Πολλές φορές οι επικοινωνιολόγοι προσπαθούν να βαφτίσουν το κρέας ψάρι. Σε κάποιες περιπτώσεις «τους βγαίνει». Όταν πρόκειται για πνευματικά θέματα και εκκλησιαστικά, συνήθως το αποτέλεσμα καταντάει ανέκδοτο.
Δεν ξέρω ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να επαναλάβει ο πρωθυπουργός το «πάω στο Όρος τον γιο μου για πνευματική αναζήτηση, όπως με πήγε κάποτε και εμένα ο μπαμπάς μου». Θα έπρεπε προηγουμένως ο αγαπητός Πρωθυπουργός να εξηγήσει στον γιό του γιατί έκλεισε τους ναούς αυταρχικά την περίοδο της πανδημίας.
Μετά να του πει για ποιο λόγο υποβίβασε την Εκκλησία από συνομιλητή όταν άνοιξε μεγάλα κοινωνικά θέματα στον τόπο. Αντίθετα, τάχα μου κάνει κρυφίως συζητήσεις και δείπνα με τον Αρχιεπίσκοπο. Για να συζητάνε θέματα που τον προβληματίζουν «και να πάρει και την άποψη της Εκκλησίας».
Βολικά πράγματα, δηλαδή, και ανώδυνα. Δεν ξέρω αν σε μια στιγμή αυτοκριτικής και πνευματικής αυτοκυριαρχίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέσα στο περιβόλι της Παναγιάς εξομολογήθηκε γιατί με τέτοια σπουδή επέμενε να γίνουμε η πρώτη Ορθόδοξη χώρα που νομιμοποίησε τον γάμο στα ομόφυλα ζευγάρια.
Εσχάτως και την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια. Γιατί, όταν φώναζαν και βγήκε στους δρόμους ο κλήρος για όλα όσα προωθούνταν, το Μέγαρο Μαξίμου είχε ασφαλίσει τα πατζούρια για να μην ακούει.
ΕΣΠΑ ξέπλυμα
Με ένα ΕΣΠΑ όλες οι αμαρτίες ξεπλένονται, βεβαίως. Έτσι πιθανότατα πιστεύουν στην επικοινωνιακή ομάδα του Πρωθυπουργού. Το τάιμινγκ ήταν κατάλληλο, σκέφτηκαν. Και να αντιδράσει κάποιος από την ιερή κοινότητα θα τους ανακοινώσουμε και 100 «μεγάλα», μήπως και θολώσει η σκέψη τους.
Με μια βόλτα για έναν ελληνικό καφέ και ένα γλυκό κουταλιού στο μπαλκόνι με θέα της Μονής Βατοπεδίου. Tην πίκρα που έδωσαν στον ηγούμενο Εφραίμ όταν τον έχωσαν στον Κορυδαλλό την ξέχασαν. Όλα ξεχνιούνται με μια φωτογραφία έξω από τα γραφεία της ιερής κοινότητας, το ενσταντανέ του πιστού Πρωθυπουργού.
Δεν ξέρω αν «μέτρησε» η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στις Μονές του Αγίου Όρους. Στη συνείδηση του κόσμου πάντως ένα έχει περάσει: ο Κυριάκος Μητσοτάκης αγνοεί την Εκκλησία. Ποσώς τον ενδιαφέρει. Να’ χαμε να λέγαμε. Οι ενέργειες εκ των υστέρων δεν έχουν καμία σημασία. Όταν έχεις διαλύσει και αποδομήσει κάθετί Ορθόδοξο στην ελληνική κοινωνία, μετά ποιον και πώς να τον πείσεις;
Σημασία δεν έχουν πια οι επικοινωνιακές φανφάρες. Σημασία έχουν οι πράξεις. Όσα κάναμε στο παρελθόν και όσα αφήσαμε ως κληρονομιά σ’ αυτόν τον τόπο. Γιατί όταν οι δημοσκοπήσεις τα λένε καλά και δεν υπάρχουν αντίπαλοι, είναι όλα καλά.
Όταν όμως τα πράγματα ζορίζουν, τότε χρειάζεται και ένας-δυο κληρικοί να κάνουν καμία προσευχή μπας και σώσουμε την ψυχή μας.
«Μελχισεδέκ»
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»
