Στη μεγάλη παγκόσμια σκακιέρα η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη. ΗΠΑ, Ευρώπη, Ρωσία, Ουκρανία και, από κοντά, Κίνα, Τουρκία και Ισραήλ, όλοι παίζουν καθημερινά με τα όριά τους.
Η γεωπολιτική φωτιά που έχει ανάψει παγκοσμίως, κατακαίει όμως και τα σπαρτά της Ορθοδοξίας. Στο Φανάρι και τα άλλα Πατριαρχεία ανήμποροι παρακολουθούν τις εξελίξεις. Άλλοι παραμένουν ζαλισμένοι, άλλοι ανίκανοι να λειτουργήσουν υπέρ της ενότητας.
Θα κλείσουν οι πληγές που έχουν ανοίξει στο σώμα της Ορθοδοξίας; Το αντίθετο φαίνεται να συμβαίνει.
Το χάσμα
Τα περισσότερα προβλήματα γεννώνται από την τεράστια διαφορά ανάμεσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο με το Πατριαρχείο Μόσχας. Τα πολιτικά μπερδεύτηκαν με τα Ορθόδοξα. Το φυτίλι άναψε στην Ουκρανία. Η πρώτη φωτιά στο Ορθόδοξο καλεντάρι.
Η δεύτερη μεγάλη ήττα και πληγή για την Ορθοδοξία – και την ελληνική διπλωματία μην ξεχνιόμαστε – είναι η περίπτωση της Μονής Σινά. Θυμηθείτε το: Οι Αιγύπτιοι είναι απίθανο να παραχωρήσουν ιδιοκτησιακά δικαιώματα στους μοναχούς και το πρόβλημα θα παραμένει.
Γεωπολιτικά την περιοχή η Αίγυπτος θέλει να την «κατοχυρώσει» και υπό το φόβο να μετοικήσουν Παλαιστίνιοι στην περιοχή. Κυκλοφορεί και το σενάριο πως υπάρχει και πόλεμος εκ των έσω, αφού συγκεκριμένα κέντρα θέλουν να φορτώσουν το πρόβλημα στον Αρχιεπίσκοπο Σινά Δαμιανό και να καπαρώσουν τη θέση του.
Ουκρανία, Αφρική και Κύπρος
Στην Ουκρανία δεν υπάρχει ελπίδα. Όσο η Μόσχα προσκολλάται στην ατζέντα της και ο Χαλκηδόνος Εμμανουήλ επιμένει να βλέπει… ίσιο, τον στραβό γιαλό στο Κίεβο, τόσο θα παραμένει η (τρίτη) τοπική φωτιά.
Ο Εμμανουήλ με σύμμαχο τον Μητροπολίτη Μπίλα Τσέρκβα Ευστράτιο αντί να έλκουν τους Ορθοδόξους της Ουκρανίας προς τον Μητροπολίτη Επιφάνιο, με την τακτική τους τούς σπρώχνουν στην αγκαλιά του Ονουφρίου.
Ο Επίσκοπος Κομάνων Μιχαήλ που τοποθέτησε ο Βαρθολομαίος στη χώρα δεν βοήθησε. Στην Ουκρανία μαλώνουν μεταξύ τους για το ποιος θα έχει τα πρωτεία και την εύνοια του Πατριάρχη και οι Ρώσοι κοιτούν από μια γωνία και γελούν.
Στην Αφρική η τέταρτη πληγή ξέσπασε με την ίδρυση της ρωσικής «εξαρχίας». Από τη μία ο στρατός της Wagner υπόσχεται άνετη ζωή στους ταλαιπωρημένους ιερείς και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας αποδεκατίζεται από την υποστελέχωση.
Οι ιερείς προσπαθούν να επιβιώσουν. Αδιαφορούν για το αν θα παραμείνουν υπό τη σκέπη του αποπροσανατολισμένου Αλεξανδρείας Θεόδωρου ή θα βρεθούν στην σφαίρα επιρροής της Μόσχας. Φτάνει να ζήσουν.
Στην Κύπρο ο νέος Αρχιεπίσκοπος δεν έχει βρει τα πατήματά του. Η Ορθοδοξία και εκεί δοκιμάζεται με μια πέμπτη φωτιά. Το σκάνδαλο στη Μονή Αββακούμ και η καθαίρεση των μοναχών σκανδάλισε τους Ορθόδοξους Κυπρίους.
Με την περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού – επιλογή του νυν Αρχιεπισκόπου Γεωργίου – ο οποίος δεν δέχτηκε την μεταφορά της κάρας του Απ. Παύλου επειδή θα την έφερναν καθολικοί και ήθελε να ευλογούνται τα… ντελίβερι αν τα μετέφεραν μουσουλμάνοι, απλώς αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά πως οι Ορθόδοξοι κολλάνε στο δέντρο και δεν βλέπουν το δάσος που έχει πάρει φωτιά.
«Μελχισεδέκ»
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»
