του π. Ηλία Μάκου
Ένα σπάνιο μνημείο Βυζαντινής Τέχνης, ο ναός της Παρηγορήτισσας στην Άρτα, που είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και παλαιότερα υπήρξε καθολικό Μονής, έχει υποστεί φθορές στο πέρασμα του χρόνου.
Στο πλαίσιο αυτό υπογράφτηκε σύναψη Προγραμματικής Σύμβασης μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρειας Ηπείρου και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για την υλοποίηση του ερευνητικού προγράμματος «Διερευνητικές εργασίες υποστήριξης των μελετών εφαρμογής για την αποκατάσταση του Ιερού Ναού Παναγιάς Παρηγορήτισσας Άρτας», προϋπολογισμού 80.000 ευρώ.
Και αυτό για να υποστηριχθεί η αρχιτεκτονική και στατική μελέτη εφαρμογής.
Αυτά τα θρησκευτικά μνημεία, τμήμα και περιεχόμενο του πολιτισμού και των παραδόσεών μας, όπως ο ιστορικός ναός της Παναγίας Παρηγορήτισσας στην Άρτα, μας θυμίζουν στο διάβα του χρόνου ότι είμαστε Ορθόδοξοι. Είμαστε και θα είμαστε.
Η εκκλησία της Παρηγορήτισσας πρωτοκτίστηκε από το Μιχαήλ τον Β΄ Κομνηνό στα μέσα του 13ου αι., ενώ τη σημερινή της μορφή, μεγαλύτερων διαστάσεων από την αρχική, έλαβε στα τέλη του 13ου αι. από τον Νικηφόρο τον Α΄ και τη σύζυγό του Άννα Παλαιολογίνα στα τέλη του 13ου.
Σύμφωνα με τα ονόματα, που αναγράφονται στο ανάγλυφο διάκοσμο της δυτικής εισόδου, ο Αν. Ορλάνδος χρονολόγησε την ανέγερση του ναού μεταξύ των ετών 1283 και 1296.
Τα ψηφιδωτά, που διακοσμούν τον τρούλο (Παντοκράτορας με δώδεκα προφήτες και σώματα Χερουβείμ και Σεραφείμ, οι τέσσερις Ευαγγελιστές), είναι φθαρμένα.
Οι παλαιότερες τοιχογραφίες στο ναό χρονολογούνται στις αρχές του 15ου αι.
Στο Ιερό οι τοιχογραφίες της κόγχης χρονολογούνται από το 1558, ενώ στους τοίχους του κυρίως ναού και του νάρθηκα οι τοιχογραφίες έγιναν από τα τέλη του 17ου έως και τα τέλη του 18ου αι.
Ο ναός της Παρηγορήτισσας διατηρεί ανόθευτη την αλήθεια και την ορθή πίστη, τις οποίες έχουμε την υποχρέωση να ζούμε, αλλά και να τη διαφυλάξουμε.
Και μας φωνάζει από τα βάθη των αιώνων ότι ο κόσμος όλος δεν μπορεί να ισοσταθμίσει την αξία της ψυχής μας.
Πόσο το λησμονούμε αυτό!… Πόσο μας απατούν τα μάταια, γιατί φαντάζουν… Αλλά και τα αμαρτωλά, γιατί μας δελεάζουν. Και εξ αιτίας αυτών παραθεωρούμε το θησαυρό μας, την ανεκτίμητη σε αξία ψυχή μας.
Αλλά η ψυχή είναι, που κάνει τον άνθρωπο άνθρωπο…
Ο ναός της Παρηγορήτισσας είναι, μέσα στο πέρασμα του χρόνου, ένας δείχτης. Δείχτης για το σήμερα και το αύριο. Προσανατολίζει σωστά. Δείχνει πάντα το μεγάλο δρόμο. Τον ωραίο δρόμο. Του Θεού το δρόμο.
Εδώ η ασφάλεια. Εδώ η παρηγοριά. Στο τέρμα η ατέρμονη ευτυχία. Ευτυχείς οι πιστοί, που δεν περιφρονούν τους πνευματικούς δείκτες.
Ο ναός της Παρηγορήτισσας μας θυμίζει κάθε στιγμή ότι για να μη φθάσει ο άνθρωπος στο κατάντημα να αποχωριστεί από το Θεό της αγάπης και του ελέους, πρέπει να εφαρμόζει σε όλη του τη ζωή τη θεία παραγγελία:
Κράτει ο έχεις.
Να προσέχουμε, δηλαδή να κρατάμε και να φυλάττουμε στην ψυχή μας το σωτήριο θησαυρό της πίστης και της υπακοής στο Χριστό.
Μη δώσουμε ποτέ εμπιστοσύνη σε όσα αντίθετα προς τη χριστιανική διδασκαλία παρουσιάζει ο κόσμος.
Μη νομίσουμε ποτέ, ότι θα βρούμε πραγματική ευτυχία με την ανειλικρίνεια και το ψεύδος, με την αδικία και την έχθρα, με την ανηθικότητα και γενικά με την καταπάτηση των ευεργετικών διατάξεων του Θεού.
Ο ναός της Παρηγορήτισσας στην Άρτα στέλνει διαχρονικά το μήνυμα ότι δεν είναι αρκετό να έχουμε οι Χριστιανοί κάποια χλιαρή και άκαρπη πίστη.
Πρέπει η πίστη μας να είναι ζωντανή και θερμή. Και να έχει καρπούς τα έργα της αρετής, τη χριστιανική συμπεριφορά σε όλες τις περιστάσεις.
Με τον τρόπο αυτό η πίστη μας θα μένει θερμή και ακλόνητη πάντοτε.
