Με την είδηση της εις Κύριον εκδημίας του μακαριστού Μητροπολίτου πρώην Γάνου και Χώρας, κυρού Αμφιλοχίου, ο Μακαριώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β΄, προ του πέρατος της σημερινής Θείας Λειτουργίας, κατά την οποίαν χοροστάτησε στην Ιερά Πατριαρχική Μονή του Αγίου Σάββα στην Αλεξάνδρεια, τέλεσε Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του αοιδίμου μεγάλου Ιεράρχου και Ιεραποστόλου.
Συγκινημένος, ο Μακαριώτατος απηύθυνε προς το εκκλησίασμα τον ακόλουθο λόγο:
«Με βαθύτατη συγκίνηση και υιική ευγνωμοσύνη ανακαλώ σήμερα στη μνήμη μου τον αοίδιμο Γέροντα Αμφιλόχιο, τον πολύτιμο ευεργέτη και στυλοβάτη της Ιεραποστολής του παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Τον πρωτογνώρισα πριν από σαράντα πέντε περίπου χρόνια στα Χανιά, δίπλα στην ευλογημένη κυρία Μαρία Κουφάκη, στο μεγάλο προσκύνημα του Αγίου Νεκταρίου. Με εκείνη την απλότητα, που έκρυβε μέσα της φλόγα Ιεραποστολής, μου είπε: “Έλα, πάτερ Θεόδωρε, στην Αφρική· έλα να βοηθήσεις την Ιεραποστολή”. Και από τότε η ιερή μορφή του χαράχθηκε ανεξίτηλα στην καρδιά μου.
Οφείλουμε τόσα πολλά στον μακαριστό Γέροντα Αμφιλόχιο. Για χρόνια υπηρέτησε με αυταπάρνηση στο Κονγκό, στο Λουμπούμπασι και στο Κολουέζι, οργώνοντας την Αφρική.
Ο μακαριστός Μητροπολίτης πρώην Γάνου και Χώρας, κυρός Αμφιλόχιος, είχε καρδιά πράα και γλυκιά, καρδιά γεμάτη ελεημοσύνη. Υπήρξε πνευματικός πατέρας, στήριγμα και οδηγός δύο εκλεκτών Αρχιερέων του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, του Μητροπολίτου Ειρηνουπόλεως κ. Δημητρίου και του Μητροπολίτου Νοβίας κ. Σάββα. Υπήρξε επίσης πνευματικός καθοδηγητής του Μητροπολίτου Ταμιάθεως κ. Γερμανού και ενίσχυσε ουσιαστικά τον Επίσκοπο Τσίντζα κ. Σίλβεστρο.
Ο Μακαριώτατος συνέχισε λέγοντας για τον μακαριστό Γέροντα: “Πόσες ψυχές αναπαύθηκαν στο πετραχήλι του! Πόσα παιδιά της Αφρικής γεύθηκαν την αγάπη του!
Σήμερα, καθώς πορεύεται προς τους ουρανούς, εκ μέρους του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας εκφράζουμε την απέραντη ευγνωμοσύνη μας. Προσωπικά οφείλω να καταθέσω μία μαρτυρία: σε ταξίδια μου προς το Καμερούν, όταν δεν είχα ούτε το αντίτιμο της επιστροφής, ο σεπτός Γέροντας, με διάκριση και σιωπηλή αγάπη, με ενίσχυε. Η λεπτότητα της καρδιάς του υπήρξε για μένα μάθημα ζωής”.
Και ο Μακαριώτατος, τελειώνοντας, στρέφοντας το βλέμμα του συγκινημένος προς τον ουρανό, είπε: «Σεπτέ Γέροντα Αμφιλόχιε, πορεύου εν ειρήνη. Σε προσμένουν χιλιάδες ψυχές που ανέπαυσες στο πετραχήλι σου· Σε προσμένουν τα αφρικανόπουλα της Ιεραποστολής, δίπλα στον Άγιο Αμφιλόχιο (Μακρή) και στον Άγιο Χρυσόστομο (Παπασαραντόπουλο).
Αιωνία σου η μνήμη. Η ευγνωμοσύνη μας θα σε συνοδεύει πάντοτε».
