Το απόγευμα της Παρασκευής, 7 Αυγούστου 2026, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος χοροστάτησε κατά την Ιερά Ακολουθία του Μικρού Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο, στον Ι.Ναό Αγίου Ιωάννου της Ρίλας του Θαυματουργού, της Βουλγαροφώνου Κοινότητος της Πόλεως.
Στην ομιλία του, αφού αναφέρθηκε στον σεβασμό και την αγάπη του πιστού λαού προς το πρόσωπο της Παναγίας, είπε:
“Θα παρατηρήσατε, αγαπητοί, ότι η ποιμαντορική μας επίσκεψις στον Ναό αυτόν πραγματοποιείται σήμερα, εν μέσω θέρους, και όχι κατά την καθιερωμένη ημέρα της μνήμης του Οσίου Ιωάννου, την 19η Οκτωβρίου.
Τούτο οφείλεται σε χαρμόσυνη αιτία, την οποία επιθυμούμε να γνωρίζετε: κατά τον προσεχή Οκτώβριο, η ημετέρα Μετριότης θα βρίσκεται στην Βουλγαρία, κατόπιν επισήμου τιμητικής προσκλήσεως της Ιεράς Συνόδου της εκείσε Αγιωτάτης Εκκλησίας, διά να προστή των μεγάλων εορταστικών εκδηλώσεων, οι οποίες θα τελεσθούν στην ομώνυμη Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου στην Ρίλα, αλλά και στη Σόφια, επί τη 1150η επετείω από της γεννήσεως και τη 1080η επετείω από της προς Κύριον εκδημίας του μεγάλου τούτου Ασκητού και ουρανίου Προστάτου του φιλοχρίστου Βουλγαρικού λαού.
Επιθυμούμε, λοιπόν, η σημερινή μας παρουσία εδώ να αποτελέση το προεόρτιον άγγελμα των όσων πρόκειται να πραγματοποιηθούν τον Οκτώβριο στη Βουλγαρία, ως μία επιπρόσθετη απόδειξι της αγάπης της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας προς τον Όσιον τούτον, ο οποίος, καίτοι έζησε σε ασκητική αφάνεια επί του όρους της Ρίλας, κατέστη πηγή αγιασμού όχι μόνον διά τον Βουλγαρικόν λαόν, αλλά διά σύμπασαν την Ορθοδοξίαν.”
“Δεσμός αίματος και Πνεύματος”
Στη συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης μίλησε με θερμούς λόγους για τους ιστορικούς και πνευματικούς δεσμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την Εκκλησία της Βουλγαρίας.
“Η σχέσις μεταξύ της Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και της θυγατρός αυτής Εκκλησίας της Βουλγαρίας είναι δεσμός αίματος και Πνεύματος, σχέσις μακραίωνος ιστορικής και πνευματικής συγγενείας. Εκ της Πόλεως ταύτης του Κωνσταντίνου ανέτειλε ο φωτισμός της Ορθοδόξου πίστεως για τον ευσεβή Βουλγαρικό λαό. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν έπαυσε και δεν θα παύση να περιβάλλη με μητρική στοργή την εν Βουλγαρία πεφιλημένη θυγατέρα του.
Της αληθείας ταύτης ζώσα μαρτυρία είναι οι στενοί και θερμοί προσωπικοί δεσμοί, τους οποίους η ημετέρα Μετριότης διατηρεί μετά του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Σόφιας και Πατριάρχου πάσης Βουλγαρίας κ. Δανιήλ, αδελφού ηγαπημένου εν Κυρίω. Δεν θα λησμονήσουμε ποτέ την μόλις προ ολίγων εβδομάδων, την 11η του παρελθόντος μηνός Ιουνίου, επίσκεψι του Μακαριωτάτου, μαζί με τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ρουμανίας κ. Δανιήλ, στην γενέτειρα νήσο μας Ίμβρο, διά να τιμήση αυτοπροσώπως τα ονομαστήριά μας.
Επιτρέψατε μας, προσφιλέστατα τέκνα, να σας εκμυστηρευθούμε και μία στιγμή βαθυτάτης προσωπικής συγκινήσεως, την οποίαν βιώσαμε κατά τις ευλογημένες εκείνες ημέρες. Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Βουλγαρίας προσεφέρθη, μετά πολλής ευγενείας και ευαισθησίας, να τελέση Τρισάγιον εις το κοιμητήριον όπισθεν του ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου του χωρίου των Αγίων Θεοδώρων, του γενεθλίου τόπου μας, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των προσφιλών γονέων της ημετέρας Μετριότητος, Χρήστου και Μερόπης, καθώς και της μακαριστής αδελφής μας Ζαχαρώς. Ευχαριστούμε εκ βάθους ψυχής τον λίαν αγαπητόν αδελφόν Πατριάρχην Δανιήλ διά την πρωτοβουλίαν του αυτήν, η οποία απέδειξε, κάλλιον παντός λόγου, το βάθος της εν Χριστώ αγάπης, η οποία συνδέει τις Εκκλησίες Κωνσταντινου-πόλεως και Βουλγαρίας. Η κίνησις αυτή υπερβαίνει οποιοδήποτε τυπικό πρωτόκολλο· είναι πράξις αδελφοσύνης, η οποία μαρτυρεί, εν μέσω των δοκιμασιών του συγχρόνου κόσμου, την ενότητα της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.
Στο πλαίσιο αυτής ακριβώς της αδιαρρήκτου και αδιαταράκτου σχέσεως Μητρός και θυγατρός Εκκλησίας, εντάσσεται και η παρουσία της ευλογημένης ταύτης Βουλγαροφώνου Κοινότητος της Πόλεως. Είμαστε υπερήφανοι που ανήκετε κανονικώς στο ωμοφόριό μας, ως πολύτιμο ποίμνιο της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, χωρίς τούτο να συνεπάγεται αλλοτρίωσι ή απώλεια της ιδιοπροσωπίας σας.
Η Μήτηρ Εκκλησία, στοιχούσα τη ιεροκανονική ευθύνη αυτής, διαφυλάττει με στοργή την γλώσσα, τις λειτουργικές παραδόσεις και τα πολιτισμικά έθιμα κάθε λαού, τον οποίον ποιμαντικώς περιθάλπει εις τους κόλπους της. Το αυτό πράττουμε με ιδιαίτερη χαρά και στοργή και διά τους εν τη Πόλει του Κωνσταντίνου Ορθοδόξους πιστούς Ουκρανικής, Ρουμανικής, Ρωσσικής και Γεωργιανής καταγωγής. Διά της ποικιλίας των γλωσσών και των παραδόσεων αναδεικνύεται η εν Χριστώ ενότης, η υπερβαίνουσα πάσαν εθνικήν διάκρισιν, κατά το Παύλειον, «ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην… πάντες γαρ υμείς εις εστε εν Χριστώ Ιησού» (Γαλ. γ´, 28).”
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Παναγιώτατος ευχήθηκε, μεταξύ άλλων, η Παναγία να σκέπη πάντοτε και να διαφυλάττει την ομόνοια και την αγάπη στην Κοινότητα αυτή, “η οποία πορεύεται διά της αφοσιωμένης διακονίας του αγαπητού πατρός Χαραλάμπους και της αγαστής συνεργασίας του με την έντιμη Εκκλησιαστική Επιτροπή της Κοινότητος, υπό την προεδρία του εκλεκτού και δραστηρίου Άρχοντος κ. Δημητρίου Yotev”.
Προηγουμένως τον Παναγιώτατο προσφώνησαν ο Αρχιμανδρίτης κ. Χαράλαμπος Nichev, Ιερατικώς Προϊστάμενος, και ο Πρόεδρος της Βουλγαροφώνου Κοινότητος της Πόλεως κ. Δημήτριος Yotev.
Εκκλησιάστηκαν ο Γενικός Πρόξενος της Βουλγαρίας στην Πόλη κ. Vasil Valchev, o κ. Σλάβι Μπίνεφ, Πρόεδρος της Βουλγαρικής Ομοσπονδίας Ταεκβοντό και Αντιπρόεδρος της Βουλγαρικής Ολυμπιακής Επιτροπής, με προσκυνητές από τη Βουλγαρία, και μέλη της Βουλγαροφώνου Κοινότητος της Πόλεως.
Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου
