Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Σήμερα, τιμούμε τη μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Βλασίου, της Οσιωτάτης αυγούστας Θεοδώρας και του Νεομάρτυρος Γεωργίου του Σέρβου.
O Βλάσιος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Λικινίου. Σπούδασε ιατρική, την οποία δεν άσκησε ως επάγγελμα, αλλά ως αγαθοεργία προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο. Παράλληλα μελετούσε διαρκώς την Αγία Γραφή.
Η Εκκλησία, επιβραβεύοντας την προσφορά του, τον δέχθηκε κληρικό και μάλιστα αναδείχθηκε επίσκοπος Σεβαστείας. Αργότερα, κινούμενος από αγάπη και ταπείνωση, εγκατέλειψε την επισκοπή του και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε ένα σπήλαιο. Εκεί αφιερώθηκε στην προσευχή και την πνευματική άσκηση, και τούτο διότι γεύτηκε το φθόνο, την υποκρισία και τη ματαιοδοξία των ανθρώπων.
Σε διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος Αγρικόλας, διέταξε τη σύλληψη, το μαρτύριο και τον αποκεφαλισμό του. Έτσι, ο αγωνιστής Βλάσιος σφράγισε την επίγεια βιωτή του με μαρτυρικό θάνατο ένεκα της πίστης και της αγάπης του προς τον Θεό.
Η Θεοδώρα γεννήθηκε στην Έδεσσα της Παφλαγονίας από ευσεβείς γονείς. Διακρινόταν για την ευλάβεια και την αφοσίωσή της προς την Ορθοδοξία. Το 830 μ.Χ. παντρεύτηκε το βασιλιά Θεόφιλο, ο οποίος ήταν εικονομάχος και όταν το 842 μ.Χ. εκείνος κοιμήθηκε, η Θεοδώρα ανέλαβε την εποπτεία του ανήλικου γιου τους, ονόματι Μιχαήλ. Κατά τη διάρκεια της εικονομαχίας είχε στο παλάτι εικόνες, στις οποίες προσευχόταν και προστάτευε ως ιερά κειμήλια.
Μετά το θάνατο του συζύγου της, η αυγούστα Θεοδώρα συγκάλεσε Σύνοδο, η οποία αποφάσισε την αναστήλωση των Αγίων εικόνων. Αργότερα, αφοσιώθηκε στην προσευχή και στη μελέτη της Γραφής σε μοναστήρι. Εκοιμήθη οσιακά, το δε λείψανό της ευρίσκεται άφθορο στο ναό της Παναγίας Σπηλαιωτίσσης στην Κέρκυρα. Στην Κέρκυρα μεταφέρθηκε και διασώθηκε μαζί με το λείψανο του Κυπρίου Αγίου Σπυρίδωνα Επισκόπου Τριμυθούντος.
Ας ζητούμε τις πρεσβείες των Αγίων Θεοδώρας και Βλασίου εξαιρέτως για τη νεολαία της πατρίδας μας, τους ιατρούς, τους νοσηλευτές και όλους τους λειτουργούς της υγείας που μεριμνούν με σεβασμό, διάκριση και επιστημοσύνη για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.
