Πλήθη προσκυνητών απ’ όλη την Μεγαλόνησο Κρήτη και την λοιπή Ελλάδα κατέκλυσαν το ιερό προσκύνημα του Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού, στην γενέτειρα του το Συρικάρι Κισάμου, κατά το διήμερο της ιεράς του μνήμης.
Δεκάδες οργανωμένοι όμιλοι προσκυνητών με λεωφορεία ως και εκατοντάδες άλλοι, με ιδιωτικά μέσα, ύψωσαν χείρας ικέτιδας στον οικουμενικό Όσιο Νικηφόρο, κατακλύζοντας το ιερό προσκύνημά του, μη πτοούμενοι από το ψύχος, τον δυνατό άνεμο και τις χαμηλές θερμοκρασίες αρκετοί δε προσέγγισαν το ιερό προσκύνημα πεζή, περπατώντας, επί ώρες πολλές, σε δύσβατους και κακοτράχαλους δρόμους (εκπληρώνοντας το τάμα τους προς τον Όσιο).
Του Εσπερινού χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος, ο οποίος με λόγους θερμούς, καλωσόρισε τα πλήθη των προσκυνητών που, υπομονετικά και επί ώρα, παρά το έντονο ψύχος, ανέμεναν δια να προσκυνήσουν το χαριτόβρυτο και ευωδιάζον (σύμφωνα με μαρτυρίες πολλών) λείψανο του Οσίου Νικηφόρου, επαινώντας την ευλάβεια και υπομονή τους.
Ο Μητροπολίτης κ. Αμφιλόχιος έδωσε τον λόγο στον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Αθανάσιο (Καραχάλιο), ο οποίος αφού ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη, με λόγο μεστό, αναφέρθηκε στον τιμώμενο Όσιο, σημειώνοντας: «Ο Όσιος Νικηφόρος με τον τρόπο της ζωής του, παρά το ότι δεν μιλούσε, έγινε το πιο βροντερό κήρυγμα για όλους μας. Ποιο κήρυγμα; Ότι ο Χριστός είναι το παν και χωρίς τον Χριστό δεν αντέχεται ο δρόμος της ζωής. Σε ένα κόσμο που έχει χώρο και χρόνο για οτιδήποτε πρόσκαιρο και φθαρτό, για οτιδήποτε γήινο, αλλά δεν έχει χώρο και χρόνο για τον Χριστό, όλα αυτά μπορεί να ακούγονται ξένα. Όμως αν δεν δώσουμε χώρο και χρόνο στον Χριστό, η ζωή μας δεν έχει καμία αξία και κανένα νόημα».
Της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος, συλλειτουργούντων των Μητροπολιτών Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου και του Μητροπολίτη κ. Αμφιλοχίου.
Ο προεξάρχων Ιεράρχης κ. Κύριλλος, με λόγο εμπνευσμένο, μεστό και ζείδωρο, και αφού ευχαρίστησε, και εκ μέρους του συλλειτουργούντος Μητροπολίτου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου, τον Μητροπολίτη κ. Αμφιλόχιο «δια την ευγενική και φιλάδελφο πρόσκληση της αγαπώσης καρδίας του», αναφέρθηκε στον βίο του Οσίου Νικηφόρου, σημειώνοντας μεταξύ άλλων: «Η μνήμη ενός μεγάλου, λαοφιλούς και λαοφίλητου Αγίου, του Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού συνήγαγε σήμερα σε αυτό τον ιερό τόπο όλους εμάς και μαζί με εμάς και πλήθη προσκυνητών, απ’ όλη την Κρήτη και την λοιπή Ελλάδα. Ό Όσιος Νικηφόρος ήταν ακτήμων μοναχός, αλλά αετός υψιπέτης. Δεν είχε τίποτα δικό του είχε όμως όλο τον κόσμο μέσα στην καρδιά του και όλη την Χάρι του Θεού. Γι’ αυτό και αγίασε και μοιράζει σήμερα αυτή την χάρι σε όλους εμάς εδώ που, ταπεινοί προσκυνητές, τον παρακαλούμε να μας χαρίζει πνευματική υγεία. Δεν φτάνει να παρακαλούμε μόνο για την σωματική μας υγεία, περισσότερο έχουμε ανάγκη από την εσωτερική υγεία, την πνευματική, την εσωτερική δηλαδή κατάσταση που ζούσε ο Όσιος Νικηφόρος, έχοντας δώσει την καρδιά του στον Χριστό. Όλων μας τα βήματα να είναι βήματα της Εκκλησίας του Χριστού. Να χαρίζει σε όλους μας την σωματική και την ψυχική υγεία μας».
Ο Μητροπολίτης κ. Αμφιλόχιος, με λόγους φιλάδελφους, ευχαριστιακούς, καλωσόρισε τους Αρχιερείς, ευχαριστώντας τους «δια την ευγένεια και καλωσύνη της αποκρίσεως στην ταπεινή πρόσκληση», σημειώνοντας: «Στους πνευματικούς χειμώνες των καιρών μας, σε έναν κόσμο που φαντάζει να χωλαίνει από αισιοδοξία και ελπίδα στις δυσκολίες της ζωής, ο παγκόσμιος, ο οικουμενικός Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός, βεβαιώνει πως ο άνθρωπος μπορεί να πετύχει τον προσωπικό του αγιασμό, να καταστεί δυνάμει άφθαρτος και αθάνατος, μόνο όταν μπολιαστεί μέσα στο σώμα της Εκκλησίας, μόνο όταν βιώνει το μυστήριο της παρουσίας του Χριστού στην ζωή του».
Ευχαρίστησε τους Κληρικούς απ’ όλη την Κρήτη, που μετείχαν της ιεράς πανηγύρεως, τον προϊστάμενο του ιερού προσκυνήματος, Παν. Αρχ. π. Χρύσανθο (Τσαχάκη), «δια την άρτια οργάνωση», ως και τις δεκάδες των διακονητών, δίδοντας τον λόγο στον Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομο, ο οποίος αφού ευχαρίστησε και εξέφρασε την χαρά και την συγκίνηση του, χαιρέτισε λέγοντας, σε μορφή μαντινάδας «Άγιε Νικηφόρε μου βλέπε το Συρικάρι και σ’ όσους έρχουντε επαέ να δίνεις μόνο Χάρι!».
Πλούσια φιλοξενία παρασχέθηκε σε όλους τους προσκυνητές του διημέρου, από τασιμάρηδες ως έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον Όσιο, οι δε προσκεκλημένοι απόλαυσαν αρχοντικής δοχής στο παρακείμενο κτιριακό συγκρότημα.
