Με τη λατρευτική συμμετοχή πολλών πιστών, τελέστηκαν τόσο στην Αρχιεπισκοπή Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, όσο και στις ενορίες των Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Αλβανίας οι Γ΄ Χαιρετισμοί προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Κατά τους Γ΄ Χαιρετισμούς ο Μητροπολίτης Απολλωνίας και Φίερι Νικόλαος χοροστάτησε στο ιστορικό Μοναστήρι Κοιμήσεως της Θεοτόκου μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Απολλωνίας, όπου εκκλησιάστηκαν αρκετά μικρά παιδιά και η ατμόσφαιρα ήταν μυσταγωγική.
Ο ναός της μονής της Παναγίας, εντός της αρχαίας Απολλωνίας, είναι κτισμένος με καλοπελεκημένο οικοδομικό υλικό, προερχόμενο από τη δωρική αυτή αποικία.
Προσδιορίζεται η ανέγερσή του στα πρώτα 50 έτη του 13ου αιώνα και ανήκει στην παραλλαγή των σταυροειδών εγγεγραμμένων ναών, όπου ο τρούλος στηρίζεται σε τέσσερις κίονες και ειδικός χώρος για το Ιερό Βήμα είναι προσκολλημένος στον κυρίως ναό.
Στη Μητρόπολη Βερατίου, στη Μητρόπολη Αργυροκάστρου, στη Μητρόπολη Κορυτσάς, στη Μητρόπολη Απολλωνίας και Φίερι, στη Μητρόπολη Ελμπασάν, οι Ορθόδοξοι προσήλθαν στους ανακαινισμένους και στους κατασκευασμένους εκ θεμελίων από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο ναούς και προσκύνησαν τη σεπτή εικόνα της Θεοτόκου, υψώνοντας ικετευτικά τα χέρια τους προς αυτή και νιώθοντας στενή και άμεση σχέση μαζί Της.
Στα κηρύγματα αναφέρθηκε πως ο άνθρωπος εκτός από τον πατέρα Θεό, έχει και τη μητέρα Παναγία. Κάτι, που το βίωσαν οι Οθρόδοξοι στα χρόνια του διωγμού, όπου έζησαν θαύματα της Παναγίας. Η Θεοτόκος βοηθάει τον άνθρωπο να αυξάνει την αγάπη του προς το Θεό.
Να σημειωθεί ότι ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος, που είναι ιδιαίτερα αγαπητός μεταξύ των πιστών της Μητροπόλεώς του, στους Χαιρετισμούς χοροστατεί σε διάφορες ενορίες, προκειμένου να έλθει σε όσο το δυνατόν συχνότερη επαφή με το ποίμνιό του.
Και δεν παραλείπει να τονίζει τόσο την ανάγκη νέοι να προσέλθουν στην ιερωσύνη, γιατί οι ελλείψεις είναι πολλές.
Όπως επισημαίνει, οι υπάρχοντες ιερείς καταβάλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να εξυπηρετήσουν τις πνευματικές και λειτουργικές ανάγκες, αλλά το πρόβλημα δεν λύνεται, γιατί κάθε χωριό θέλει την παρουσία κληρικού στις χαρές και στις λύπες του.
