Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά το Δίκαιο Συμεών και την Προφήτιδα Άννα, τους πρωταγωνιστές της Υπαπαντής, που γιορτάσαμε χθες.
Ο Συμεών κατοικούσε στην Ιερουσαλήμ, ήταν δίκαιος, ευλαβής και φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, το οποίο του είχε φανερώσει ότι δεν θα πέθαινε πριν δει το Σωτήρα του κόσμου. Η χαρμόσυνη αυτή πληροφορία τον εμψύχωνε ως τα βαθιά γεράματα, πράγμα που διαπιστώνουμε και εμείς σε δικούς μας ανθρώπους, που περιμένουν χρόνια κάποιο δικό τους να συναντήσουν.
Ο πρεσβύτης Συμεών, όταν δέχθηκε το Χριστό στην αγκάλη του, ευχαρίστησε το Θεό με τα λόγια που έκτοτε ακούγονται σε κάθε εσπερινό: «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών. Φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ» (Λουκ. β΄, 29-32).
Απευθυνόμενος στη Θεοτόκο, είπε τα προφητικά λόγια: «ιδού ούτος (ο Χριστός) κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον. Και σού δε (Μαριάμ) αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί» (Λουκ. β΄, 34-35).
Ο Χριστός αναδεικνύεται σημείο αντιλεγόμενο και τότε και σήμερα, ένεκα των διαλογισμών των ανθρώπων με τη θετική ή αρνητική στάση τους απέναντι στο θέλημα του Θεού. Ταυτόχρονα με το πάθος και τη θυσία του Χριστού, η Μαριάμ βίωσε τον μητρικό πόνο για την όλη λυτρωτική θυσία του Υιού της χάριν της ανθρωπότητας. Αυτό το μητρικό πόνο ο Συμεών τον παρομοιάζει με τον πόνο που ζει ο άνθρωπος όταν τον διαπερνά μαχαίρι.
Η Προφήτιδα Άννα, βρισκόταν κι αυτή στο Ναό, και για τους αγώνες και την καθαρότητα της ζωής της, το Άγιο Πνεύμα μετέδωσε σ’ αυτήν το προφητικό χάρισμα.
Αξιώθηκε, να υποδεχθεί στο Ναό μαζί με το Δίκαιο Συμεών το θείο Βρέφος. Κατά τη συνάντηση, η Άννα πλησίασε, προσκύνησε το Χριστό και αφού ευχαρίστησε και δοξολόγησε το Θεό, διακήρυξε ότι ήλθε ο Μεσσίας, ο Σωτήρ του κόσμου, προφητεύοντας ότι «αυτό το βρέφος είναι ο Κύριος που στερέωσε τη γη και τον ουρανό. Αυτός είναι ο Χριστός για τον οποίο μίλησαν οι προφήτες».
Αυτό είναι και το ορθόδοξο φρόνημα: Όσο περισσότερο το βιώνουμε με κόπους και θυσίες, αποβάλλοντας τον εγωισμό και την υπεροψία, τόσο περισσότερο βρίσκουμε αληθινό νόημα στη ζωή μας.
