Σήμερα, η Εκκλησία μας τιμά τους Μάρτυρες Μηνά τον Καλλικέλαδο, Ερμογένη και Εύγραφο, οι οποίοι έζησαν στην εποχή των διωγμών, επί Μαξιμίνου.
Ο Μηνάς ήταν Αθηναίος, από ειδωλολατρική οικογένεια. Μετά από μελέτη της ζωής της Εκκλησίας και εμβάθυνση στα κείμενα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, κατέληξε στο συμπέρασμα πως μόνο ο Χριστιανισμός είναι η αυθεντική αλήθεια, γι’ αυτό κατηχήθηκε, βαπτίστηκε και εντάχθηκε στην Εκκλησία. Ο Μαξιμίνος, μη γνωρίζοντας ότι εκχριστιανίστηκε, τον έστειλε ως έπαρχο στην Αλεξάνδρεια. Όταν όμως ήρθε η στιγμή ο αυτοκράτορας να διατάξει διωγμούς, ο Μηνάς όχι μόνο δεν εκτέλεσε τη διαταγή, αλλά και συνέβαλε τα μέγιστα να πληθύνουν οι χριστιανοί.
Τότε ο αυτοκράτορας ενοχλημένος από τη στάση του Μηνά, έστειλε νέο έπαρχο, τον Ερμογένη. Αυτός, τηρώντας το γράμμα του νόμου, βασάνισε σκληρά το Μηνά και τον έκλεισε στη φυλακή, για να πεθάνει. Ο Μηνάς όμως, όχι μόνο δεν πέθανε, αλλά και οι πληγές του θεραπεύθηκαν.
Ο Ερμογένης, βλέποντας το θαύμα, πιστεύει στον Ενανθρωπήσαντα Χριστό και βαπτίζεται από τον Άγιο Μηνά. Επιπλέον, από τους επισκόπους που συγκεντρώθηκαν εκεί, λαμβάνει το υψηλό αξίωμα της αρχιεροσύνης.
Τότε, ο θυμός και ο φθόνος του Μαξιμίνου αυξάνεται και διατάσσει να υποβληθούν σε βασανιστήρια ο Μηνάς και ο Ερμογένης. Και οι δύο με θάρρος ομολογούν την πίστη τους στο Χριστό μπροστά στον ίδιο το Μαξιμίνο, με αποτέλεσμα να αποκεφαλισθούν και να λάβουν το μαρτυρικό στεφάνι των μαθητών του Ναζωραίου.
Μαζί τους μαρτύρησε και ο γραμματέας του Αγίου Μηνά, ο Εύγραφος, ο οποίος επίσης ομολόγησε το Χριστό.
Οι πιστοί βιώνουν, μέσα από τη λειτουργική και μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, το μέγεθος και την αξία του μαρτυρίου και αναγνωρίζουν ότι το δένδρο της Εκκλησίας, το οποίο ζει στους αιώνες, ποτίστηκε με το αίμα των μαρτύρων. Παράδειγμα οι σημερινοί τιμώμενοι μάρτυρες.
Πηγή: Εκκλησία της Κύπρου
