Την Τρίτη 14 Ιουλίου ο Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων κ. Δημήτριος επισκέφθηκε την Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Τον υποδέχθηκαν στο επισκοπικό μέγαρο ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και ο Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας.
Το απόγευμα ο Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων κ. Δημήτριος χοροστάτησε στον Εσπερινό και την Παράκληση στον Ιερό Ναό Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως του Ιατρού και Θαυματουργού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά. Τον θείο Λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος ευχήθηκε στον χοροστατούντα για την 52η επέτειο της εις διάκονον χειροτονία του και τον ευχαρίστησε για την επίσκεψή του και την χοροστασία του. Ο Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων κ. Δημήτριος, κατά την αντιφώνησή του, ευχαρίστησε για τις ευχές και μίλησε για την ειρήνη που στερείται στις μέρες μας ένα μεγάλο μέρος του παγκοσμίου πληθυσμού και την ανάγκη για προσευχή υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου. Επίσης αναφέρθηκε στη μεσιτεία των Αγίων προς τον Κύριον και την ανάγκη για την επίκλησή τους εκ μέρους των πιστών.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονος
Η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει και τιμά αύριο τη μνήμη των αγίων μαρτύρων Κηρύκου και Ιουλίττης, οι οποίοι μαρτύρησαν κατά τον φοβερό διωγμό του αυτοκράτορος Διοκλητιανού στις αρχές του 4ου αιώνος. Αν και έζησαν και μαρτύρησαν στη Μικρά Ασία, η φήμη και η τιμή τους διαδόθηκε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο, όπως φαίνεται και από τον ιερό ναό του 14ου αιώνος που σώζεται στη Βέροια και ο οποίος υπήρξε αρχικά το Καθολικό Σταυροπηγιακής Μονής.
Πώς δικαιολογείται όμως η φήμη των δύο αγίων μαρτύρων;
Δικαιολογείται από τη ζωή και το μαρτύριό τους. Η αγία Ιουλίττα ήταν γόνος μιας ευγενούς χριστιανικής οικογενείας από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Νυμφεύθηκε έναν επίσης ευσεβή και ευγενή σύζυγο, ο οποίος όμως εκοιμήθη, αφήνοντας την Ιουλίττα με ένα βρέφος, τον Κήρυκο. Η ευσεβής Ιουλίττα αφιερώθηκε τότε αποκλειστικά στην ανατροφή του παιδιού της και του δίδαξε την πίστη στον Χριστό.
Όταν ο Κήρυκος έγινε τριών ετών ξέσπασε ο μεγάλος διωγμός εναντίον των Χριστιανών. Παρότι αρχικά η μητέρα του επιχείρησε να τον προστατεύσει τον μικρό Κήρυκο, εγκαταλείποντας την πατρίδα τους και καταφεύγοντας στην Ταρσό, τελικά συνελήφθησαν. Η Ιουλίττα ομολόγησε την πίστη στον Χριστό και υπέμεινε τα βασανιστήρια με θάρρος. Ο μικρός Κήρυκος που παρακολουθούσε το μαρτύριο της μητέρας του, όπως ήταν φυσικό, έκλαιε.
Όταν όμως ο έπαρχος τον πήρε στην αγκαλιά του, για να τον ηρεμήσει, και άρχισε να του υπόσχεται ότι θα έχει κοντά του όλες τις ανέσεις και τις τιμές του κόσμου, τότε όχι μόνο άκουσε έκπληκτος το νήπιο να ομολογεί την αγάπη του στον Χριστό, αλλά και το είδε να τον κλωτσά απότομα και να φεύγει μακριά του.
Οργισμένος τότε ο έπαρχος πήρε τον Κήρυκο ξανά στα χέρια του και τον πέταξε με θυμό επάνω στα μαρμάρινα σκαλοπάτια με συνέπεια τον μαρτυρικό θάνατό του.
Η μητέρα του δόξασε τον Χριστό που το παιδί της αξιώθηκε του μαρτυρικού στεφάνου και με χαρά περίμενε και τον δικό της, που τον έλαβε σε λίγο δι’ αποκεφαλισμού, για να ζει αιώνια κοντά στον Χριστό μαζί με τον υιό της.
Το θαυμαστό αυτό παράδειγμα της ζωής και του μαρτυρίου της αγίας Ιουλίττης και του αγίου Κηρύκου, μας θυμίζει τους λόγους του αγίου Λουκά, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, προς τους γονείς και την υποχρέωση που έχουν να διδάσκουν στα παιδιά τους την ευσέβεια.
«Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος», γράφει ο άγιος Λουκάς, «χαρακτηρίζει τους πατέρες που δεν φροντίζουν να δώσουν στα παιδιά τους σωστή χριστιανική αγωγή χειρότερους και από τους ίδιους τους παιδοκτόνους, διότι, εκείνοι μεν χωρίζουν το σώμα από την ψυχή, αυτοί δε, φέροντες την ψυχή μαζί με το σώμα, την ρίπτουν εις το πυρ της κολάσεως».
Αντίθετα, συνεχίζει ο άγιος Λουκάς, «στους αιώνες των αιώνων η ευλογία του Θεού σ’ αυτούς που μαθαίνουν στα παιδιά τους την ευσέβεια».
Με ποιόν τρόπο όμως διδάσκουμε την ευσέβεια στα παιδιά; Την απάντηση μας την δίδει και πάλι ο άγιος Λουκάς λέγοντας: Την διδάσκουμε «έτσι όπως το έκαναν οι χριστιανοί των πρώτων αιώνων. Από πολύ μικρή ηλικία μάθαιναν τα παιδιά τους να προσεύχονται, να αγαπούν την Εκκλησία, να νηστεύουν και να συμμετέχουν στα μυστήρια. Τα γράμματα τα μάθαιναν τα παιδιά από τα βιβλία της Αγίας Γραφής. Ποτέ δεν επέτρεπαν οι γονείς στα παιδιά τους να καθήσουν στο τραπέζι χωρίς προσευχή. Προσπαθούσαν να μάθουν τα παιδιά τους ότι κάθε έργο τους, κάθε βήμα, ο χριστιανός πρέπει να το κάνει με σταυρό και προσευχή.
Δεν φρόντιζαν μόνο να έχουν τα παιδιά τους την εγκύκλιο παιδεία, να έχουν γνώσεις φιλοσοφικές και να γνωρίζουν τη μουσική και την τέχνη, αλλά να έχουν και τη σωστή αγωγή, διότι δυστυχισμένος είναι αυτός που δεν γνωρίζει τον Θεό και μακάριος εκείνος που τον γνωρίζει ακόμη και αν δεν ξέρει τίποτα άλλο».
Γι’ αυτό και συστήνει ο άγιος Λουκάς: «Να μην περιορίζεται τη μόρφωση και την αγωγή των παιδιών σας στη σοφία αυτού του κόσμου. Να μαθαίνουν ταυτόχρονα την άνωθεν σοφία και την ανώτατη αλήθεια. Να μαθαίνουν τον νόμο του Θεού και τις εντολές του Χριστού, να μαθαίνουν την ευλάβεια, πώς να έχουν πάντα τη μνήμη του Θεού και τη σωστή χριστιανική οδό. Μόνο τότε δεν θα χαθούν τα παιδιά σας στις οδούς της ανθρωπίνης σοφίας, μόνο τότε πάνω από όλα θα έχουν τη χριστιανική σοφία, τη γνώση του Θεού. Με αυτό τον τρόπο, λοιπόν, πρέπει να διαπαιδαγωγούμε τα παιδιά μας.
Με ποιόν τρόπο να το κάνετε;» συνεχίζει ο άγιος Λουκάς, «Πρώτα-πρώτα με το δικό σας παράδειγμα, διότι με το παράδειγμα των γονέων διαπαιδαγωγούνται τα παιδιά. Όποιον λόγο και να πεις, όσο καλός παιδαγωγός και να είσαι, δεν είναι τίποτε μπροστά στο παράδειγμα που βλέπουν τα παιδιά στους γονείς τους».
Γι’ αυτό ας φροντίζουμε να δίδουμε το καλό παράδειγμα, «και ας προσέχουμε τί κάνουμε και τί ζητούμε από τα παιδιά μας, για να είναι η ευλογία του Κυρίου στους αιώνες των αιώνων σε όλους εσάς και στα παιδιά σας».
Για να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
