Με αφορμή τη μεγάλη δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, ο Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος απευθύνει πατρικό μήνυμα προς τον ιερό κλήρο και τον ευσεβή λαό της Ιεράς Μητροπόλεως.
Στο μήνυμά του ο Μητροπολίτης αναφέρεται στο βαθύτερο θεολογικό νόημα της εορτής, στη σύνδεσή της με το Θείο Φως, τον Σταυρό του Χριστού και τον πνευματικό αγώνα κάθε πιστού, ενώ παράλληλα εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η Εκκλησία καθιέρωσε τον εορτασμό της Μεταμορφώσεως την 6η Αυγούστου.
Ακολουθεί το μήνυμα του Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου:
ΜΗΝΥΜΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ
Λάρισα, 6 Αυγούστου 2026
Προς
τον Ιερό Κλήρο και τον
ευσεβή Λαό της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως.
Αγαπητοί μου,
Λάμπει και πάλι ολόφωτη η εορτή της Θείας Μεταμορφώσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού!
Η εορτή αυτή εορτάζεται μέσα στην καλοκαιρινή περίοδο, οπότε και ο αισθητός ήλιος φωταυγεί περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο. Δεν συνέβη όμως μέσα στο καλοκαίρι το γεγονός της Μεταμορφώσεως. Συνέβη σαράντα ημέρες πριν τη Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδή σε περίοδο από τον χειμώνα προς την άνοιξη.
Δεν θα μπορούσε όμως η κατ’ εξοχήν εορτή του Φωτός να πανηγυρίζεται στη μουντάδα του χειμερινού ή ανοιξιάτικου καιρού. Χρειαζόμαστε το ολόφωτο ελληνικό καλοκαίρι για να νιώσουμε και με αισθητό τρόπο τη δόξα της Θεότητος.
Γιατί δεν γιορτάζουμε την εορτή της Μεταμορφώσεως σαράντα ημέρες πριν τη Μεγάλη Παρασκευή; Μα διότι κάτι τέτοιο θα ήταν τελείως αδόκιμο και αντιπνευματικό.
Γιατί;
Διότι σαράντα ημέρες πριν τη Μεγάλη Παρασκευή έχουμε ήδη μπει στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, την πιο πνευματική περίοδο του έτους, όπου όμως κυριαρχεί η θλίψη για τις αμαρτίες μας και η προσπάθεια μετανοίας.
Κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής το όλο κλίμα είναι πένθιμο, ακόμη και τα χρώματα μέσα στον Ιερό Ναό. Θυμηθείτε ότι τότε φορούμε στην Αγία Τράπεζα μελανά άμφια και όχι λαμπρά, ενώ και οι κληρικοί ενδύονται αναλόγως.
Δεν ταιριάζει λοιπόν με το κατανυκτικό κλίμα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής η δυναμική εορτή της φανερώσεως της Θείας Δόξης, της ελλάμψεως του Θείου Φωτός, της ολόλαμπρης παρουσίας του Χριστού.
Γιατί τοποθετήθηκε η εορτή την 6η Αυγούστου; Με ποια κριτήρια; Ποιος το αποφάσισε;
Στις 14 Σεπτεμβρίου 629, ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος επιστρέφει νικητής και τροπαιούχος από την εκστρατεία του εναντίον των Περσών. Ενσυνείδητα δεν κατέστρεψε τελείως την Περσική Αυτοκρατορία, προτιμώντας την ειρήνη, με ρητό όρο όμως να επιστραφεί το μεγαλύτερο σέβασμα της Χριστιανοσύνης, ο Σταυρός του Κυρίου, τον οποίο οι Πέρσες είχαν αρπάξει όταν κατέλαβαν τα Ιεροσόλυμα το 614.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 629 λοιπόν, ο Τίμιος Σταυρός υψώνεται μέσα στην Κωνσταντινούπολη επάνω στην Αγία Τράπεζα του Ναού της του Θεού Σοφίας.
Από τότε η ημέρα αυτή εορτάζεται στην Εκκλησία ως ημέρα χαρμολύπης και, μάλιστα, κατά την εκκλησιαστική συνείδηση λογίζεται ως δεύτερη Μεγάλη Παρασκευή και είναι αυστηρή νηστεία.
Τι πιο φυσικό λοιπόν, η εκκλησιαστική συνείδηση να καθιερώσει να εορτάζεται η εορτή της Μεταμορφώσεως σαράντα ημέρες πριν από τη δεύτερη αυτή Μεγάλη Παρασκευή;
Έτσι, επελέγη η 6η Αυγούστου ως ημέρα πανηγύρεως της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ακριβώς γιατί η ημέρα αυτή είναι σαράντα ημέρες πριν από την 14η Σεπτεμβρίου, ημέρα εορτής της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.
Η Μεταμόρφωση του Κυρίου προηγήθηκε πριν από τη Σταύρωση, για να πάρουν θάρρος οι μαθητές και να μην απελπιστούν από το Πάθος του Κυρίου.
Και η εορτή της Μεταμορφώσεως εορτάζεται πριν από την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, για να πάρουμε θάρρος και να μην απελπιζόμαστε στις δυσκολίες της ζωής.
Πριν από τον Σταυρό, ο Χριστός μας φανέρωσε τη Δόξα Του, για να επιστηριχθούν και να ενισχυθούν οι Μαθητές. Και εμείς εορτάζουμε τη Μεταμόρφωση, όχι απλώς στην προοπτική της άλλης εορτής, της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, αλλά στην προοπτική του φωτισμού μας, ώστε να βαστάσουμε τον όποιον προσωπικό μας Σταυρό, τις δυσκολίες της ζωής, αλλά και τον πνευματικό αγώνα, ώστε να αναδειχθούμε άνθρωποι του Θεού και μέτοχοι της Θείας Δόξης.
Μακάρι να αξιωθούμε όλοι αυτού του Θείου Φωτισμού, αυτής της Θείας Δόξης, αυτής της πνευματικής μας καταξιώσεως.
Αμήν.
Με πατρικές ευχές.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμος
