Υπέρ του τερματισμού του πολέμου και της επικρατήσεως της ειρήνης στην Ουκρανία τάχθηκε και πάλι ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος υποδέχθηκε την Τρίτη, 8 Ιουλίου 2025, στο Φανάρι, περισσότερα από 80 Ουκρανόπουλα συνοδευόμενα από τον Γενικό Πρόξενο της χώρας τους στην Πόλη κ. Roman Nedilskyi, αλλά και συμπατριώτες τους που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του εν εξελίξει πολέμου, κάποιοι εκ των οποίων κρατήθηκαν ως αιχμάλωτοι από τις δυνάμεις των εισβολέων.
“Από την πρώτη στιγμή αυτού του φρικτού πολέμου, στάθηκα μπροστά σε όλο τον κόσμο και είπα: αυτό είναι κακό, αυτό είναι αδικία, αυτό είναι διαβολικό. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κλέβει από τα παιδιά τους γονείς τους, να διαλύει οικογένειες, να σπέρνει θάνατο και πόνο. Ο πόλεμος είναι πάντα ήττα της ανθρωπότητας, είναι αντίθετος με τη θέληση του Θεού που μας δημιούργησε για αγάπη, για ειρήνη, για χαρά.
Γι’ αυτό συνεχίζω να λέω και θα λέω μέχρι την τελευταία μου πνοή: “Όχι στον πόλεμο! Ναι στην ειρήνη!” Προσεύχομαι κάθε μέρα αυτή η τραγωδία να τελειώσει το συντομότερο δυνατό, όλες οι οικογένειες να ξανασμίξουν, όλα τα παιδιά να ζήσουν με τους γονείς τους στην ειρήνη”, είπε ο Παναγιώτατος απευθυνόμενος στα παιδιά, οι γονείς κάποιων εκ των οποίων έχασαν την ζωή τους στον πόλεμο, άλλων αγωνίζονται στα πεδία των μαχών, και κάποιων άλλων κρατούνται ακόμα αιχμάλωτοι.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του σημείωσε:
“Όταν σας κοιτάζω, αγαπητά παιδιά, βλέπω αληθινούς μικρούς ήρωες. Καθένας από εσάς έχει μια ιδιαίτερη ιστορία, μια δική του πορεία γεμάτη δοκιμασίες που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να περάσει. Κάποιοι από εσάς έχετε μπαμπάδες και μαμάδες που πολεμούν τώρα για την ελευθερία της γης σας. Άλλοι περιμένετε τους δικούς σας που βρίσκονται μακριά, σε αιχμαλωσία. Και κάποιοι από εσάς έχετε χάσει τους πιο αγαπημένους σας ανθρώπους, που έγιναν ήρωες και είναι τώρα στον ουρανό. Παρ’ όλα αυτά, οι καρδιές σας παραμένουν δυνατές, οι ψυχές σας φωτεινές.
Θέλω να ξέρετε, αγαπημένα μου ότι κάθε πρωί προσεύχομαι για όλους εσάς και για τις οικογένειές σας. Προσεύχομαι για τους γενναίους μπαμπάδες και μαμάδες που στέκονται φρουροί της δικαιοσύνης, προστατεύοντας ό,τι πιο ιερό υπάρχει: το σπίτι, την οικογένεια, τη γη σας. Παρακαλώ το Θεό να τους δώσει δύναμη, υγεία και να τους φέρει γρήγορα και ασφαλείς κοντά σας.
Προσεύχομαι για όσους βρίσκονται τώρα σε αιχμαλωσία, μακριά από τα σπίτια τους και τα παιδιά τους. Ζητάω από την Παναγία, που η ίδια γνώρισε τον πόνο του χωρισμού από τον Υιό της, να τους προστατεύει, να τους δίνει ελπίδα και να τους κρατάει δυνατούς, γιατί ξέρουν ότι τους περιμένουν οι πιο αγαπημένοι τους άνθρωποι στον κόσμο – εσείς, τα παιδιά τους. Και καλώ όλους όσοι μπορούν να βοηθήσουν, να εργαστούν για την ανταλλαγή όλων των αιχμαλώτων, γιατί κάθε οικογένεια έχει δικαίωμα να είναι ξανά μαζί, ενωμένη.
Προσεύχομαι ιδιαίτερα για εσάς, τους μικρούς μου αγγέλους, που χάσατε τους δικούς σας. Οι μπαμπάδες και οι μαμάδες σας έγιναν ήρωες για πάντα. Είναι τώρα στον ουρανό, κοντά στον Κύριο, και σας κοιτάζουν με απεριόριστη αγάπη. Η αγάπη τους δεν εξαφανίστηκε – ζει στις καρδιές σας, στις αναμνήσεις σας, σε κάθε καλό που κάνετε. Κι εμείς, όλοι όσοι σας αγαπάμε, είμαστε εδώ για να γίνουμε η μεγάλη οικογένειά σας.”
Απευθυνόμενος προς τους πρώην πολεμιστές που συνόδευσαν τα παιδιά, ο Πατριάρχης τόνισε:
“Αγαπητοί αδελφοί πολεμιστές που συνοδεύετε αυτά τα παιδιά, εσείς που επιστρέψατε από την αιχμαλωσία, είστε ζωντανή απόδειξη ότι η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ. Η παρουσία σας εδώ δίνει στα παιδιά αυτά το πιο όμορφο μήνυμα: ότι οι αγαπημένοι τους μπορούν να επιστρέψουν, ότι οι προσευχές έχουν δύναμη, ότι η αγάπη είναι πιο ισχυρή από οποιαδήποτε αντιξοότητα. Εσείς είστε για αυτά τα παιδιά απεσταλμένοι ελπίδας, ζωντανά σύμβολα του ότι κάθε χωρισμός μπορεί να έχει τέλος.”
Τα παιδιά από την εμπόλεμη Ουκρανία θα φιλοξενηθούν στην Τουρκία για λίγες ημέρες ανάπαυσης και αλλαγής παραστάσεων, όπως συνέβη και τα προηγούμενα χρόνια. Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Παναγιώτατος, τα διαβεβαίωσε ότι θα στέκεται πάντοτε στο πλευρό τους και θα συνεχίσει να κάνει ό,τι μπορεί για να επανέλθει η ειρήνη στην πατρίδα τους.
“Εσείς δεν είστε για μένα απλά παιδιά που επισκέπτονται το Πατριαρχείο. Είστε τα δικά μου εγγονάκια, τα παιδιά της καρδιάς μου. Η ανδρεία σας, η δύναμη που δείχνετε παρά τις δοκιμασίες, με γεμίζει θαυμασμό αλλά και βαθιά συγκίνηση. Παρ’ όλα όσα περάσατε, εξακολουθείτε να είστε παιδιά που ξέρετε να αγαπάτε, να ελπίζετε, να ονειρεύεστε.
Σας υπόσχομαι: όσο ζω, θα προσεύχομαι για εσάς και τις οικογένειές σας. Θα κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω την πατρίδα σας να βρει ειρήνη. Θα στέκομαι πάντα δίπλα σας, γιατί είστε η ελπίδα μου, η χαρά μου, η περηφάνια μου. Δεν ξεχνάω τον πόνο σας γιατί δεν έχω δικαίωμα να ξεχάσω τον πόνο των παιδιών μου.”
