Κατά το τρέχον έτος συμπληρώθηκαν πενήντα έτη θεοφιλούς και θυσιαστικής διακονίας του ιερατικού ζεύγους Στυλιανού και Παναγιώτας Σκούτα στην Ενορία Αγίου Σπυρίδωνος, στο προάστιο Kingsford του Σύδνεϋ. Ως καταλληλότερη περίσταση για την έκφραση ευγνωμοσύνης προς τα πρόσωπά τους, προσφέρθηκε η Ιερά Πανήγυρις της Ενορίας, η οποία κορυφώθηκε την Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου, με την τέλεση Πολυαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου.
Με τον Αρχιεπίσκοπο συλλειτούργησαν οι Θεοφιλέστατοι Χωρεπίσκοποι Πέρθης κ. Ελπίδιος και Καμπερας κ. Αθηναγόρας, και οι Θεοφιλέστατοι βοηθοί Επίσκοποι Μιλητουπόλεως κ. Ιάκωβος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Yellow Rock, και Κερασούντος κ. Χριστοφόρος, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής. Τον θείο λόγο κήρυξε, κατόπιν παρακλήσεως του Σεβασμιωτάτου, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Πέρθης κ. Ελπίδιος.
Στο τέλος της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας, σε συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, ο Αρχιεπίσκοπος κάλεσε κοντά του τον Ιερατικώς Προϊστάμενο του Αγίου Σπυρίδωνος, Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου π. Στυλιανό, και την Πρεσβυτέρα του, Παναγιώτα, στους οποίους απένειμε την ανώτερη τιμητική διάκριση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, το Παράσημο του Τάγματος των Φιλοχρίστων. «Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε», σημείωσε κατά την προσφώνησή του ο Σεβασμιώτατος, μιλώντας με λόγους ευγνωμοσύνης για την πολυετή και πολύτιμη προσφορά τους στην Ενορία του Kingsford και συνολικότερα στην τοπική Εκκλησία της Αυστραλίας.
Εισαγωγικά, ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Μακάριος μνημόνευσε τον προκάτοχο του π. Στυλιανού και ιδρυτή της Ενορίας, αείμνηστο π. Ηλία Οικονόμου, ο οποίος εκοιμήθη εν Κυρίω το 1975. Έκανε λόγο για έναν πολύ ευλογημένο κληρικό και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η ψυχή του αναπαύεται μετά των Αγίων και των Δικαίων.
Αναφερόμενος δε στον συνεχιστή του έργου του, τον π. Στυλιανό, αναγνώρισε τους πολλούς κόπους που έχει καταβάλει και την απόλυτη αφοσίωση που έχει επιδείξει κατά την πεντηκονταετή διακονία του στην Ενορία του Αγίου Σπυρίδωνος. Επίσης, τόνισε τη συμβολή της Πρεσβυτέρας Παναγιώτας στο έργο της κατά Θεόν προόδου και αναπτύξεως της Ενορίας. Τέλος, ευχήθηκε σε αμφοτέρους να έχουν πολλά ακόμη έτη και ευλογημένα, και να συνεχίσουν να εργάζονται με αγάπη, για την δόξα του Χριστού και της Εκκλησίας.
Αντιφωνώντας, ο π. Στυλιανός ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο για τη γενόμενη προς το πρόσωπό του τιμή, αλλά κυρίως για την ειλικρινή αγάπη και διαρκή υποστήριξή του. «Με έχει αγκαλιάσει από την πρώτη ημέρα που ήρθε στην Αυστραλία», σημείωσε εμφανώς συγκινημένος, ενθυμούμενος και το έμπρακτο ενδιαφέρον του Ποιμενάρχου του όταν αντιμετώπισε δοκιμασία με την υγεία του.
Ο π. Στυλιανός μίλησε, επίσης, με λόγους από καρδιάς για την καθοριστική στήριξη που του παρείχε η Πρεσβυτέρα Παναγιώτα κατά την πολυετή διακονία του στην Ενορία Αγίου Σπυρίδωνος. «Χωρίς την Πρεσβυτέρα μου, δε θα έμενα για πολύ καιρό στην Ενορία αυτή», σημείωσε χαρακτηριστικά, δηλώνοντας ευλογημένος από τον Θεό που είχε ως βασικό συνοδοιπόρο του έναν άνθρωπο με πλειάδα αρετών, όπως η εργατικότητα, η σύνεση, η σοφία, η υπομονή και η αξιοπρέπεια.
Μετά την απόλυση της Θείας Λειτουργίας, το ιερατικό ζεύγος που στέκεται ως «στυλοβάτης» της Ενορίας του Kingsford εδώ και μισό αιώνα, δέχθηκε συγχαρητήριες ευχές από τους Θεοφιλεστάτους Επισκόπους, τους κληρικούς και τους πιστούς που εκκλησιάστηκαν, μεταξύ των οποίων ήταν ο Πρόεδρος της Ενορίας κ. Ηλίας Οικονόμου και μαθητές και μαθήτριες του Κολλεγίου του Αγίου Σπυρίδωνος.
