O Πατριάρχης Σερβίας κ. Πορφύριος, τέλεσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2026, στον Ιερό Ναό του Αγίου Αποστόλου Λουκά στο Κόσουτνιακ, την Εξόδιο Ακολουθία του προσφάτως εκλιπόντος στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς.
Ενώπιον της σορού του διοικητή του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας, με την προσευχητική συμμετοχή των μελών της οικογένειας του στρατηγού Μλάντιτς, συμπολεμιστών του, εκπροσώπων της Πολιτείας, καθώς και πολλών δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που κατέφθασαν στην πρωτεύουσα από τη Σερβική Δημοκρατία και από όλες τις σερβικές περιοχές, συλλειτούργησαν με τον Προκαθήμενο της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας οι Μητροπολίτες Σρεμίου Βασίλειος, Μπανάτου Νικάνορας, Μπάτσκα Ειρηναίος, Ζβόρνικ και Τούζλας Φώτιος, Μιλέσεβας Αθανάσιος και Μπούντιμλιε και Νίκσιτς Μεθόδιος· οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι Βάλιεβο Ησύχιος, Σάμπατς Ιερόθεος, Μάρτσα Σάββας, Λίπλιαν και Στρατιωτικός Δοσίθεος και Γιενόπολης Νίκων· καθώς και πολυάριθμοι κληρικοί και μοναχοί από διάφορες επαρχίες της Εκκλησίας του Αγίου Σάββα.
Απευθυνόμενος στους παρισταμένους, ο Πατριάρχης τόνισε: “Σήμερα στεκόμαστε ενώπιον της σορού του δούλου του Θεού και αδελφού μας, του στρατηγού Ράτκο, για τον οποίο γνωρίζουμε ότι ήταν χριστιανός και για τον οποίο μαρτυρούν οι ιερείς που τον επισκέπτονταν ότι, κατά τα τελευταία χρόνια, εξομολογούνταν με ταπείνωση και κοινωνούσε του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, πιστεύοντας και ελπίζοντας στο έλεος και στην αγάπη του Θεού· και ο οποίος, στο τέλος, εκοιμήθη κρατώντας στο στήθος του τον Σταυρό του Χριστού.
Γνωρίζουμε ότι το όνομά του θα παραμείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη και στις προσευχές του μεγαλύτερου μέρους του σερβικού ορθόδοξου λαού μας, ο οποίος αισθάνεται και διατηρεί απέναντί του βαθιά ευγνωμοσύνη, διότι τον βλέπει ως τον στρατιώτη και διοικητή που, σε μια δύσκολη και τραγική εποχή, στάθηκε επικεφαλής του στρατού του λαού του, επωμίστηκε μεγάλη ευθύνη και βαρύ φορτίο, υπέστη θυσίες και έδωσε τη ζωή του για την ελευθερία, την υπεράσπιση και την επιβίωση του γένους του.
Στεκόμαστε σήμερα ενώπιον μιας ζωής που δεν είναι δυνατόν να διαχωριστεί από μια φοβερή εποχή — από έναν φρικτό πόλεμο, από μεγάλα δεινά, βαθιές πληγές και τραύματα, από χαμένες εστίες, χαμένες ζωές και τάφους.
Και γι’ αυτό, καθώς σήμερα προσευχόμαστε για την ψυχή του κεκοιμημένου, για την ψυχή του στρατηγού Ράτκο, κατά το παράδειγμα του Κυρίου Χριστού, προσευχόμαστε και για όλους εκείνους των οποίων οι ζωές έσβησαν σε εκείνον τον πόλεμο.
Προσευχόμαστε με μία ψυχή, με έναν νου και με μία καρδιά για την ανάπαυση της ψυχής και τη σωτηρία του δούλου του Θεού Ράτκο· προσευχόμαστε ο Κύριος να του συγχωρήσει κάθε αμαρτία, εκούσια και ακούσια, εν γνώσει και εν αγνοία, και να τον κατατάξει σε τόπο φωτεινό, σε τόπο χλοερό, σε τόπο αναπαύσεως, ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος.
Προσευχόμαστε επίσης στον Κύριο να χαρίσει στην οικογένεια και στους συγγενείς του παρηγοριά και ελπίδα στην αιώνια ζωή· και σε όλους εμάς είθε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός να χαρίσει μετάνοια, ειρήνη, ομόνοια, μετάνοια, αλληλοκατανόηση και τη δύναμη να βλέπουμε ο ένας τον άλλον πάντοτε και παντού με τα μάτια του Χριστού.
Είθε ο Κύριος να συγχωρήσει την ψυχή του αδελφού μας, του στρατηγού Ράτκο, και είθε η μνήμη του να είναι αιωνία. Αμήν.”
