Σήμερα, η Εκκλησία, ενώ διαρκεί ο εορτασμός της Υπαπαντής του Κυρίου, ταυτόχρονα τιμά τη μνήμη του Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου, του Ιερομάρτυρος Αβρααμίου, επισκόπου Αρβήλ της Περσίας, και του Μάρτυρος Θεοκτίστου.
O Όσιος Ισίδωρος γεννήθηκε στην Αίγυπτο περί το 360 μ.Χ.. Σε νεαρή ηλικία έλαβε πλούσια θεολογική και φιλοσοφική γνώση. Στην αρχή εργάσθηκε ως διδάσκαλος και κατηχητής της Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας.
Επιζητώντας όμως την ησυχία, για να μπορεί να ασχοληθεί με τη μελέτη των Αγίων Γραφών και για να αυξήσει περισσότερο τον αγώνα για απόκτηση των αρετών, αποσύρθηκε σε μοναστήρι στο όρος Πηλούσιο. Το Πηλούσιο βρίσκεται στην Αίγυπτο, στο βορειοανατολικό άκρο του δέλτα του Νείλου, κοντά στο σημερινό Πόρτ Σάιντ.
Χειροτονήθηκε ιερέας και στη συνέχεια εξελέγη ηγούμενος της Μονής. Λόγω της τεράστιας θεολογικής του κατάρτισης, αλλά και της ταπείνωσής του και βαθιάς ασκητικής καλλιέργειας, απέκτησε μεγάλο κύρος και φήμη, ώστε να θεωρείται μοναδικός στην ερμηνεία περίπλοκων ή δυσνόητων χωρίων της Αγίας Γραφής.
Με το λόγο του ο Άγιος Ισίδωρος φώτιζε και παρηγορούσε τους πιστούς, οδηγούσε τους αναβλητικούς ανθρώπους στο σωστό δρόμο, στήριζε τους αγωνιστές του καλού, σωφρόνιζε τους απειθείς και αμελείς στα πνευματικά πράγματα.
Ακόμη, παρενέβαινε και συμβούλευε τους βασιλείς και τους ηγέτες του λαού και τους ήλεγχε ανάλογα, με σκοπό να ενδιαφέρονται πραγματικά για το κοινό καλό, χωρίς ιδιοτέλειες και προσωποληψίες.
Ο Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης συνέγραψε αρκετές πραγματείες, καθώς και πλήθος επιστολών. Όταν ήταν αναγκαίο εξηγούσε, κατά τον Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο, το «απόθετο κάλλος» των Ιερών Γραφών.
Εκοιμήθη ειρηνικά το 440 μ.Χ., παραμένοντας στη συνείδηση των πιστών της Εκκλησίας ως ένας σπουδαίος εκκλησιαστικός συγγραφέας του 5ου αιώνα και ένας αυθεντικός διαχρονικός εκφραστής του γνήσιου Ορθόδοξου φρονήματος, διατηρώντας με ακρίβεια το «λάθρα βιώσας» στον Ορθόδοξο μοναχισμό.
Πηγή: Εκκλησία Κύπρου
