Την Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2026, με αφορμή την επέτειο ενθρονίσεως του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου και της κουράς του, τελέσθηκε θεία Λειτουργία και εν συνεχεία Σύναξη των μοναχών και μοναζουσών της Μητροπόλεως, στο Ιερό Ησυχαστήριο Παναγίας Γοργοεπηκόου Ναυπάκτου.
Στην θεία Λειτουργία και την Σύναξη έλαβαν μέρος οι Μοναστικές Αδελφότητες της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμπελακιωτίσσης με τον Καθηγούμενο π. Πολύκαρπο και τους διαμένοντες αδελφούς, καθώς και τους εγγεγραμμένους Ιερομονάχους που διακονούν στην Ιερά Μητρόπολη, της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Βομβοκούς υπό την Καθηγουμένη Ειρήνη Μοναχή και του Ιερού Ησυχαστηρίου Παναγίας Γοργοεπηκόπου, που φιλοξένησαν την Σύναξη, υπό την Καθηγουμένη Χριστοφίλη Μοναχή.
Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας προσφέρθηκε κέρασμα στο Αρχονταρίκι του Ησυχαστηρίου και εν συνεχεία η Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Βομβοκούς, Ειρήνη Μοναχή, ομίλησε εισαγωγικά λέγοντας ότι αυτή η μοναστική Σύναξη αποτελεί ευκαιρία επιστροφής στην ουσία της μοναχικής κλήσεως και στην πιστή διαφύλαξη της ιερής παρακαταθήκης της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της μοναχικής ζωής. Ο μοναχός προσφέρει ολόκληρη την ύπαρξή του στον Χριστό, παραιτείται από το ίδιον θέλημα και τα δικαιώματά του και αγωνίζεται για την εσωτερική του μεταμόρφωση. Κύρια διακονία του μοναχού είναι η προσευχή υπέρ όλου του κόσμου και η αποδοχή του θελήματος του Θεού «να σωθούν οι πάντες». Μέσα από τη μετάνοια, την ησυχία και την προσευχή ο μοναχός οδηγείται στην εμπειρική θεολογία και στην τελείωση. Η ζωντανή αυτή πατερική παρακαταθήκη εκφράζεται στη ζωή και τη διδασκαλία των Αγίων, Σιλουανού, Σωφρονίου και Καλλινίκου και προβάλλεται από τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας ως «προφητική ενόραση, αποστολική ζωή, μαρτυρική βιοτή»• δηλαδή ως ζωντανή μαρτυρία του Ευαγγελίου μέσα στην Εκκλησία.
Κατέληξε λέγοντας: «Σεβασμιώτατε, σήμερα θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε εκ βάθους καρδίας, για την παρουσία σας, για την πατρική σας αγάπη, και ιδιαίτερα για την επιμονή σας να μας θυμίζετε ότι ο Ορθόδοξος μοναχισμός δεν είναι ένα κεφάλαιο του παρελθόντος. Είναι μια ζωντανή μαρτυρία του Ευαγγελίου. Προσευχόμαστε ο Κύριος να σας χαρίζει υγεία, δύναμη και φωτισμό, ώστε να συνεχίζετε επί πολλά έτη την ευλογημένη διακονία σας προς δόξαν του Αγίου Ονόματός Του και προς οικοδομήν της Εκκλησίας. Με βαθύ σεβασμό και ευγνωμοσύνη σας παρακαλούμε να λάβετε τον λόγο και να μας μεταδώσετε από τον πνευματικό πλούτο της εμπειρίας σας, από τον φωτισμό της θεολογικής σας σκέψεως και από το ζωντανό βίωμα της πατερικής παραδόσεως, την οποία με τόση συνέπεια και αφοσίωση διακονείτε».
Ο Μητροπολίτης ευχαρίστησε τους Ηγουμένους, τους Μοναχούς και τις Μοναχές για την σημερινή Σύναξη, και την Γερόντισσα Ειρήνη για την εισήγησή της και το εξαιρετικό περιεχόμενό της.
Έλαβε αφορμή από τον λόγο της, ότι ο μοναχισμός είναι η ιερά παρακαταθήκη και είπε ότι αυτό είναι το ουσιαστικό στοιχείο του Ορθοδόξου μοναχισμού, είναι η παράδοση της Εκκλησίας. Αναπτύσσοντας το νόημα της παραδόσεως είπε ότι είναι οι τρεις λέξεις, τις οποίες συναντούμε στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, στην διδασκαλία του Χριστού και των Προφητών, Αποστόλων και Πατέρων, δηλαδή η κάθαρση, ο φωτισμός και η θέωση. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται όλη η παράδοση της Εκκλησίας, που είναι η βάση της μυστηριακής ζωής και των Δογμάτων της Εκκλησίας.
Είπε ότι αυτή η παράδοση φαίνεται καθαρά στο «Γεροντικόν», ή στα «Αποφθέγματα των αγίων Γερόντων», βιβλίο που περιλαμβάνει την ζωή και τους λόγους των αββάδων και αμμάδων που έζησαν τον 4ο και 5ο αιώνα μ.Χ. στην έρημο της Αιγύπτου με κέντρο την Σκήτη, την Νιτρία, τα Κελλία και περιγράφουν την ευαγγελική ζωή. Ανακοίνωσε ότι η ανάλυση του «Γεροντικού» θα είναι το θέμα των ομιλιών του εφέτος από τον Οκτώβριο στον τηλεοπτικό σταθμό «Λύχνος» της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, με την ευλογία του Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου.
Στην συνέχεια είπε ότι γνώρισε τον Ορθόδοξο μοναχισμό πρώτα από το οικογενειακό του περιβάλλον, έπειτα έλαβε την ευλογία ενός αγίου Ιερομονάχου, του π. Ιακώβου Μπαλοδήμου, που ήταν ο πρώτος Πνευματικός του αγίου Παϊσίου, ακόμη από τον Γέροντά του, τον άγιο Καλλίνικο, Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, έναν ασκητή Μητροπολίτη, από τους Αγιορείτες Πατέρες, ιδίως τον άγιο Παΐσιο και τον άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, τον άγιο Σωφρόνιο τον Αγιορείτη κ.ά.
Ιδιαίτερα ανέφερε τους τρεις νέους μοναχούς που έζησαν στην Κρήτη, Αρχιμ. π. Αναστάσιο Κουδουμιανό, π. Θεόδωρο-Νείλο Αγιοφαραγγίτη και Γερόντισσα Γαλακτία. Περισσότερο επέμενε στην Γερόντισσα Γαλακτία, διότι σε λίγες ημέρες θα εκδοθεί ένα βιβλίο του γι’ αυτήν, στο οποίο δημοσιεύει τα όσα έγραψε και είπε σε ομιλία μετά την κοίμησή της, μερικούς σημαντικούς λόγους της και κυρίως την αλληλογραφία που είχε μαζί της και δημοσιεύει τις εννέα ιδιόχειρες επιστολές που του απέστειλε. Διάβασε μερικά αποσπάσματα λόγων της, στα οποία φαίνεται ποιος είναι ο παραδοσιακός μοναχισμός, που είναι η ευαγγελική εν Χριστώ ζωή. Είναι η αληθινή πίστη στον Θεό εξ εμπειρίας, η αγάπη, η ταπείνωση, η αυτομεμψία, η καθαρότητα της καρδιάς με την νοερά προσευχή και την υπακοή στην Εκκλησία.
Στο τέλος της Συνάξεως βγήκε η αναμνηστική φωτογραφία στην αυλή του Ησυχαστηρίου με την ευχή όλων οι ωφέλιμες και ενισχυτικές αυτές συναντήσεις να συνεχιστούν.
