Το πρόβλημα με τη Μονή Σινά δεν προέκυψε ουρανοκατέβατο. Στους διαδρόμους του υπουργείου Εξωτερικών και στα Ελληνορθόδοξα Πατριαρχεία ήταν ένα γνωστό αγκάθι. Δυστυχώς πολύ καιρό περίμεναν όλοι «να σκάσει». Γι’ αυτό και τον τελευταίο χρόνο, το σχετικό χαρτοφυλάκιο στο υπουργείο Εξωτερικών είχε αναλάβει να επιλύσει η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου.
Για τους δικούς της καθαρά προσωπικούς λόγους – και την ανοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη για να λέμε τα πράγματα ως έχουν- η τέως αναπληρώτρια ΥΠΕΞ και νυν υφυπουργός, Παπαδοπούλου δεν ασχολήθηκε. Δεν έδωσε την προτεραιότητα που έπρεπε.
Δαπάνησε ενέργεια και όλες της τις δυνάμεις να «ξηλώσει» τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο. Γιατί για την κυρία Παπαδοπούλου η Αμερική είχε ενδιαφέρον. Για τους δικούς της, άγνωστους προς εμάς, λόγους.
Η Αίγυπτος, προφανώς, δεν ήταν καν στην ατζέντα της. Αν είχαν σπεύσει να εργαστούν για την υπόθεση νωρίτερα η εξέλιξη ίσως να ήταν διαφορετική.
Το αμέλησαν
Θυμίζω πως όταν η Αλ. Παπαδοπούλου ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, ζήτησε – εν αγνοία του Πρωθυπουργού – να αντικατασταθεί ο Ελπιδοφόρος. Για την Μονή Σινά δεν έβγαλε μιλιά.
Γιατί αν διπλωματικά η Ελλάδα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο κινούνταν στοχευμένα, τότε ίσως η έκβαση να ήταν διαφορετική. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η κυβέρνηση Σίσι θα μπορούσε να πιεστεί από μια αμερικανική παρέμβαση.
Γιατί Βαρθολομαίος και Ελπιδοφόρος θα μπορούσαν να δουλέψουν χρήσιμα υπέρ αυτής της κατεύθυνσης. Αντιθέτως, η υπόθεση από την πλευρά της Ελλάδας κατέληξε να τη χειρίζεται η Ελλάδα σε επίπεδο Γ.Γ. Θρησκευμάτων.
Σα να πρόκειται για μια αντιπαράθεση δυο μουφτήδων και δυο Μητροπολιτών στην Κομοτηνή.
Δύσκολη εξίσωση
Η υπόθεση δεν προβλέπεται να έχει σύντομα αίσιο τέλος. Αν δε στις επικείμενες εκλογές στην Αίγυπτο, ισχυροποιηθεί η μουσουλμανική αδελφότητα τότε το πρόβλημα δύσκολα θα λυθεί.
Η κυβέρνηση Σίσι δυνητικά θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλίες για να λυθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής Σινά.
Με τους μουσουλμάνους στην εξουσία η εξίσωση δυσκολεύει ακόμη περισσότερο. Εντυπωσιακά ήταν τα αντανακλαστικά του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου που βγήκε μπροστά και «σήκωσε» το θέμα επικοινωνιακά. Μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου να ενοχλήθηκε με τον χειρισμό, αλλά ο καθένας, επιτέλους, κάποια στιγμή να κάνει τη δουλειά του κατά πως πιστεύει.
Άλλωστε αν έκανε η διοικούσα Εκκλησία πάντα όσα ζητούσε το περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη, τότε οι ενορίες θα ήταν κλειστές από την περίοδο της καραντίνας μέχρι σήμερα!
«Μελχισεδέκ»
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»
