παντού τη μαρτυρία της πίστεώς μας.
Αυτό έκαναν η αγία Ιερουσαλήμ και τα τέκνα της, οι άγιοι μάρτυρες Σέκενδος, Σεκένδικος και Κήγορος. Έζησαν σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Χριστού σε μία εποχή διωγμών και θεωρούσαν αυτή την επιλογή τους ως μοναδική και αδιαμφισβήτητη. Θεωρούσαν το γεγονός ότι ήταν χριστιανοί ως μέγιστο προνόμιο και δεν ήταν διατεθειμένοι να αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό ούτε για όλους τους θησαυρούς του κόσμου ούτε ακόμη και για την ίδια τους τη ζωή.
Γι’ αυτό και δεν υπέκυψαν στα βασανιστήρια στα οποία τους υπέβαλε ο ρωμαίος διοικητής, αλλά παρέμειναν, όπως έψαλε σήμερα ο ιερός υμνογράφος, «και βασάνοις θλιβόμενοι, και πυρί δαπανώμενοι, και ποιναίς και μάστιξι συντριβόμενοι, και υπ’ αλόγων συρόμενοι, και ξίφει τεμνόμενοι», σταθεροί και ακλόνητοι στην πίστη τους στον Χριστό.
Αυτό καλούμεθα να κάνουμε και εμείς που τους τιμούμε σήμερα και προσκυνούμε τη χαριτόβρυτη κάρα της αγίας Ιερουσαλήμ, της μητέρας αυτής που αξιώθηκε να δει και τα τρία παιδιά της να ομολογούν την πίστη τους στον Χριστό και να μαρτυρούν γι’ αυτήν.
Η μνήμη, λοιπόν, των τεσσάρων αυτών αγίων μαρτύρων ας μας παρακινήσει να ελέγξουμε τον εαυτό μας και τη στάση μας μέσα στην κοινωνία που ζούμε, μέσα στο φιλικό και επαγγελματικό περιβάλλον μας. Είμεθα, αλήθεια, πρόθυμοι να δώσουμε τη μαρτυρία του Χριστού; Είμεθα διατεθειμένοι να δείξουμε με τις επιλογές μας, με τις αποφάσεις μας, με τη στάση μας ότι όχι μόνο πιστεύουμε αλλά και αγωνιζόμεθα να ζούμε σύμφωνα με το θέλημά του;
Ή μήπως, όταν οι άλλοι άνθρωποι γύρω μας κάνουν άλλες επιλογές, αδιάφορες ή εχθρικές προς την πίστη μας, επιλογές κοσμικές ή αμαρτωλές, εμείς προτιμούμε να τους ακολουθήσουμε, για να μην διαφοροποιηθούμε και για να μην ομολογήσουμε την πίστη μας;
Ας συγκρίνουμε τη στάση μας με τη στάση της αγίας οσιομάρτυρος Ιερουσαλήμ και των αγίων μαρτύρων υιών της, των αγίων Σεκένδου, Σεκενδίκου και Κηγόρου, και εάν θέλουμε η τιμή μας σήμερα να μην είναι μάταιη, ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα της ομολογίας τους, για να έχουμε τη χάρη τους και για να πρεσβεύουν για μας στον Θεό πάντοτε.
Για να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
