Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων μαρτύρων Ερμύλου και Στρατονίκου, οι οποίοι έζησαν επί Λικινίου (308-323 μ.Χ.), ο οποίος, για να φανεί αρεστός τους ειδωλολάτρες που αντιπαθούσαν το Μέγα Κωνσταντίνο, διέταξε διωγμό κατά των Χριστιανών.
Ο Έρμυλος ήταν διάκονος στο λειτουργικό έργο της Εκκλησίας. Υποβλήθηκε σε βασανιστήρια όταν ομολόγησε την πίστη του ενώπιον του αυτοκράτορα.
Μεταξύ εκείνων που παρευρίσκονταν την ώρα του μαρτυρίου του, ήταν και ο φίλος του Στρατόνικος, ο οποίος υπέφερε για τα παθήματα του φίλου του. Μπροστά στο θέαμα του μαρτυρίου, ο Στρατόνικος προσευχόταν στον Τριαδικό Θεό, ενώ ταυτόχρονα δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί. Τότε, οι δήμιοι αντελήφθηκαν ότι και ο Στρατόνικος είναι Χριστιανός. Τον συνέλαβαν και τον κάλεσαν να αρνηθεί το Χριστό. Αντιστάθηκε ακολουθώντας το δρόμο της καλής ομολογίας.
Τον κτύπησαν και ακολούθως τον έριξαν μαζί με τον Έρμυλο στον ποταμό Ίστρο (Δούναβη), όπου και οι δύο στρατιώτες του Χριστού δέχτηκαν το μακάριο τέλος και έλαβαν τους στεφάνους του μαρτυρίου.
Κάποιοι Χριστιανοί, που πληροφορήθηκαν τα γεγονότα, κατέβαλαν κάθε προσπάθεια, για να βρουν τα τίμια λείψανα των δύο Αγίων. Και όταν, μετά από τρεις μέρες, τα είδαν κάπου στις όχθες του ποταμού, τα παρέλαβαν και τα ενταφίασαν μαζί.
Οι τιμώμενοι σήμερα μάρτυρες Έρμυλος και Στρατόνικος έφυγαν από την κοσμική σύγχυση και μετατέθηκαν με το θάνατό τους στη γαλήνη. Έτσι, αναδείχθηκαν μάρτυρες και όσιοι, με την εγκράτεια, την πίστη, την υπομονή και το μαρτύριό τους.
Ιδιαίτερα για το Χριστιανό το ανθρώπινο σώμα είναι ιερό. Και τούτο διότι ο δημιουργός Θεός ενεφύσησε στο ανθρώπινο πλάσμα πνοή ζωής. Ακόμη, γιατί στην Εκκλησία βαπτίζεται και μυρώνεται στο όνομα της Παναγίας Τριάδας, ο όλος άνθρωπος ως ψυχοσωματική οντότητα.
Ο σεβασμός στα λείψανα του κάθε νεκρού ανθρώπου μάς προσφέρει τη δυνατότητα να αντιληφθούμε πόσο σπουδαία είναι η τιμή που απονέμει η Εκκλησία στα άφθορα ιερά λείψανα των Αγίων ανθρώπων.
