Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του δικαίου Ιώβ, των Οσίων Σεραφείμ Δομβούς και Σοφίας της Κλεισούρας του Πόντου.
Ο Ιώβ είναι αφοσιωμένος στον Κύριο, ο οποίος επιδοκιμάζει πλήρως τη μεγάλη ευσέβειά του και τον θεωρεί ως τον πιο εκλεκτό άνθρωπο στη γη. Για τη γνησιότητα του Ιώβ αμφιβάλλει ο Σατανάς, ο οποίος τη θεωρεί ως ψεύτικη και αποδίδει εγωιστικά ελατήρια. Ο Θεός, επιτρέπει στο Σατανά να τον υποβάλει σε πειρασμό, αλλά χωρίς να δοκιμάσει τη ψυχή.
Η πρώτη επίθεση περιέλαβε δοκιμασίες εις βάρος της περιουσίας, της οικογένειας και του υπηρετικού προσωπικού του Ιώβ. Εκείνος, δόξαζε τον Θεό, δεχόμενος με εγκαρτέρηση τη δοκιμασία. Πίστευε ότι όλα ήταν προσωρινά στη ζωή αυτή.
Η δεύτερη ήταν περισσότερο οδυνηρή. Ο Ιώβ προσβλήθηκε ξαφνικά από τρομερή ασθένεια, που τον παραμόρφωσε και τον έκανε να υποφέρει ψυχοσωματικά. Διώχτηκε από την κοινωνία, απομονώθηκε από συγγενείς, περιφρονήθηκε από φίλους.
Γιατί να υποφέρει ο δίκαιος και ενάρετος άνθρωπος από τόσο τρομερές και απερίγραπτα οδυνηρές δοκιμασίες;
Τον επισκέπτονται τρεις φίλοι του, οι οποίοι αντικρύζοντάς τον, έμειναν αμίλητοι επί επταήμερο. Αιτία κάθε συμφοράς είναι κάποιες αμαρτίες, που έχουν διαπραχτεί στο παρελθόν. Προσπαθούν, αλλά αδυνατούν να τον πείσουν να μετανοήσει. Ούτε ο Ελιούς, που εμφανίζεται στη συζήτηση, ο οποίος συμφωνεί με τους προηγούμενους, κατακρίνοντας τον Ιώβ για τη στάση του.
Ο δίκαιος Ιώβ αντιτάσσεται στην επιχειρηματολογία των φίλων του σταθερά και αμετακίνητα, υποστηρίζει την αθωότητά του, επικαλούμενος τη δικαιοσύνη του Θεού. Και οι δύο πλευρές όμως εμμένουν στις απόψεις τους. Γι’ αυτό επεμβαίνει τελικά ο Θεός και δίνει τη λύση. Αποκαθιστά τον Ιώβ μεσίτη ανάμεσα στον ίδιο και τους φίλους του, για να τους συγχωρήσει, γιατί αδίκησαν τον Ιώβ, τού χαρίζει ξανά την υγεία και τα πλούτη του καθώς και νέα οικογενειακή ευτυχία επί έτη πολλά, γαλήνια, αδιατάρακτα και προ παντός ευτυχισμένα. Και ύστερα από πάρα πολλά χρόνια, περιτριγυρισμένος ο Ιώβ από τα πλήθη των απογόνων του και ζώντας μέσα στον πλούτο των ευλογιών της θείας δικαιοσύνης, τελειώνει ειρηνικά.
Είναι παροιμιώδης η φράση «Ιώβειος υπομονή». Ας έχουμε λοιπόν υπομονή και θάρρος στην καθημερινότητα, με πίστη στον Αναστημένο Χριστό.
Πηγή: Εκκλησία της Κύπρου
