Την ιστορική νομιμότητα της Μητρόπολης Βεσσαραβίας επανέλαβε ο Μητροπολίτης Αντώνιος, απορρίπτοντας αμφισβητήσεις για το κανονικό της καθεστώς, ενώ τάχθηκε υπέρ του διαλόγου με τη Μητρόπολη Μολδαβίας του Πατριαρχείου Μόσχας σε συνέντευξή του στο Telejurnal.
Η επανίδρυση της Μητρόπολης Βεσσαραβίας
Αναφερόμενος στην αποκατάσταση της Μητρόπολης Βεσσαραβίας, ο Μητροπολίτης Αντώνιος υπενθύμισε ότι η Ιερά Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας αποφάσισε το 1992 την επανίδρυση της ιστορικής Μητρόπολης, έπειτα από χρόνια προσπαθειών και επιμονής. Όπως ανέφερε, συμμετείχε προσωπικά στη δικαστική διαδικασία που οδήγησε στην επίσημη αναγνώρισή της στη Δημοκρατία της Μολδαβίας.
«Μετά το 1992, μελετώντας την ιστορία, συνειδητοποίησα ότι πολλά από όσα είχαμε διδαχθεί στο σχολείο ήταν προπαγάνδα και όχι πραγματική ιστορία. Από το 1995 συμμετείχα ενεργά στη δικαστική διαδικασία και εκπροσώπησα τη Μητρόπολη Βεσσαραβίας ενώπιον όλων των δικαστηρίων της Δημοκρατίας της Μολδαβίας».
Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη, η αναγνώριση της Μητρόπολης αποτέλεσε την αποκατάσταση μιας ιστορικής αδικίας.
«Ήταν μια στιγμή χαράς και ευγνωμοσύνης, γιατί αποδόθηκε δικαιοσύνη. Κατά κάποιον τρόπο, η Μητρόπολη Βεσσαραβίας είχε εξοριστεί, όπως εξορίστηκαν τόσοι πολλοί άνθρωποι».
Το κανονικό καθεστώς και οι σχέσεις με τη Μητρόπολη Μολδαβίας
Αναφερόμενος στο κανονικό καθεστώς της Μητρόπολης Βεσσαραβίας και στις σχέσεις της με τη Μητρόπολη Μολδαβίας, η οποία υπάγεται στο Πατριαρχείο Μόσχας, ο Μητροπολίτης Αντώνιος τόνισε ότι το ζήτημα πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα της ιστορικής πραγματικότητας.
Υποστήριξε ότι ο όρος «κανονικότητα» χρησιμοποιήθηκε συχνά για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Μητρόπολη Βεσσαραβίας αποτελεί μια εξωτερική εκκλησιαστική δομή, ενώ, όπως είπε, η ιστορία αποδεικνύει το αντίθετο.
«Ιστορικά, η πραγματικότητα είναι ακριβώς η αντίθετη. Η δομή του Πατριαρχείου Ρωσίας εμφανίστηκε εδώ μόνο μετά την προσάρτηση της Βεσσαραβίας το 1812. Οι δικές μας ρίζες φθάνουν μέχρι τον Απόστολο Ανδρέα».
Παρά τις ιστορικές διαφωνίες, επανέλαβε την πρόθεσή του να διατηρήσει ανοικτό τον διάλογο με τη Μητρόπολη Μολδαβίας.
«Πάντοτε δείχναμε διάθεση για διάλογο. Μόνο μέσω του διαλόγου μπορούν να αποσαφηνιστούν ορισμένα ζητήματα. Ήδη από το 1999 είχε συμφωνηθεί ότι το μίσος και η αντιπαράθεση πρέπει να δώσουν τη θέση τους στην κατανόηση και τη συνεργασία. Κανείς δεν κερδίζει από τη σύγκρουση».
Οι προτεραιότητες της νέας διακονίας
Παρουσιάζοντας τις προτεραιότητες της νέας του διακονίας, ο Μητροπολίτης Αντώνιος δήλωσε ότι η Μητρόπολη θα επικεντρωθεί στην ενίσχυση του ποιμαντικού, ιεραποστολικού, κοινωνικού, φιλανθρωπικού και εκπαιδευτικού της έργου, ενώ παράλληλα θα επιδιώξει την αποκατάσταση της ιστορικής εκκλησιαστικής της περιουσίας.
«Θέλουμε να ενισχύσουμε το ποιμαντικό και ιεραποστολικό έργο μας, τις κοινωνικές και φιλανθρωπικές δράσεις μας, καθώς και τις πολιτιστικές και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες μας».
Πρόσθεσε ακόμη ότι η Μητρόπολη επιδιώκει να εντοπίσει τους ιερείς που μαρτύρησαν κατά τα έτη 1940 και 1944 και να διεκδικήσει, με νόμιμα μέσα, την επιστροφή των εκκλησιαστικών περιουσιών που κατασχέθηκαν κατά τη σοβιετική περίοδο.
Ο Μητροπολίτης υπογράμμισε επίσης τη σημασία της στήριξης των κληρικών που υπηρετούν σε μικρές κοινότητες, επισημαίνοντας ότι πολλοί από αυτούς προσφέρουν και αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα για να συντηρήσουν τις οικογένειές τους.
Μιλώντας γενικότερα για την αποστολή της Εκκλησίας, ανέφερε ότι η προσέγγιση των ανθρώπων προς τον Χριστό αρχίζει από το προσωπικό παράδειγμα των ιερέων και από την ελεύθερη ανταπόκριση κάθε ανθρώπου στο κάλεσμα του Θεού, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι η κληρονομιά του σοβιετικού καθεστώτος εξακολουθεί να επηρεάζει τη θρησκευτική ζωή της χώρας.
Αναφερόμενος στις προκλήσεις της σύγχρονης κοινωνίας, ο Μητροπολίτης Αντώνιος υπογράμμισε ότι η προσευχή αποτελεί την οδό προς την εσωτερική ειρήνη.
«Η προσευχή είναι ο διάλογός μας με τον Θεό. Αν κατανοούσαμε το όφελος της προσευχής και την ασκούσαμε συχνότερα, θα βιώναμε την παρουσία του Θεού, ο οποίος είναι η Πηγή της ειρήνης και της γαλήνης».
